Logowanie

Projekty Ustaw

24.11.2008

Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy - Kodeks karny wykonawczy, ustawy - Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw

Strona 30 z 54

Prowadzi to do niesprawiedliwego traktowania osoby, która podlegała ? przez okres pomiędzy datą prawomocności uprzednio wydanego wyroku a datą jego uchylenia w postępowaniu kasacyjnym lub wznowieniowym ? ciężarom i ograniczeniom związanym ze stosowaniem wobec niej instytucji warunkowego umorzenia postępowania lub warunkowego zawieszenia wykonania kary. Instytucje te w wielu wypadkach stosowane są łącznie z dodatkowo orzekanymi obowiązkami probacyjnymi, określonymi w art. 72 § 2 k.k., jak również mogą być połączone, a w niektórych wypadkach połączone być muszą (art. 73 § 2 k.k.), z oddaniem oskarżonego pod dozór kuratora, osoby godnej zaufania lub wskazanego w ustawie podmiotu. Niezależnie od tych dodatkowych obowiązków i ograniczeń, okres próby ma charakter okresu szczególnej weryfikacji zachowania osoby, wobec której zastosowano instytucję probacyjną, dokonywanej pod rygorem poniesienia przez osobę naruszającą warunki probacji bardzo istotnych negatywnych konsekwencji, w postaci odbycia kary, której wykonanie zostało warunkowo zawieszone, lub podjęcia warunkowo umorzonego postępowania w celu wydania wyroku niosącego za sobą represję karną. Tym samym w pełni uzasadniony jest pogląd, że okres podlegania przez oskarżonego, któremu ponownie wymierzono karę z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, lub wobec którego ponownie warunkowo umorzono postępowanie, rygorom okresu próby wynikającym z poprzedniego prawomocnego wyroku,


40

powinien podlegać zaliczeniu na poczet okresu ponownie zastosowanej probacji. W przeciwnym wypadku, a więc w sytuacji obecnie istniejącej luki w prawie, która usunie projektowany przepis art. 538 § 3 k.p.k., brak możliwości takiego zaliczenia może prowadzić do naruszającego zasadę sprawiedliwej reakcji karnej dwukrotnego stosowania wobec oskarżonego obciążeń i ograniczeń związanych z weryfikowaniem jego zachowania w warunkach instytucji probacyjnej, przez łączny okres niejednokrotnie prowadzący do wykroczenia poza określone w ustawie maksymalne okresy jej stosowania. Propozycja zmiany brzmienia art. 540 § 2 k.p.k. zmierza do dostosowania przepisów Kodeksu do wskazań zawartych w zakresowym wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 września 2006 r., sygn. akt SK 60/05. W wyroku tym Trybunał stwierdził, że art. 540 § 2 k.p.k. w zakresie, w jakim ogranicza dopuszczalność wznowienia postępowania na korzyść oskarżonego tylko do przypadków, w których uznany przez Trybunał Konstytucyjny za niekonstytucyjny przepis prawny stanowi podstawę skazania lub warunkowego umorzenia, jest niezgodny z art. 190 ust 4 w związku z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP. W uzasadnieniu tego wyroku Trybunał zawarł spostrzeżenie, iż wznowienie, o którym mowa w art. 190 ust. 4 Konstytucji RP, jeśli dotyczy postępowania karnego, nie może doprowadzić do pogorszenia sytuacji oskarżonego, albowiem byłoby to niezgodne z art. 42 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 1 § 1 i 4 k.k. Przyjęte w projekcie brzmienie art. 540 § 2 k.p.k. przewiduje dalej idącą modyfikację tego przepisu, która uwzględniając wymogi płynące z powołanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego, w szczególności w zakresie gwarancji niepogorszenia sytuacji prawnej skazanego, pozwoli równocześnie tą podstawą wznowienia postępowania karnego objąć także wznowienie na korzyść każdej ze stron postępowania, jeżeli w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego stracił moc lub uległ zmianie przepis prawny będący podstawą orzeczenia. Podkreślenia wymaga, że dokonanie takiej, dalej idącej modyfikacji przepisu art. 540 § 2 k.p.k. postulowane było m.in. przez Rzecznika Praw Obywatelskich.

41

Proponowana

zmiana

przepisów

dotyczących

europejskiego

nakazu

aresztowania (rozdziały 65a i 65b k.p.k.), zwanego dalej ENA, uwzględnia potrzeby ujawnione w toku ponaddwuletniego funkcjonowania poszczególnych elementów tej regulacji. W projekcie uwzględniono również zalecenia zawarte w Raporcie Komisji Europejskiej oceniającym implementację do prawa wewnętrznego Decyzji ramowej Rady Unii Europejskiej z dnia 13 czerwca 2001 r. ? o europejskim nakazie aresztowania i procedurach przekazania między państwami członkowskimi europejskiego nakazu aresztowania (2002/584/JHA). Zmiany uwzględniające potrzeby sygnalizowane przez praktyków znalazły się w art. 607a, 607d oraz 607k k.p.k. Przepis art. 607a k.p.k. zakłada rozszerzenie możliwości wydania przez sąd ENA również na sytuacje, kiedy przestępstwo zostało popełnione poza terytorium RP. Wprowadza też możliwość wydania ENA przez sąd w odniesieniu do spraw będących w toku postępowania sądowego i wykonawczego, także ex officio. Przepis art. 607d k.p.k. rozszerza możliwość wydania ENA przez sąd na sytuacje, gdy istnieje jedynie prawdopodobieństwo, że osoba ścigana może przebywać na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

< >
pobierz plik
zamów dokument

Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.