Logowanie

Legislacja ROK 2007 NR 197 POZ 1 - Strona 52

Tytuł:

Zalecenie Komisji z dnia 18 czerwca 2007 r. w sprawie wytycznych dotyczących trzymania zwierząt wykorzystywanych do celów doświadczalnych i innych celów naukowych i opieki nad tymi zwierzętami (notyfikowana jako dokument nr C(2007) 2525) (1)

Data ogłoszenia:2007-07-30


Treść dokumentu: Legislacja ROK 2007 NR 197 POZ 1 - Strona 52

Strona 52 z 91

L 197/50

e. 1.

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

30.7.2007

Wytyczne dodatkowe dotyczące trzymania i opieki nad pawianami Wprowadzenie Nadrodzina pawianów obejmuje trzy rodzaje: Papio, Theropithecus i Mandrillus, z których najczęściej wykorzystywane gatunki to Papio papio (pawian gwinejski) i Papio anubis (pawian oliwkowy). Pawiany zamieszkują obszary zalesione i sawanny, w tym skrajnie suche stepy i pustynie górskie. Są to masywnie zbudowane zwierzęta czworonożne, prowadzące naziemny tryb życia. Charakteryzują się silnym prognatyzmem (wysunięciem obu szczęk przed płaszczyznę twarzy). Samce posiadają olbrzymie kły. Pawiany są zwierzętami wszystkożernymi, lecz ich dieta jest głównie wegetariańska (owoce i korzonki roślin), żywią się również owadami, a czasami polują na ssaki, takie jak młode gazele lub inne naczelne. Papio papio i Papio anubis żyją w grupach składających się z wielu samców i wielu samic. Pawiany w warunkach niewoli dożywają ponad trzydziestu pięciu lat. Następujące wytyczne stosują się do gatunków Papio papio i Papio anubis.


2. 2.1.

Warunki bytowania i ich kontrola Wentylacja (Patrz: ust. 2.1 rozdziału ogólnego)

2.2.

Temperatura Pawiany dobrze znoszą i przystosowują się do klimatu umiarkowanego i dlatego też temperatury w zakresie od 16 oC to 28 oC są odpowiednie dla tych zwierząt.

2.3.

Wilgotność (Patrz: ust. 2.3 uwag ogólnych dotyczących zwierząt naczelnych)

2.4.

Oświetlenie (Patrz: ust. 2.4 uwag ogólnych dotyczących zwierząt naczelnych)

2.5.

Hałas (Patrz: ust. 2.5 uwag ogólnych dotyczących zwierząt naczelnych)

2.6.

Systemy alarmowe (Patrz: ust. 2.6 uwag ogólnych dotyczących zwierząt naczelnych)

3.

Stan zdrowotny (Patrz: ust. 3 uwag ogólnych dotyczących zwierząt naczelnych)

4. 4.1.

Trzymanie, urozmaicenie warunków bytowania i opieka Trzymanie zwierząt Dorosłe i młode zwierzęta powinny być trzymane w grupach społecznych. Zwierzęta inwentarskie mogą być trzymane w zgodnie dobranych grupach składających się z osobników tej samej płci. O ile to możliwe, zwierzęta doświadczalne powinny być trzymane w parach lub grupach składających się z osobników tej samej płci. Grupy hodowlane powinny składać się z jednego samca oraz sześciu do siedmiu samic, lub dwóch samców oraz dwunastu do piętnastu samic. Kontrola nad większymi grupami może być znacznie utrudniona. Należy zachować czujność w celu zminimalizowania objawów agresji wśród zwierząt. W koloniach pawianów najczęściej dochodzi do wybuchów agresji, zwłaszcza jeśli grupa została wcześniej zaniepokojona. Młodych nie należy w normalnych warunkach odstawiać od matki przed 8, a najlepiej 12 miesiącem życia, oprócz niemowląt, które zostały odrzucone lub nie mogą być wychowywane przez matki, na przykład ze względu na brak mleka lub z innych przyczyn natury weterynaryjnej.

30.7.2007

4.2.

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 197/51

Urozmaicenie warunków bytowania Pawiany mają wysoce rozwinięte funkcje poznawcze, i dlatego wymagają odpowiednio urozmaiconych warunków bytowania. Podłoga pełna, na która można wprowadzić nietoksyczną ściółkę, pozwala na ukrycie rozrzucanego pożywienia i zachęca do jego poszukiwania. Wymierne korzyści daje stosowanie drabinek, siedzisk i zabawek do gryzienia i żucia. Możliwe jest umieszczanie odpowiedniego pożywienia na górnej pokrywie pomieszczenia wykonanej z siatki, co zmusza zwierzęta do wysiłku zdobycia go od zewnątrz. Ze względu na rozmiary ciała i potrzeby zachowawcze pawianów, pomieszczenia powinny być solidne i wyposażone w szerokie półki i konstrukcje. Istotne jest wprowadzanie nowych elementów otoczenia, dlatego też należy często zapewniać i wymieniać przedmioty do zabawy.

4.3.

Pomieszczenia dla zwierząt – wymiary i powierzchnia podłogi Zwierzęta będą się czuły bezpieczne w pomieszczeniu, jeśli jego konstrukcja i wymiary wewnętrzne pozwalają im co najmniej na wspinanie się powyżej poziomu wzroku człowieka. Zaleca się trzymanie zwierząt w grupach bardziej liczebnych i w pomieszczeniach większych niż podane w tabeli F.4. Tabela F.4 Pawiany: minimalne wymiary pomieszczeń i dostępnej przestrzeni (*)

< >

pobierz plik

© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/

Za autentyczne uważa się wyłącznie przepisy prawne Unii Europejskiej opublikowane w papierowych wydaniach Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.




Legislacja ROK 2007 NR 197 POZ 1 - Strona 52 - pozostałe dokumenty


zamów dokument

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.