Logowanie

Projekty Ustaw

22.10.2008

Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw

Strona 60 z 118

Przyjęcie takiego rozwiązania wynika między innymi z założenia, że programy specjalne będą realizowane na poziomie powiatów, gdyż tam są rejestrowani bezrobotni i to na obszarze działania powiatowych urzędów pracy będą znajdować się osoby potrzebujące wsparcia w sytuacji zagrożenia zwolnieniami. W związku z tym finansowanie również powinno odbywać się z poziomu i środków finansowych znajdujących się w dyspozycji powiatowych urzędów pracy, czyli starosty. W przypadku porozumień i realizacji programów przez kilku starostów w regionie każdy z nich, tak jak to ma miejsce dotychczas, będzie wnosił swój udział adekwatnie do grupy 25


objętej aktywizacją ze swojego obszaru działania. Kwestie te zostaną uwzględnione w projektowanym rozporządzeniu. Proponuje się wprowadzenie limitu wydatków przeznaczonych na realizację programów specjalnych na poziomie 10 % wysokości środków Funduszu Pracy, ustalonych według algorytmu na finansowanie zadań w powiecie. Dodatkowo, określa się limit wydatków w przeliczeniu na jednego uczestnika programu na poziomie dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia brutto oraz limit łącznych wydatków poniesionych na specyficzne elementy wspierające zatrudnienie związane z realizacją programu specjalnego, których łączna kwota nie może przekroczyć 20 % wartości programu. Limit wydatków jest uzależniony od wartości programu specjalnego, a czas jego realizacji jest bezpośrednio zależny od indywidualnych potrzeb objętych nim beneficjentów i specyfiki programów aktywizacji, jakie zostaną dla nich przygotowane. Zaproponowany limit wydatków został oszacowany na podstawie wyliczeń najdłuższych i najdroższych form aktywizacji zawodowej, tj. prac interwencyjnych. Starosta może skierować bezrobotnych powyżej 50 roku życia, do wykonywania pracy w ramach prac interwencyjnych u pracodawcy maksymalnie przez okres do 4 lat i dokonywać refundacji poniesionych przez pracodawcę kosztów wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne, jeżeli obejmuje ona koszty poniesione za co drugi miesiąc ich zatrudnienia, tj. przez okres 24 miesięcy. Maksymalna kwota, jaka może być refundowana z Funduszu Pracy pracodawcom z tytułu zatrudnienia skierowanego bezrobotnego w ramach prac interwencyjnych (refundacja wynagrodzenia, nagród i składek na ubezpieczenia społeczne) w pełnym wymiarze czasu pracy (refundacja za co drugi miesiąc) wynosi 1 126,00 zł + 180,16 zł (składki opłacane przez pracodawcę w wysokości ok. 16 %), tj. łącznie 1 306,16 zł. Tak więc, przy kalkulacji limitów wydatków przy programach specjalnych za podstawę szacunków przyjęto koszt w okresie 24 miesięcy, którego wartość wynosi 31 347,84 zł.

Zmiany w art. 68 ? 70 mają na celu uproszczenie zasad tworzenia i wydatkowania funduszu szkoleniowego. Projektowane regulacje nie zmieniają istoty funduszu szkoleniowego ? w dalszym ciągu jest to dobrowolnie wyznaczona przez pracodawcę kwota na finansowanie szkoleń pracowników. Znosi się jednak dodatkowe wymagania (zgodnie z postulatami pracodawców), co może skutkować zwiększeniem zainteresowania tym instrumentem, a w konsekwencji zwiększyć udział dorosłych w kształceniu ustawicznym. W art. 68: ? w ust. 2 usunięto przepis zobowiązujący pracodawcę, który tworzy fundusz szkoleniowy do opracowania planu szkoleniowego. W zamian wprowadzono przepis, iż o wydatkowaniu funduszu decyduje pracodawca w uzgodnieniu z pracownikiem kierowanym na szkolenie, ? uchylono ust. 3 i 4 dotyczące planu szkoleniowego. W art. 69 w ust. 1 złagodzono warunki refundowania pracodawcom kosztów szkolenia pracowników: ? refundacja może obejmować także koszty szkolenia ogólnego,

26

? dotyczy wszystkich, nie tylko pracowników zagrożonych zwolnieniami, ? przewidziano wyższe dofinansowanie szkoleń osób w wieku 45 lat i więcej, ? wprowadzono dwa poziomy limitu dofinansowania: dla pracowników poniżej 45 roku życia ? 100 % przeciętnego wynagrodzenia, dla pracowników powyżej 45 roku życia ? 300 % przeciętnego wynagrodzenia. Ponadto wprowadzono przepisy ułatwiające urzędom pracy i pracodawcom ustalenie wzajemnych zobowiązań w związku ze wsparciem szkoleń pracowników środkami Funduszu Pracy. Dodano ust. 1a zobowiązujący pracodawcę, który korzysta z dofinansowania szkoleń pracowników, do przedkładania staroście ich list imiennych, dokumentu potwierdzającego istnienie funduszu szkoleniowego i dokonywanych wypłat na szkolenie. W ust. 2 zobowiązano starostę do refundacji pracodawcy z Funduszu Pracy wynagrodzenia osoby przyjmowanej na zastępstwo pracownika na urlopie szkoleniowym oraz części kosztów szkolenia urlopowanego pracownika. Dodano ust. 2a w brzmieniu: ?Przepisy ust. 2 mają zastosowanie także do pracodawcy, który nie utworzył funduszu szkoleniowego?. Pozwoli to na uniknięcie nieporozumień wynikających z interpretowania w sposób łączny poszczególnych ustępów art.

69.

< >
pobierz plik
zamów dokument

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.