Logowanie

Projekty Ustaw

24.11.2008

Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy - Kodeks karny wykonawczy, ustawy - Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw

Strona 42 z 54

k. w obecnym brzmieniu, odnoszącym się do kary grzywny, może prowadzić do sytuacji częstszego orzekania przez sądy kary pozbawienia wolności, wobec niemożności orzeczenia wobec sprawcy kary nieizolacyjnej. Uwaga została oceniona jako niedająca dostatecznych podstaw do odstąpienia od projektowanego rozwiązania. Nie wydaje się bowiem lepszym rozwiązaniem pozostawienie obecnego stanu normatywnego, w myśl którego nawet zaistnienie okoliczności wskazujących na oczywistą niecelowość orzekania kary ograniczenia wolności nie stoi na przeszkodzie ? w płaszczyźnie normatywnej ? możliwości orzeczenia tego rodzaju kary. ? Postulat umieszczania tego rodzaju przepisów, jak projektowany art. 58 § 2a k.k., w Kodeksie karnym wykonawczym. Postulat nie zasługuje na uwzględnienie. Charakter i treści projektowanego przepisu art. 58 § 2a k.k. jednoznacznie wskazuje, że jego adresatem jest sąd orzekający w postępowaniu jurysdykcyjnym, nie zaś organ postępowania wykonawczego. ? Negatywna ocena odstąpienia od systemu parametrycznego przy określaniu wartości mienia w Kodeksie karnym (definicje pojęć ?mienie znacznej wartości? oraz ?mienie wielkiej wartości? w projektowanym art. 115 § 5 i 6 k.k.), wsparta argumentem, że praktyczne trudności związane ze stosowaniem systemu parametrycznego są mniejsze niż korzyści wynikające z ?elastycznego określenia omawianych pojęć?. Uwaga nie zasługuje na uwzględnienie. Stabilna i niewielka dynamika zmian wskaźnika inflacyjnego w ostatnich latach uzasadnia pogląd o bardzo małym prawdopodobieństwie dezaktualizacji, w stopniu rodzącym niebezpieczeństwo zaistnienia niepożądanych następstw kryminalnopolitycznych, przyjętych wartości kwotowych wyznaczających pojęcia ?mienie znacznej wartości? oraz ?mienie wielkiej wartości?. System kwotowy określenia wartości mienia znacznie lepiej spełnia wymóg jasności oraz jednoznaczności przepisów prawa karnego niż system parametryczny, stanowiący przejaw posługiwania się, przy wyznaczaniu treści znamienia typu przestępstwa, normą o charakterze blankietowym, która nadto może być traktowana jako przypadek nieuprawnionego cedowania na władzę wykonawczą zadań


69

ustawodawcy, wyrażonych tradycyjną zasadą nullum crimen sine lege, związanych z realizacją obowiązku określenia treści prawa karnego w ustawie (wysokość minimalnego wynagrodzenia określa Prezes Rady Ministrów w drodze rozporządzenia). ? Zastrzeżenia co do redakcji projektowanego nowego typu przestępstwa z art. 165a k.k., wsparte argumentem, że wprowadzenie do jego opisu znamienia celu działania sprawcy może skutkować trudnościami dowodowymi w zakresie wykazania szczególnego psychicznego nastawienia sprawcy ? zdaniem podmiotu konsultującego, bardziej zasadna byłaby ?penalizacja czynności polegających na finansowaniu takiego przestępstwa, a nie zachowań stanowiących faktyczne czynności przygotowawcze do takiego finansowania?, przy równoczesnym rozważeniu wprowadzenia karalności przygotowania terrorystycznym. Uwaga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przyjęty w projekcie zakres penalizacji stanowi wyraz realizacji zobowiązań konwencyjnych, wynikających z konwencji ONZ z 1999 r. o zwalczaniu finansowania terroryzmu, a także zaleceń Komitetu Antyterrorystycznego Rady Bezpieczeństwa ONZ, monitorującego przestrzeganie przez państwa członkowskie ONZ Rezolucji Rady Bezpieczeństwa 1373 (2001). Podkreślić należy, że trudności dowodowe, na które powołuje się podmiot konsultujący, występować mogą w każdym wypadku posłużenia się przez ustawodawcę przy określeniu znamion typu przestępstwa znamionami relacjonowanymi do świadomości sprawcy lub jego psychicznego nastawienia, jednak posłużenie się takimi znamionami niejednokrotnie jest konieczne dla należytego odzwierciedlenia w opisie czynu istoty typizowanego bezprawia. Proponowane przez podmiot opiniujący rozwiązanie prowadziłoby do typizowania w postaci sprawczej zachowania, które na gruncie obowiązującego prawa jest traktowane jako pomocnictwo (art. 18 § 3 k.k.) do przestępstwa o charakterze terrorystycznym, a więc w pełnym zakresie objęte jest de lege lata kryminalizacją. do przestępstwa finansowania przestępstwa o charakterze

70

? Zastrzeżenia co do redakcji projektowanego przepisu art. 202a § 2 k.k., wsparte argumentem, że w ocenie podmiotu konsultującego realizacja znamion projektowanego występku ?może mieć znaczenie w praktyce jedynie w sytuacji, gdy ten, kto sprowadza, przechowuje, posiada wymienione treści, był jednocześnie sprawcą (lub współdziałającym) czynności ich utrwalania bez zgody danej osoby?. Wyrażona ocena nie jest trafna ? w przytoczonym przez podmiot konsultujący wypadku doszłoby do sytuacji pomijalnego zbiegu przestępstw w postaci tzw. współukaranego czynu następczego sprawcy.

< >
pobierz plik
zamów dokument

Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.