Logowanie

Legislacja ROK 2008 NR 119 POZ 1 - Strona 76

Tytuł:

Regulamin nr 83 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie emisji zanieczyszczeń w zależności od paliwa zasilającego silnik

Data ogłoszenia:2008-05-06


Treść dokumentu: Legislacja ROK 2008 NR 119 POZ 1 - Strona 76

Strona 76 z 125

3.1. Celem sprawdzenia układu CVS może być wykorzystana poniższa procedura grawimetryczna. Masę małego cylindra wypełnionego tlenkiem węgla lub propanem ustala się z dokładnością do ± 0,01 grama. Układ CVS uruchamia się na około 5–10 minut tak, jak podczas badania normalnego poziomu emisji spalin, jednocześnie wprowadzając do układu tlenek węgla lub propan. Ilość użytego czystego gazu jest ustalana w oparciu o różnicę masy. Gaz zebrany w worku jest następnie analizowany z wykorzystaniem wyposażenia normalnie używanego przy analizie gazu spalinowego. Wyniki są następnie porównywane z uzyskanymi uprzednio wielkościami stężenia.


6.5.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 119/113

Dodatek 8 Obliczanie emisji zanieczyszczeń

1. 1.1.

PRZEPISY OGÓLNE Emisje zanieczyszczeń gazowych obliczane są za pomocą następującego równania:

Mi =

gdzie: Mi

Vmix ∙ Qi ∙ kh ∙ Ci ∙ 10 d

–6

(1)

= masa wyemitowanego zanieczyszczenia i, w gramach na kilometr,

Vmix = objętość rozrzedzonych gazów spalinowych wyrażona w litrach, na badanie i skorygowana do poziomu warunków standardowych (273,2 K i 101,33 kPa), Qi kh Ci d 1.2. 1.2.1. = gęstość substancji zanieczyszczającej i, w gramach na litr, przy normalnej temperaturze i ciśnieniu (273,2 K i 101,33 kPa), = współczynnik korygujący wilgotności wykorzystywany jest do obliczenia masy wyemitowanych tlenków azotu. Nie dokonuje się poprawki wilgotności dla HC i CO, = stężenie zanieczyszczenia i w rozrzedzonym gazie spalinowym wyrażone w cząstkach na milion i skorygowane o wielkość zanieczyszczenia oraz zawarte w powietrzu do rozrzedzania, = odległość odpowiadająca cyklowi operacyjnemu w km.

Obliczanie objętości Obliczanie objętości w przypadku stosowania urządzenia o zmiennym roztworze z kontrolą stałego przepływu za pomocą kryzy lub zwężki. Należy stale zapisywać parametry przepływu objętościowego i obliczyć całkowitą objętość dla czasu trwania badania.

1.2.2.

Obliczenie objętości w przypadku stosowania pompy wyporowej. Objętość rozrzedzonych gazów spalinowych w układzie zawierającym pompę wyporową obliczana jest według następującego wzoru: V = Vo ∙ N gdzie: V = objętość rozrzedzonego gazu spalinowego wyrażona w litrach na badanie (przed korektą), Vo = objętość gazu dostarczanego przez pompę wyporową podczas badania w litrach na obrót, N = liczba obrotów na badanie.

1.2.3.

Korekta objętości rozrzedzonego gazu spalinowego do warunków normalnych. Objętość rozrzedzonego gazu spalinowego jest korygowana z zastosowaniem następującego wzoru:

Vmix = V ∙ K1 ∙

w którym:

( )

PB – P1 Tp = 2,6961

(2)

K1 =

237,2(K) 101,33(kPa)

(3)

L 119/114

PL gdzie:

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

6.5.2008

PB = ciśnienie atmosferyczne w pomieszczeniu badawczym w kPa, P1 = próżnia na wlocie do pompy wyporowej w kPa odniesiona do ciśnienia atmosferycznego otoczenia, Tp = średnia temperatura rozrzedzonego gazu spalinowego wchodzącego do pompy wyporowej podczas badania (K). 1.3. Obliczanie skorygowanego stężenia zanieczyszczeń w worku do pobierania próbek

Ci = Ce – Cd 1 –

gdzie:

( )

1 DF

(4)

Ci = stężenie zanieczyszczenia i w rozrzedzonym gazie spalinowym wyrażone w częściach na milion, skorygowane o ilość i zawartą w powietrzu do rozrzedzania, Ce = zmierzone stężenie zanieczyszczenia i w rozrzedzonym gazie spalinowym, wyrażone w częściach na milion, Cd = zmierzone stężenie zanieczyszczenia i w powietrzu użytym do rozrzedzania, wyrażone w częściach na milion, DF = współczynnik rozrzedzenia. Współczynnik rozrzedzenia obliczany jest w następujący sposób: W przypadku silników benzynowych i silników Diesla DF =

13,4 CCO2 + (CHC + CCO) ∙ 10

–4

dla silników benzynowych i silników Diesla

(5a)

DF =

11,9 CCO2 + (CHC + CCO) ∙ 10

–4

dla silników na gaz płynny

(5b)

DF =

9,5 CCO2 + (CHC + CCO) ∙ 10

–4

dla silników na gaz ziemny (NG)

(5c)

w równaniach tych: CCO2 = stężenie CO2 w rozrzedzonym gazie spalinowym zawartym w worku do zbierania próbek, wyrażone w % objętości, CHC = stężenie HC w rozrzedzonym gazie spalinowym zawartym w worku do zbierania próbek, wyrażone w częściach na milion równoważnika węgla, CCO = stężenie CO w rozrzedzonym gazie spalinowym zawartym w worku do zbierania próbek, wyrażone w częściach na milion. 1.4. Określenie współczynnika korygującego wilgotności NO W celu korekty wpływu wilgotności na wyniki tlenków azotu, stosuje się następujące wzory:

< >

pobierz plik

© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/

Za autentyczne uważa się wyłącznie przepisy prawne Unii Europejskiej opublikowane w papierowych wydaniach Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.




Legislacja ROK 2008 NR 119 POZ 1 - Strona 76 - pozostałe dokumenty


zamów dokument

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.