Dziennik Ustaw ROK 2004 NR 133 POZ 1422

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach Na podstawie art. 5 ust. 8 i 9 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 oraz z 2004 r. Nr 116, poz. 1203) zarządza się, co następuje: Rozdział 1 Przepis ogólny §

1. Rozporządzenie określa:

1) właściwość wojskowych komisji lekarskich w sprawach orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej;

2) tryb kierowania do wojskowych komisji lekarskich żołnierzy zawodowych i osób ubiegających się o powołanie do zawodowej służby wojskowej;

3) warunki orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej;

4) warunki orzekania o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa;

5) sposób ustalania związku chorób, ułomności i śmierci z zawodową służbą wojskową;

6) tryb orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej i do pełnienia tej służby poza granicami państwa oraz ustalania związku chorób, ułomności i śmierci z zawodową służbą wojskową;

7) wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do pełnienia tej służby poza granicami państwa;

8) wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych wymagających szczególnych predyspozycji zdrowotnych. Rozdział 2 Właściwość wojskowych komisji lekarskich § 2.

1. Do orzekania o zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej są właściwe, utworzone na podstawie odrębnych przepisów:

Dziennik Ustaw Nr 133

1) terenowe wojskowe komisje lekarskie,

2) rejonowe wojskowe komisje lekarskie,                — 9322 —                Poz. 1422

a) potrzebie długotrwałego lub stałego zwolnienia żołnierza zawodowego ze względu na stan zdrowia od niektórych zajęć służbowych, b) stanie zdrowia pozwalającym albo uniemożliwiającym dalsze pełnienie służby na dotychczas zajmowanym stanowisku służbowym, c) zdolności do pełnienia służby poza granicami państwa, d) zdolności do pełnienia służby w charakterze instruktorów-skoczków spadochronowych oraz skoczków spadochronowych doświadczalnych, e) zdolności do pełnienia służby w jednostkach reprezentacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, f) zdolności do pełnienia służby w ˚andarmerii Wojskowej i Wojskowych Służbach Informacyjnych. §

4. Do rejonowych wojskowych komisji lekarskich, stosownie do ich właściwości miejscowej, należy:

1) rozpatrywanie odwołań od orzeczeń terenowych wojskowych komisji lekarskich;

2) zatwierdzanie projektów orzeczeń terenowych wojskowych komisji lekarskich ustalających: a) trwałą lub czasową niezdolność do zawodowej służby wojskowej albo niezdolność do służby kandydackiej oraz związek lub brak związku choroby lub ułomności z taką służbą, b) związek lub brak związku śmierci z zawodową służbą wojskową albo służbą kandydacką;

3) zajmowanie stanowiska co do sprzeciwów zgłoszonych wobec projektów orzeczeń terenowych wojskowych komisji lekarskich;

4) orzekanie w stosunku do żołnierzy zawodowych zajmujących stanowiska służbowe od stopnia etatowego majora (komandora podporucznika), z wyjątkiem żołnierzy, o których mowa w § 7 pkt 4, § 9 pkt 4 i § 10 pkt 1: a) o zdolności do zawodowej służby wojskowej, b) w sprawach wymienionych w § 3 pkt 2—4. §

5. Do Wojskowej Komisji Lotniczo-Lekarskiej w Dęblinie, stosownie do jej właściwości miejscowej, należy:

1) orzekanie w stosunku do żołnierzy zawodowych — członków personelu latającego, personelu naziemnego zabezpieczenia lotów i personelu służby inżynieryjno-lotniczej, zajmujących stanowiska służbowe do stopnia etatowego kapitana włącznie: a) o zdolności do zawodowej służby wojskowej, b) o zdolności do pełnienia służby w powietrzu, służby naziemnego zabezpieczenia lotów lub służby inżynieryjno-lotniczej, c) w sprawach wymienionych w § 3 pkt 2, 3 i 4 lit. a—d;

3) Wojskowa Komisja Lotniczo-Lekarska w Dęblinie,

4) Wojskowa Komisja Lotniczo-Lekarska w Warszawie,

5) Wojskowa Komisja Lekarska Sił Powietrznych w Warszawie,

6) Wojskowa Komisja Morsko-Lekarska w Gdańsku,

7) Wojskowa Komisja Lekarska Marynarki Wojennej w Gdańsku,

8) Stołeczna Wojskowa Komisja Lekarska w Warszawie,

9) Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w Warszawie — zwane dalej „wojskowymi komisjami lekarskimi”.

2. Właściwość miejscową wojskowej komisji lekarskiej ustala się:

1) w stosunku do żołnierzy zawodowych — ze względu na miejsce stacjonowania jednostki wojskowej, w której pełnią służbę;

2) w stosunku do osób ubiegających się o powołanie do zawodowej służby wojskowej — ze względu na miejsce ich zamieszkania. §

3. Do terenowych wojskowych komisji lekarskich, stosownie do ich właściwości miejscowej, należy:

1) orzekanie o zdolności do zawodowej służby wojskowej: a) żołnierzy zawodowych zajmujących stanowiska służbowe do stopnia etatowego kapitana (kapitana marynarki), b) żołnierzy pełniących służbę kandydacką, c) osób ubiegających się o powołanie do służby kandydackiej lub zawodowej służby wojskowej;

2) orzekanie w stosunku do osób, o których mowa w pkt 1, o zdolności do pełnienia służby: a) w charakterze nurków i płetwonurków, b) w jednostkach desantowo-szturmowych, c) w zasięgu działania promieniowania mikrofalowego, d) w warunkach działania prądu elektrycznego;

3) orzekanie w stosunku do żołnierzy, o których mowa w pkt 1 lit. a i b, o związku chorób, ułomności i śmierci z odpowiednio zawodową służbą wojskową albo służbą kandydacką;

4) orzekanie w stosunku do żołnierzy, o których mowa w pkt 1 lit. a, o:

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94