Prawo upadłościowe i naprawcze (art. 1-184)
Ustawa
z dnia 28 lutego 2003 r.
Prawo upadłościowe i naprawcze
Dz.U. 2003 r. Nr 60, poz. 535, Dz.U. 2003 r. Nr 217, poz. 2125, Dz.U. 2004 r. Nr 91, poz. 870, Dz.U. 2004 r. Nr 91, poz. 871, Dz.U. 2004 r. Nr 96, poz. 959, Dz.U. 2004 r. Nr 121, poz. 1264, Dz.U. 2004 r. Nr 146, poz. 1546, Dz.U. 2004 r. Nr 173, poz. 1808, Dz.U. 2004 r. Nr 210, poz. 2135, Dz.U. 2005 r. Nr 94, poz. 785, Dz.U. 2005 r. Nr 183, poz. 1538, Dz.U. 2005 r. Nr 184, poz. 1539, Dz.U. 2006 r. Nr 47, poz. 347, Dz.U. 2006 r. Nr 133, poz. 935, Dz.U. 2006 r. Nr 157, poz. 1119, Dz.U. 20076 r. Nr 123, poz. 850.
CZĘŚĆ PIERWSZA
PRZEPISY OGÓLNE O POSTĘPOWANIU UPADŁOŚCIOWYM I JEGO SKUTKACH
Art. 1. 1. Ustawa reguluje zasady wspólnego dochodzenia roszczeń wierzycieli od niewypłacalnych dłużników będących przedsiębiorcami oraz skutki ogłoszenia upadłości, a także zasady postępowania naprawczego wobec przedsiębiorców zagrożonych niewypłacalnością.
2. Przepisy ustawy stosuje się również do innych podmiotów określonych w ustawie.
Art. 2. Postępowanie uregulowane ustawą należy prowadzić tak, aby roszczenia wierzycieli mogły zostać zaspokojone w jak najwyższym stopniu, a jeśli racjonalne względy na to pozwolą - dotychczasowe przedsiębiorstwo dłużnika zostało zachowane.
Art. 3. Postępowanie uregulowane ustawą może być wszczęte tylko na wniosek złożony przez podmioty określone w ustawie.
Art. 4. Przepisy części pierwszej stosuje się odpowiednio do innych rodzajów postępowań unormowanych w ustawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Dział II
Podmiotowy zakres stosowania ustawy
 |  |
