Logowanie

Projekty Ustaw

24.11.2008

Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy - Kodeks karny wykonawczy, ustawy - Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw

Strona 31 z 54

Reguluje też postępowanie w sytuacji, kiedy nie jest znane miejsce pobytu osoby ściganej, przewidując w takiej sytuacji pośrednictwo Interpolu (art. 607d § 1 k.p.k.). Zgodnie z § 327 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 lutego 2007 r. ? Regulamin urzędowania sądów powszechnych (Dz. U. Nr 38, poz. 249), jeżeli ENA dotyczy stadium postępowania jurysdykcyjnego i wykonawczego, o wdrożenie poszukiwań do Interpolu występuje sąd okręgowy, który wydał ENA. Z kolei współpracę prokuratury z Interpolem w zakresie poszukiwań 11 kwietnia osoby 1992 w r. ? trybie ENA, dotyczącego urzędowania stadium postępowania jednostek przygotowawczego, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia Regulamin powszechnych


organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 38, poz. 163, ze zm.). Zgodnie z § 2381 powołanego rozporządzenia w przypadku, gdy miejsce pobytu osoby ściganej nie jest znane, odpis ENA należy przekazać do Prokuratury Krajowej, aby ta zwróciła się do

42

Interpolu w celu wdrożenia poszukiwań międzynarodowych. W projektowanym art. 607d § 2 k.p.k. przewidziana została możliwość, że jeżeli ENA dotyczy stadium postępowania przygotowawczego, to również prokurator może przekazać wydaną przez sąd okręgowy ENA do właściwego organu sądowego państwa członkowskiego UE. Decyzja ramowa w art. 7 dopuszcza, aby państwa wskazały organ centralny, który będzie pośredniczył w przekazywaniu ENA. Polska na podstawie art. 7 Decyzji ramowej notyfikowała Sekretarzowi Generalnemu Rady Unii Europejskiej, iż organem centralnym, który może pośredniczyć w przekazywaniu właściwym polskim prokuraturom ENA wydanych przez organy innych państw członkowskich oraz innej korespondencji z nimi związanej, jest Minister Sprawiedliwości ? Prokurator Generalny, reprezentowany przez Prokuraturę Krajową. W związku z planowaną nowelizacją zajdzie potrzeba uzupełnienia notyfikacji poprzez wskazanie, że wskazany już organ będzie właściwy w przypadku określonej kategorii ENA przygotowawczego) wychodzących z Polski. Zarówno w przypadku art. 607d § 1 k.p.k., jak i art. 607d § 2 k.p.k., tam gdzie mowa o ?prokuratorze?, współpraca będzie się odbywała na poziomie Prokuratury Krajowej. Należy też wskazać, iż pośrednictwo Prokuratury Krajowej we współpracy z Interpolem jest utrwaloną praktyką również na gruncie ekstradycji. W powyższym zakresie projekt korzysta z możliwości przewidzianej w art. 7 Decyzji ramowej Rady z dnia 13 czerwca 2002 r., 2002/584/WSiSW w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi. Przepis ten umożliwia wyznaczenie centralnych organów odpowiedzialnych za administracyjne przekazywanie i otrzymywanie ENA i oficjalnej korespondencji z tym związanej. Termin ?prokurator? użyty w projektowanym art. 607d odnosi się do Prokuratury Krajowej, która została notyfikowana do Sekretariatu Generalnego Rady, jako organ centralny w rozumieniu art. 7 Decyzji ramowej. (dotyczących stadium postępowania

43

Nie przewiduje się również jakichkolwiek utrudnień proceduralnych w zakresie wykonywania przez organy sądowe innych państw członkowskich Unii Europejskiej wniosków o wszczęcie poszukiwań międzynarodowych wydawanych przez krajowych prokuratorów, ze względu na fakt, że prokurator nie jest, z uwagi na treść art. 607a k.p.k., organem sądowym uprawnionym do wydawania europejskiego nakazu aresztowania w myśl art. 6 Decyzji ramowej Rady nr 2002/584/WSiSW, na jaki zdecydował się polski ustawodawca. Zawarty w § 4 art. 607d k.p.k. zapis odnoszący się do technicznego aspektu przekazania ENA i związanych z nim dokumentów stanowi realizację zaleceń zawartych w Raporcie Komisji. Proponowana w art. 607e § 3 pkt 8 k.p.k. zmiana ma na celu uporządkowanie i wyklarowanie sytuacji w zakresie wskazania organu właściwego w przedmiocie występowania do zagranicznego organu sądowego, który wykonał ENA, z wnioskiem o wyrażenie zgody na rozszerzenie zakresu ścigania (zrzeczenie się ochrony osoby przekazanej, wynikające z tzw. zasady specjalności). Na gruncie obecnie obowiązujących przepisów wyłącznie uprawnionym do wydawania ENA jest właściwy miejscowo sąd okręgowy. Jednakże z wnioskiem o wyrażenie zgody na rozszerzenie zakresu ścigania, na gruncie art. 607e § 3 pkt 8 k.p.k., występować mogą sądy właściwe do rozpoznania sprawy, a więc sądy wszystkich szczebli ? także sądy rejonowe ? co rodzi często wątpliwości sądów zagranicznych co do posiadania w tym względzie kompetencji przez polskie organy wnioskujące o wskazane rozszerzenie. Podobne wątpliwości rodzą się na gruncie krajowym, jako że wnioski o rozszerzenie zakresu ścigania są w zasadzie ? co do zawartych tam informacji ? identyczne z Europejskimi Nakazami Aresztowania. Proponowana zmiana zmierza do nadania kompetencji do występowania z wnioskami o rozszerzenie zakresu ścigania ?sądom właściwym do wydania nakazu?, czyli właściwym terytorialnie sądom szczebla okręgowego. Przepis art. 607k § 3 k.p.k. w projektowanym brzmieniu statuuje samoistną podstawę stosowania przez sąd środków zapobiegawczych dla zabezpieczenia procedur wykonywania europejskich nakazów aresztowania. Jego wprowadzenie do Kodeksu postępowania karnego było konieczne z uwagi na wynikający z zasad

< >
pobierz plik
zamów dokument

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.