Logowanie

Projekty Ustaw

24.11.2008

Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy - Kodeks karny wykonawczy, ustawy - Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw

Strona 19 z 54

14

Zgodnie z proponowanym zapisem, w takim wypadku sąd stosujący instytucję nadzwyczajnego złagodzenia kary zobowiązany byłby do orzeczenia kary pozbawienia wolności w wymiarze nie niższym niż 8 lat pozbawienia wolności. Górna granica możliwej do wymierzenia złagodzonej kary wynosiłaby 15 lat pozbawienia wolności, a więc byłaby tożsama z górną rodzajową granicą terminowej kary pozbawienia wolności. Następstwo proponowanego dodania nowego punktu do przepisu art. 60 § 6 k.k. stanowi konieczna zmiana numeracji pozostałych zapisów, umiejscowionych w pkt 1 ? 3 w obecnym brzmieniu tego przepisu. Projekt w odniesieniu do art. 78 § 1 i 2 k.k. rezygnuje z tzw. progu ściśle oznaczonego minimalnego czasu odbywania kary pozbawienia wolności, niezależnego od tego, jaką część wymierzonej kary okres ten stanowi, którego odbycie warunkuje możliwość zastosowania wobec skazanego instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia (w obecnym stanie prawnym okres ten wynosi 6 miesięcy, zaś w przypadku skazanych określonych w art. 64 § 1 i 2 k.k. 1 rok odbytej kary pozbawienia wolności). Zmiana ta umożliwi sądom penitencjarnym bardziej elastyczne stosowanie tej instytucji niż jest to możliwe na bazie obowiązującego prawa. Aktualne uregulowanie zawiera ograniczenie w tym zakresie, z natury rzeczy odnoszące się również do kar krótkoterminowych, w odniesieniu do których z uwagi na wymóg odbycia przez skazanego, odpowiednio, co najmniej 6 miesięcy oraz co najmniej 1 roku kary zastosowanie instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia może być in concreto niemożliwe, bądź dotyczyć bardzo niewielkiej części kary. Zmiana w art. 86 § 1 k.k. jest konsekwencją podwyższenia maksymalnej liczby stawek grzywny z 360 do 540 w art. 33 § 1 k.k. oraz podwyższenia górnej granicy kary ograniczenia wolności w art. 58 § 3 k.k. z 12 miesięcy do lat


2. Projektowany art. 86 § 1a k.k. rozwiązuje problem łączenia kar pozbawienia wolności, których suma wynosi więcej niż 25 lat, zaś art. 86 § 2a k.k. ? problem łączenia kar grzywny orzeczonych w stawkach i kwotowo.

15

Z kolei projektowany art. 86 § 2b k.k. określa sposób łączenia grzywien, z których przynajmniej jedna została orzeczona na podstawie art. 309 k.k. Przepis ten wprowadza rozwiązanie znajdujące poparcie w nauce prawa karnego (m.in. Jarosław Majewski, ?O niektórych wątpliwościach związanych z wykładnią przepisów dotyczących orzekania grzywny w nowym Kodeksie karnym?, Palestra 1998, z. 3-4, s. 17 i n.; Piotr Kardas, ?Komentarz do art. 86 Kodeksu karnego?, w: G. Bogdan, Z. Ćwiąkalski, P. Kardas, J. Majewski, J. Raglewski, M. Szewczyk, W. Wróbel, A. Zoll, ?Kodeks karny. Część ogólna? Komentarz, tom I, komentarz do art. 1-116 k.k., Zakamycze 2004, wyd. II), zgodnie z którym górną granicę kary łącznej grzywny wyznacza w takim wypadku suma wymierzonych grzywien, modyfikowana przez podwyższoną o połowę granicę wymiaru grzywny orzekanej na podstawie art. 309 k.k. Rozwiązanie takie jest spójne z wynikającą z przepisu art. 86 § 1 k.k., zarówno w obowiązującym, jak i projektowanym brzmieniu, zasadą, zgodnie z którą kara łączna grzywny nie może przekroczyć górnego limitu wymiaru tej kary powiększonego o połowę, określonego w przepisach stanowiących podstawę orzeczenia podlegających łączeniu grzywien jednostkowych. Zmiana w art. 89 § 1 k.k. wskazuje wprost, że o warunkowym zawieszeniu kary łącznej sąd orzeka w wyroku łącznym. Z kolei dodanie § 1a umożliwi sądowi orzekanie kary bezwzględnego pozbawienia wolności, także w wyroku łącznym, w sytuacji orzeczenia za zbiegające się przestępstwa kar pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania. W projekcie wprowadzono rozwiązanie rezygnujące z systemu

parametrycznego, a przyjmujące system kwotowy przy definiowaniu pojęcia mienia znacznej wartości oraz pojęcia mienia wielkiej wartości (art. 115 § 5 i § 6 k.k.). Rozwiązanie takie wykazuje znaczną przewagę w stosunku do rozwiązania opartego na systemie parametrycznym, zarówno dlatego, że ułatwia stosowanie prawa przez organy postępowania karnego, zwolnione w takim wypadku od konieczności dokonywania przeliczeń relacjonowanych do czasu popełnienia przestępstwa i ówczesnej wysokości wskaźników, jak i z uwagi na wynikający z gwarancyjnej roli prawa karnego postulat jednoznaczności przepisów prawa karnego o charakterze

16

definicji regulujących, określających okoliczności stanowiące znamiona ustawowej określoności czynu zabronionego, a także z uwagi na realizację postulatu określania okoliczności stanowiących warunek karalności czynu w akcie prawnym rangi ustawy. Jednocześnie ? do kwoty 1 000 000 zł ? podnosi się dolną granicę mienia wielkiej wartości. W obecnym stanie prawnym wielkość ta jest określona parametrycznie ? 1000 -krotnością najniższego miesięcznego wynagrodzenia i stanowi pięciokrotność granicy wartości mienia uznawanego za mienie znacznej wartości (dolna granica mienia znacznej wartości to kwota 200 000 złotych).

< >
pobierz plik
zamów dokument

Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.