Logowanie

Projekty Ustaw

24.11.2008

Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy - Kodeks karny wykonawczy, ustawy - Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw

Strona 35 z 54

Takie rozwiązanie ma na celu zwiększenie liczby miejsc pracy dla skazanych. Obowiązujące przepisy wykonawcze ubezpieczenie skazanych pozostawiają w gestii podmiotów (zakładów), w których wykonywana jest praca. W praktyce umowy ubezpieczenia nie są zawierane, głównie z uwagi na brak środków na pokrycie kosztów ubezpieczenia. Z powołanych wcześniej opinii sędziów, kuratorów i organów samorządu terytorialnego wynika, że jednym z głównych utrudnień w efektywnym wykonaniu kary ograniczenia wolności jest ponoszony przez podmiot zatrudniający koszt ubezpieczenia skazanych. Projektowany art. 57 § 1 k.k.w. określa obowiązki kuratora związane z wykonywaniem kary ograniczenia wolności. Wskazanie rodzaju, miejsca i terminu rozpoczęcia pracy oraz pouczenie o konsekwencjach wynikających z uchylania się od


51

jej wykonywania należeć będzie ? zgodnie z proponowanymi zmianami ? do kuratora, który w terminie instrukcyjnym 7 dni od doręczenia mu orzeczenia powinien wezwać skazanego, w celu wysłuchania go i skierowania do wykonywania określonej pracy. Dotychczasowe przepisy obowiązkami tego rodzaju obciążają sąd. Przewidziane w projekcie zmiany, z jednej strony odciążą sąd od wykonywania stosunkowo czasochłonnych czynności, z drugiej zaś usprawnią wykonanie kary ograniczenia wolności. Kurator monitorujący wykonanie tej kary i utrzymujący kontakt z podmiotami, w których wykonywana jest praca, będzie dysponował aktualną wiedzą o wolnych miejscach pracy oraz jej rodzaju, co również wskazuje na celowość przekazania mu kompetencji w zakresie kierowania skazanych do konkretnych miejsc. Projektowane przepisy art. 57 § 2 i 3 nakładają na kuratora sądowego obowiązek wystąpienia do sądu z wnioskiem o orzeczenie kary zastępczej w wypadkach niestawienia się skazanego na wezwanie kuratora, oświadczenia skazanego, iż nie wyraża zgody na podjęcie pracy, faktycznego niepodjęcia pracy przez skazanego, bądź uchylania się przez skazanego od odbywania kary w inny sposób, uchylania się od wykonania ciążących na skazanym obowiązków lub od dozoru. Zgodnie z proponowanym brzmieniem § 4, zmiana rodzaju i miejsca pracy może nastąpić wyjątkowo, a wydanie decyzji w tym zakresie również należeć będzie do kompetencji sądowego kuratora zawodowego. Projekt przewiduje dodanie do art. 57a k.k.w. nowego przepisu, oznaczonego jako § 3, który stanowi, że wykonywanie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne może odbywać się również w dni ustawowo wolne od pracy oraz w dni wolne od pracy u danego pracodawcy, np. w soboty. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 28, ze zm.) dniami wolnymi od pracy są wymienione w tej ustawie święta oraz niedziele. Potrzeba wprowadzenia do unormowań dotyczących wykonywania kary ograniczenia wolności projektowanego przepisu wynika z konieczności ich uelastycznienia i dostosowania do uwarunkowań rynkowych, przy równoczesnym usunięciu podstaw do pojawiających się de lege lata wątpliwości, czy wykonywanie

52

obowiązku pracy przez skazanego w dni wolne od pracy jest dopuszczalne. Ponadto przepis ten będzie miał, w odniesieniu do skazanego, istotny walor informacyjny we wskazanym powyżej zakresie. W art. 58 k.k.w. określono podstawowe obowiązki organu gminy oraz podmiotów, w których jest wykonywana praca. W § 2 art. 58 określono podstawowe obowiązki osoby odpowiedzialnej za organizowanie i kontrolowanie przebiegu pracy skazanych. Z kolei w § 3 zamieszczona została delegacja ustawowa do wydania przez Ministra Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej oraz ministrem właściwym do spraw pracy, aktu wykonawczego, który szczegółowo unormuje tryb wyznaczania przez właściwy organ gminy podmiotów wskazanych w art. 56 § 2, w których wykonywana jest kara ograniczenia wolności i praca społecznie użyteczna, czynności tych podmiotów, a także podmiotów, o których mowa w art. 56 § 3, w zakresie wykonywania tej kary i pracy, w tym dotyczące organizowania miejsc pracy i przydziału pracy oraz kontroli skazanych, a także dopuszczalny dzienny wymiar czasu pracy skazanych.

W art. 66 § 3 k.k.w. wprowadza się zmianę podmiotu dokonującego czynności zawiadomienia, o którym mowa w tym przepisie, z sądu na zawodowego kuratora sądowego, co jest konsekwencją przekazania, w postępowaniu dotyczącym wykonania kary ograniczenia wolności, zawodowemu kuratorowi sądowemu niektórych czynności technicznych, wykonywanych dotychczas przez sąd.

Zmiana w art. 196a § 2 jest konsekwencją rezygnacji z normatywnej konstrukcji występku o charakterze chuligańskim, a tym samym również z przewidzianego przez obecne przepisy orzekania nawiązki w związku ze skazaniem za taki występek.

W dniu 3 stycznia 2007 r. wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego wniosek od Rzecznika Praw Obywatelskich o stwierdzenie niezgodności art. 217 § 1 Kodeksu postępowania karnego z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz art. 37 lit. c Konwencji

< >
pobierz plik
zamów dokument

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.