Logowanie

Ustawy

20.8.2007

Ustawa o księgach wieczystych i hipotece

Strona 1 z 16

Ustawa

z dnia 6 lipca 1982 r. 

o księgach wieczystych i hipotece.

tekst pierwotny: Dz.U. 1982 r. Nr 19 poz. 147; tekst jednolity: Dz.U. 2001 r. Nr 124 poz. 1361; Dz.U.2001 Nr 125, poz. 1368, Nr 110, poz. 1189; Dz.U. 2002 Nr 169, poz. 1387; Dz.U. 2003 Nr 42, poz. 363, Nr 42, poz. 363; Dz.U. 2004 Nr 172, poz. 1804; Dz. U. 2008 Nr 116, poz. 731.



Dział I
Księgi wieczyste.


Rozdział 1
Przepisy o prawach jawnych z księgi wieczystej

 

Art. 1. 1. Księgi wieczyste prowadzi się w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości.
2. Księgi wieczyste zakłada i prowadzi się dla nieruchomości, które nie mają ksiąg wieczystych albo których księgi wieczyste zaginęły lub uległy zniszczeniu.
3. Księgi wieczyste mogą być także prowadzone w celu ustalenia stanu prawnego własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego i prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej.


Art. 2.
 Księgi wieczyste są jawne. Nie można zasłaniać się nieznajomością wpisów w księdze wieczystej ani wniosków, o których uczyniono w niej wzmiankę.


Art. 3. 1.
 Domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym
2. Domniemywa się, że prawo wykreślone nie istnieje.


Art. 4.
 Przeciwko domniemaniu prawa wynikającemu z wpisu w księdze wieczystej nie można powoływać się na domniemanie prawa wynikające z posiadania.


Art. 5.
 W razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym treść księgi rozstrzyga na korzyść tego, kto przez czynność prawną z osobą uprawnioną według treści księgi nabył własność lub inne prawo rzeczowe (rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych).


Art. 6. 1.
 Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych nie chroni rozporządzeń nieodpłatnych albo dokonanych na rzecz nabywcy działającego w złej wierze.  
2. W złej wierze jest ten, kto wie, że treść księgi wieczystej jest niezgodna z rzeczywistym stanem prawnym, albo ten, kto z łatwością mógł się o tym dowiedzieć.  
3. Jeżeli do dokonania rozporządzenia potrzebny jest wpis w księdze wieczystej, chwila złożenia wniosku o wpis jest rozstrzygająca dla oceny dobrej lub złej wiary nabywcy. Jednakże gdy rozporządzenie dochodzi do skutku dopiero po dokonaniu wpisu, rozstrzyga dzień, w którym rozporządzenie doszło do skutku.  


Art. 7.
 Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych nie działa przeciwko:
 1) prawom obciążającym nieruchomość z mocy ustawy, niezależnie od wpisu,  
 2) prawu dożywocia,  
 3) służebnościom ustanowionym na podstawie decyzji właściwego organu administracji państwowej,  
 4) służebnościom drogi koniecznej albo ustanowionym w związku z przekroczeniem granicy przy wznoszeniu budynku lub innego urządzenia,
 5) służebnościom przesyłu.

Art. 8. Rękojmię wiary publicznej ksiąg wieczystych wyłącza wzmianka o wniosku, o skardze na orzeczenie referendarza sądowego, o apelacji lub kasacji oraz ostrzeżenie dotyczące niezgodności stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym nieruchomości.

< >
zamów dokument

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.