Dziennik Ustaw ROK 2003 NR 162 POZ 1575

Dziennik Ustaw Nr 162                — 11202 —                Poz. 1575

1575

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOÂCI z dnia 20 sierpnia 2003 r. w sprawie zakładania i prowadzenia ksiąg wieczystych w systemie informatycznym Na podstawie art. 251 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361 i Nr 125, poz. 1368, z 2002 r. Nr 169, poz. 1387 oraz z 2003 r. Nr 42, poz. 363) zarządza się, co następuje: DZIAŁ I Przepisy ogólne §

1. Wprowadza się system informatyczny zakładania i prowadzenia ksiąg wieczystych. §

2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) księdze wieczystej — należy przez to rozumieć księgę wieczystą prowadzoną w systemie informatycznym;

2) adnotacji — należy przez to rozumieć: wzmiankę o wniosku, o skardze na orzeczenie referendarza sądowego, o apelacji i o kasacji, wzmiankę o wszczęciu postępowania z urzędu, wykonanie orzeczenia sądu w wyniku rozpoznania środka zaskarżenia oraz inne zapisy o charakterze czynności technicznej;

3) wniosku o wpis — należy przez to rozumieć także zawiadomienie syndyka, sędziego-komisarza i inne przewidziane w przepisach szczególnych;

4) podpisie — należy przez to rozumieć dane w postaci elektronicznej, które wraz z innymi danymi, do których zostały dołączone, służą do identyfikacji osoby dokonującej czynności w systemie informatycznym;

5) EGiB — należy przez to rozumieć ewidencję gruntów i budynków;

6) RZHLZ — należy przez to rozumieć rejestr zabezpieczenia hipotecznych listów zastawnych. § 3.

1. Przeglądanie księgi wieczystej polega na wywołaniu na ekran monitora żądanej księgi wieczystej.

2. Zadania związane z przeglądaniem ksiąg wieczystych mogą być powierzane ekspozyturze Centralnej Informacji Ksiąg Wieczystych. DZIAŁ II Oznaczenie i struktura księgi wieczystej Rozdział 1 Przepisy ogólne § 4.

1. Księga wieczysta zawiera cztery działy, podzielone na rubryki i pola. Rubryki i pola mogą być podzielone odpowiednio na podrubryki i podpola. § 5.

1. W przypadku gdy zachodzi konieczność wpisania w pojedynczym polu więcej niż jednego elementu wpisu lub adnotacji, pole to powtarza się w strukturze księgi wieczystej tyle razy, ile jest elementów wpisu lub adnotacji, tak aby każdy z tych elementów został wpisany w osobnym polu.

2. Przepisów ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy zachodzi potrzeba wpisania w strukturę księgi wieczystej więcej niż jednego elementu wpisu lub adnotacji, dla którego przewidziano w tej strukturze odrębne pole.

3. Pola, w których nie dokonuje się wpisu, pozostawia się niewypełnione.

4. Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się odpowiednio do rubryk, podrubryk i podpól, z tym że w przypadku działu III i IV w strukturze księgi wieczystej powtarza się zestaw rubryk składających się na strukturę działu księgi wieczystej. §

6. Każdy dział księgi wieczystej zawiera rubrykę „wzmianka w księdze wieczystej”, oznaczoną odpowiednio: 1.1 w dziale I-O, 1.10 w dziale I-Sp, 2.1 w dziale II, 3.1 w dziale III i 4.1 w dziale IV, obejmującą odpowiednio pola:

1) „wzmianka”: 1.1.0.1 w dziale I-O, 1.10.0.1 w dziale I-Sp, 2.1.0.1 w dziale II, 3.1.0.1 w dziale III, 4.1.0.1 w dziale IV — wzmianka o: wniosku, skardze na orzeczenie referendarza sądowego, apelacji, kasacji lub wszczęciu postępowania z urzędu, obejmująca dane, o których mowa w § 68;

2) „chwila zamieszczenia”: 1.1.0.2 w dziale I-O, 1.10.0.2 w dziale I-Sp, 2.1.0.2 w dziale II, 3.1.0.2 w dziale III, 4.1.0.2 w dziale IV — data, godzina i minuta zamieszczenia wzmianki w księdze wieczystej;

3) „chwila wykreślenia”: 1.1.0.3 w dziale I-O, 1.10.0.3 w dziale I-Sp, 2.1.0.3 w dziale II, 3.1.0.3 w dziale III, 4.1.0.3 w dziale IV — data, godzina i minuta wykreślenia wzmianki w księdze wieczystej;

3. Podpola danego pola oznacza się kolejnymi literami alfabetu.

4. W takiej samej strukturze przechowuje się w systemie informatycznym także dane dotyczące oznaczenia księgi wieczystej.

2. Pole księgi wieczystej oznacza się niepowtarzalnym numerem składającym się z czterech części określających odpowiednio: dział księgi wieczystej, rubrykę, podrubrykę i numer kolejny pola w ramach podrubryki. Jeżeli dana rubryka nie jest podzielona na podrubryki, trzecią częścią numeru jest cyfra „0”.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27