Logowanie

Projekty Ustaw

22.10.2008

Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw

Strona 65 z 118

Przepis jest co do treści tożsamy z regulacją art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm.), jego realizacja nie będzie się więc wiązała z dodatkowymi kosztami, ? ust. 8 wprowadza możliwość opracowania odpowiednich systemów teleinformatycznych, które będą służyły prowadzeniu postępowań w formie elektronicznej w sprawach związanych z zezwoleniami na pracę cudzoziemców. Ze względu na możliwy udział w tych postępowaniach podmiotów zagranicznych rozwiązanie takie, przy założeniu opracowania odpowiednich narzędzi teleinformatycznych, będzie znaczącym ułatwieniem dla podmiotów wnioskujących 33


o zezwolenie na pracę dla cudzoziemca oraz dla organów prowadzących postępowania. Z procedurą zatrudnienia cudzoziemców są związane przepisy dotyczące sankcji, określone w art.

120. Oprócz sytuacji powierzenia nielegalnego wykonywania pracy przez pracodawcę i podjęcia takiej pracy nielegalnie przez cudzoziemca przepis wyróżnia szczególne, kwalifikowane sytuacje popełnienia tych wykroczeń (ust. 3 i

5) ? gdy wykonywanie pracy nielegalnie było spowodowane np. wprowadzeniem w błąd czy wyzyskaniem błędu. Sytuacje takie stanowią również przesłankę odmowy udzielania zezwoleń (art. 88j ust. 1 pkt 3). Określono także jako czyn karalny między innymi wystawianie w zamian za korzyść majątkową dokumentów dla pozoru, mających ułatwić innej osobie uzyskanie zezwolenia na pracę lub innego dokumentu/decyzji, w szczególności wizy lub zezwolenia na zamieszkanie. W art. 91 ? 99: Ustala się, że pośrednictwo pracy prowadzone w ramach sieci EURES realizuje licencjonowany pośrednik pracy, pośrednik pracy I lub II stopnia, który pełni funkcję doradcy EURES lub asystenta EURES. Pociąga to za sobą uchylenie pkt 6 w art. 91 oraz wprowadzenie ust. 1a w art.

92. Określa się również wymagania kwalifikacyjne, jakie musi spełnić licencjonowany pośrednik pracy, pośrednik pracy I lub II stopnia, aby mógł pełnić funkcję doradcy EURES, co zostało zaproponowane w art. 92 ust. 5a. Uchylono również art. 99, gdzie do tej pory były ustalone wymagania kwalifikacyjne dla doradcy EURES i asystenta EURES, jako oddzielnych zawodów ?kluczowych?. Nowelizacja umożliwia uzyskanie licencji zawodowej pośrednika pracy, pośrednika pracy I lub II stopnia osobom, które do tej pory były zatrudnione w urzędach pracy i świadczyły usługi EURES. Warunkiem uzyskania odpowiedniej licencji jest wykazanie co najmniej 12- lub 24-miesięcznego zatrudnienia na stanowisku doradcy EURES, asystenta EURES lub świadczenia usług EURES na stanowisku pośrednika pracy, doradcy zawodowego, specjalisty do spraw rozwoju zawodowego lub lidera klubu pracy. Do czasu uzyskania stosownych licencji, osoby spełniające powyższe wymagania mogą prowadzić pośrednictwo pracy w ramach sieci EURES nie dłużej niż 6 miesięcy od dnia wejścia w życie nowelizacji ustawy. Proponowane przepisy mają na celu zapewnienie ciągłości prowadzenia przez urzędy pracy pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES. W art. 92 i 94 wykreślono przepis, zgodnie z którym osoba, która nie spełniała warunku wykonywania zadań na stanowisku pośrednika pracy ? stażysty lub doradcy zawodowego ? stażysty mogła wykonywać czynności na stanowisku pośrednika pracy ? stażysty lub doradcy zawodowego ? stażysty pod nadzorem pośrednika pracy lub odpowiednio doradcy zawodowego. W świetle ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw przepis ten nie ma już zastosowania, bowiem równocześnie uporządkowano realizację usługi przez stażystę. Wprowadzono także nowe wymaganie dotyczące posiadania wykształcenia wyższego w przypadku ubiegania się o licencję pośrednika pracy I stopnia w celu zapewnienia dopływu do urzędów pracy bardziej wykwalifikowanej kadry, która miałaby kwalifikacje porównywalne z innymi pracownikami realizującymi usługi rynku pracy. W art. 96 dodano, iż specjalista do spraw rozwoju zawodowego będzie odpowiedzialny także za organizację przygotowania zawodowego dorosłych (konsekwencja nowego art. 53a). 34

W ust. 1 ujednolicono terminologię dotyczącą stanowisk i analogicznie wprowadzono cztery stopnie awansu zawodowego. W ust. 2a i 3a określono wymagania dla dwóch nowo wprowadzonych stopni. W art. 96 w ust. 2 obniżono próg wymagań kwalifikacyjnych na stanowisku specjalisty do spraw rozwoju zawodowego, dopuszczając możliwość zatrudnienia osoby z wykształceniem wyższym (licencjat) bez tytułu magistra, aby wyraźniej zróżnicować wymagania na stanowisku specjalisty i starszego specjalisty do spraw rozwoju zawodowego. Art. 98 ujednolicono z przepisami art. 92 ust. 2 pkt 2 oraz art. 94 ust. 2 pkt 2.

W art. 92, 94, 96 i 97 uchylono przepisy, które zobowiązywały specjalistów zatrudnionych na kluczowych stanowiskach w urzędach pracy do podnoszenia kwalifikacji, a obowiązek ten przeniesiono do nowo wprowadzonego art. 99a; dodano też zalecenie uczestnictwa w szkoleniach modułowych opartych o programy znajdujące się w bazie danych ministra właściwego do spraw pracy.

< >
pobierz plik
zamów dokument

Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.