Logowanie

Projekty Ustaw

24.11.2008

Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy - Kodeks karny wykonawczy, ustawy - Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw

Strona 38 z 54

Osobne regulacje, przewidziane w projektowanych przepisach art. 217 § 1d i § 1e k.k.w., dotyczą widzeń małoletnich z tymczasowo aresztowanym. Przyjęto zasadę, że wniosek o zgodę na widzenie małoletniego z tymczasowo aresztowanym składa przedstawiciel ustawowy małoletniego. Małoletni, nie mając pełnej zdolności do czynności prawnych, nie może bowiem skutecznie składać wniosków procesowych w postępowaniu karnym. W projektowanym art. 217 § 1e k.k.w. określa się warunki, na jakich małoletni do lat 15 może skorzystać z widzenia z tymczasowo aresztowanym. Zgodnie z art. 105a § 2 k.k.w. osoby w wieku do lat 15 mogą korzystać z widzeń ze skazanym tylko pod opieką osób pełnoletnich. W odniesieniu do widzeń z tymczasowo aresztowanym niezbędna jest w tym zakresie regulacja szczególna. Uwzględniając wprowadzane zasady udzielania oraz odmowy udzielenia zgody na widzenie zaistniała konieczność precyzyjnego określenia kręgu osób, pod opieką których małoletni będzie mógł korzystać z widzenia z tymczasowo aresztowanym oraz wprowadzenia unormowania, które gwarantowałoby możliwość skorzystania przez małoletniego z widzenia w razie np. odmowy zezwolenia na widzenia udzielonej jego rodzicom lub opiekunom. Dlatego też, przede wszystkim przewidziano, że osoba, pod opieką której małoletni do lat 15 korzysta z widzenia z tymczasowo aresztowanym, też musi uzyskać zgodę na to widzenie. Organ procesowy, w dyspozycji którego pozostaje tymczasowo aresztowany, z reguły dysponuje wiedzą o rodzinie i bliskich tymczasowo aresztowanego w stopniu umożliwiającym ocenę, czy widzenie takiej osoby z tymczasowo aresztowanym nie zaburzy prawidłowego toku postępowania karnego. Dopuszczenie osoby obcej do opieki nad małoletnim podczas widzenia z tymczasowo aresztowanym, obligowałoby organ procesowy do prowadzenia ustaleń


58

w zakresie ewentualnych przeciwwskazań do wydania zgody tej osobie na widzenie. W sytuacji, gdy rodzic, opiekun lub inna pełnoletnia osoba najbliższa dla dziecka nie uzyskali zgody na widzenie, małoletni do lat 15 będzie korzystał z widzenia pod opieką kuratora sądowego. Podobnie wówczas, gdy uprawnieni do opieki nad małoletnim nie mogą lub nie chcą skorzystać z widzenia, małoletni do lat 15 będzie mógł widzieć się z tymczasowo aresztowanym pod opieką kuratora sądowego. Wynagrodzenie i zwrot kosztów kuratora sądowego za udział w widzeniu dziecka z tymczasowo aresztowanym będzie stanowiło element kosztów procesu w sprawie karnej. Wydatek taki, zgodnie z art. 619 k.p.k., tymczasowo wyłoży Skarb Państwa, zaś ostatecznie poniesie skazany, chyba że zostanie zwolniony od ponoszenia kosztów procesu. W zakresie Kodeksu karnego skarbowego Projektowane zmiany w obrębie Kodeksu karnego skarbowego mają na celu inkorporowanie do tego kodeksu rozwiązań tożsamych z dotyczącymi Kodeksu karnego, w celu zapewnienia niezbędnego stopnia systemowej spójności obu ustaw karnomaterialnych. Projektowana zmiana art. 20 § 2 k.k.s. ma na celu objęcie zawartym w nim odwołaniem do przepisów Kodeksu karnego nowych, wprowadzanych projektem przepisów: art. 58 § 2a, art. 86 § 1a oraz art. 89 § 1a. Przewidziane w nich rozwiązania w pełnym zakresie powinny bowiem znaleźć zastosowanie na etapie wymierzania kar, w tym również kar łącznych, za przestępstwa karnoskarbowe. Zmiany art. 28 § 2 k.k.s oraz art. 39 § 1 k.k.s. mają na celu ujednolicenie rozwiązań zawartych w obu kodeksach w zakresie maksymalnego wymiaru kary ograniczenia wolności, orzekanej w ramach instytucji nadzwyczajnego obostrzenia kary lub w ramach instytucji kary łącznej. Projektowana nowelizacja art. 42 § 1 i 2 k.k.s. prowadzi do rezygnacji, w sposób korespondujący ze zmianami przewidzianymi w tym zakresie w obrębie Kodeksu karnego, z tzw. progów ściśle oznaczonych minimalnego czasu odbywania kary pozbawienia wolności, niezależnego od tego, jaką część wymierzonej kary okres

59

ten stanowi, których odbycie warunkuje możliwość zastosowania wobec skazanego instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia. Projekt przewiduje również zmianę art. 128 § 1 k.k.s. wskazującego przepisy Kodeksu postępowania karnego znajdujące zastosowanie do interwenienta i jego pełnomocnika, polegającą na objęciu dyspozycją tego przepisu również art. 540 § 2 k.p.k., a więc przepisu statuującego podstawę wznowienia postępowania karnego ze względu na utratę mocy lub zmianę, wskutek orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, przepisu będącego podstawą orzeczenia. Zmiana ta ma na celu umożliwienie interwenientowi, który zgodnie z art. 120 § 1 k.k.s. jest stroną w postępowaniu o przestępstwa skarbowe, skorzystania z instytucji wznowienia postępowania karnego w oparciu o podstawę wznowienia zawartą we wskazanym przepisie Kodeksu postępowania karnego, a więc zrównania jego uprawnień z innymi stronami postępowania, których interes prawny, w zakresie nieprowadzącym do pogorszenia sytuacji prawnej oskarżonego, chronić będzie art. 540 § 2 k.p.k. w przewidzianym w projekcie brzmieniu. W zakresie Kodeksu wykroczeń W art. 52a k.w. w pkt 1 naprawiono błąd polegający na potraktowaniu przestępstw skarbowych jako kategorii przestępstw. Zaproponowano również zamianę archaicznego wyrażeniem już ?akt wyrażenia stanowiący ?prawne źródło rozporządzenie powszechnie organu państwowego? prawa obowiązującego

< >
pobierz plik
zamów dokument

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.