Logowanie

Projekty Ustaw

12.8.2011

Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego oraz niektorych innych ustaw

Strona 18 z 25

Chodzi tu o organ opieki społecznej właściwy według miejsca wykonywania aresztu domowego. Sytuacja taka powinna mieć miejsce wyjątkowo, jedynie w odniesieniu do osób, które nie mogą liczyć na pomoc rodziny i bliskich w załatwianiu codziennych spraw czy robieniu zakupów. Art. 265c K.p.k. wprowadza sposób zmiany tymczasowego aresztowania na areszt domowy. Jest to sposób znany już prawu polskiemu i określony w art. 257 K.p.k.

 

6

w odniesieniu do poręczenia majątkowego. Jeżeli zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku o zmianę tymczasowego aresztowania na areszt domowy sąd wydaje postanowienie o zmianie tymczasowego aresztowania na areszt domowy, pod warunkiem że w miejscu pobytu oskarżonego nie później niż w określonym dniu uruchomiona zostanie aparatura monitorująca. W razie spełnienia warunku tymczasowe aresztowanie ulega zmianie na areszt domowy z chwilą uruchomienia aparatury monitorującej. Jeżeli warunek nie został spełniony ? to jest, uruchomienie aparatury z jakichkolwiek powodów nie nastąpiło ? tymczasowe aresztowanie nie zostanie uchylone. Oskarżony w dalszym ciągu będzie miał wówczas status tymczasowo aresztowanego, co umożliwi przetransportowanie go z powrotem do aresztu śledczego. Przepis ten znajdzie zastosowanie np. w sytuacji, gdy mimo wcześniejszych uzgodnień z UPD niemożliwy okaże się wstęp do lokalu, gdzie oskarżony ma miejsce pobytu. Uwzględniając wniosek oskarżonego o zmianę tymczasowego aresztowania na areszt domowy, sąd będzie miał na względzie jedynie przesłanki dotyczące celowości zmiany środka zapobiegawczego, natomiast kwestia możliwości technicznych nie będzie na tym etapie rozpoznawana. Możliwości takie może bowiem ocenić jedynie sąd penitencjarny, który za pomocą systemu teleinformatycznego uzyskuje w tej mierze informacje od upoważnionego podmiotu dozorującego. Stąd też w projektowanej regulacji przyjęto warunkową formę tej decyzji sądu orzekającego. Wprowadzenie takiego właśnie kształtu decyzji sądu wynika również z faktu, że środek izolacyjny w postaci tymczasowego aresztowania jest zmieniany na inny środek, który można by określić jako ?separacyjny?, bowiem jego istota sprowadza się do swoistej separacji oskarżonego poprzez ścisłe ograniczenie swobody jego przemieszczania się. Areszt domowy, nie będąc środkiem izolacyjnym, nie jest jednak również środkiem ?wolnościowym?, takim jak dozór Policji. Nie jest zatem możliwe wprowadzenie regulacji, polegającej na umożliwieniu oskarżonemu swobodnego przemieszczania się między aresztem śledczym a miejscem zamieszkania. Niezbędne jest tutaj ograniczenie swobody oskarżonego, co oznacza konieczność utrzymania tymczasowego aresztowania do czasu uruchomienia aparatury monitorującej. Zarazem jednak, aby w ogóle możliwe było uruchomienie tej aparatury, konieczne jest poczynienie szeregu ustaleń i dokonanie rozmaitych czynności faktycznych, które powinny znajdować legitymację prawną w postanowieniu sądu o zastosowaniu aresztu domowego. Dlatego też projektodawca wprowadził rozwiązanie pośrednie i warunkowe. Zgodnie z art. 265c § 2, wydając postanowienie o zmianie środka, sąd poucza oskarżonego o uprawnieniach i obowiązkach związanych ze stosowaniem aresztu domowego, a także o konsekwencjach naruszenia obowiązków. Pouczenie to należy doręczyć


 

7

oskarżonemu na piśmie; oskarżony potwierdza podpisem otrzymanie pouczenia. Oskarżony przed rozpoczęciem wykonywania aresztu domowego powinien bowiem posiadać pełną świadomość ograniczeń swobody, łączących się ze stosowaniem tego środka. W postanowieniu o zastosowaniu aresztu domowego należy wskazać miejsce stosowania aresztu domowego oraz określić obszar stosowania tego środka. Art. 251 § 2 stosuje się odpowiednio, co ma na celu objęcie rozstrzygnięć o zastosowaniu aresztu domowego takimi samymi wymogami, jakie dotyczą rozstrzygnięć o zastosowaniu tymczasowego aresztowania, zarówno w zakresie oznaczania czasu trwania i terminu stosowania środka zapobiegawczego, jak i przesądzenia właściwości sądu podejmującego takie rozstrzygnięcie po wydaniu orzeczenia nieprawomocnie kończącego postępowanie. W art. 265c § 4 i 5 K.p.k. zdefiniowano miejsce i obszar stosowania aresztu domowego. Przez miejsce stosowania aresztu domowego rozumie się więc lokal mieszkalny, w którym zostało zainstalowane i uruchomione stacjonarne urządzenie monitorujące. Przez obszar stosowania aresztu domowego rozumie się przestrzeń, której granice w każdym kierunku są wyznaczone przez określoną w postanowieniu sądu maksymalną odległość od stacjonarnego urządzenia monitorującego, niemogącą przekraczać 200 metrów. Oznacza to, że obszar, w obrębie którego oskarżonemu wolno będzie się poruszać, może być większy niż sam tylko lokal mieszkalny.

< >
pobierz plik
zamów dokument

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.