Logowanie

Legislacja ROK 2009 NR 337 POZ 11 - Strona 6

Tytuł:

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/136/WE z dnia 25 listopada 2009 r. zmieniająca dyrektywę 2002/22/WE w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników, dyrektywę 2002/58/WE dotyczącą przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów (1)

Data ogłoszenia:2009-12-18


Treść dokumentu: Legislacja ROK 2009 NR 337 POZ 11 - Strona 6

Strona 6 z 34

Dyrektywa 2002/22/WE (dyrektywa o usłudze powszech­ nej) nie wymaga od dostawców monitorowania informa­ cji przekazywanych za pośrednictwem ich sieci lub podejmowania środków prawnych przeciwko ich klien­ tom na podstawie takich informacji, ani nie nakłada na do­ stawców odpowiedzialności za takie informacje. Odpowiedzialność za nakładanie kar lub wszczynanie postępowania karnego regulowana jest na poziomie pra­ wa krajowego, z  poszanowaniem podstawowych praw i wolności, w tym prawa do rzetelnego procesu.


(28)

W odniesieniu do urządzeń końcowych umowa z klientem powinna precyzować wszelkie ograniczenia nakładane przez dostawcę w zakresie korzystania z urządzeń, takich jak blokada SIM w  urządzeniach komórkowych – jeżeli ograniczenia takie nie są zabronione przez przepisy krajo­ we – oraz wszelkie opłaty należne w związku z rozwiąza­ niem umowy, przed uzgodnionym terminem jej wygaśnięcia lub w tym terminie, w tym wszelkie opłaty na­ łożone w celu zatrzymania urządzenia. Bez nakładania na dostawcę obowiązku podejmowania działań wykraczających poza wymogi prawa wspólnoto­ wego, umowa z  klientem powinna również precyzować, jaki rodzaj działań – o ile ma to zastosowanie – dostawca może podjąć w  razie wystąpienia zdarzeń naruszających bezpieczeństwo lub integralność, zagrożeń takimi zdarze­ niami lub podatnością na wystąpienie takich wydarzeń. W celu uwzględnienia kwestii interesu publicznego zwią­ zanych z usługami łączności oraz, aby zachęcić do ochro­ ny praw i  wolności innych, właściwe organy krajowe powinny mieć możliwość wytwarzania i rozpowszechnia­ nia, z  pomocą dostawców, informacji użyteczności pu­ blicznej związanych z  korzystaniem z  takich usług. Mogłoby to obejmować informacje użyteczności publicz­ nej w  odniesieniu do naruszeń praw autorskich, innego bezprawnego wykorzystywania oraz rozpowszechniania treści szkodliwych, oraz porady i sposoby własnej ochro­ ny przed zagrożeniami, które mogą zaistnieć na przykład w  związku z  ujawnieniem w  niektórych przypadkach informacji prywatnych, jak również przed zagrożeniami dla prywatności i danych osobowych, a także dostępność łatwego w użytkowaniu oraz konfigurowalnego oprogra­ mowania lub innych odpowiednich narzędzi umożliwiają­ cych ochronę dzieci lub osób podatnych na powyższe zagrożenia. Przepływ informacji mógłby być koordynowa­ ny w  ramach procedury współpracy ustanowionej w  ar­ t. 33 ust. 3 dyrektywy 2002/22/WE (dyrektywa o usłudze powszechnej). Takie informacje użyteczności publicznej należy w razie potrzeby uaktualniać i przedstawiać w spo­ sób zrozumiały w formie elektronicznej i papierowej, za­ leżnie od decyzji państwa członkowskiego, także na stronach internetowych krajowych organów publicznych. Krajowe organy regulacyjne powinny być w  stanie nało­ żyć na dostawców obowiązek rozpowszechniania tego ro­ dzaju ujednoliconych informacji wszystkim swoim klientom w sposób uznany za właściwy przez krajowe or­ gany regulacyjne. Informacje powinny być również

(25)

(26)

(29)

(30)

18.12.2009

(31)

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/15

W razie braku odpowiednich przepisów prawa wspólno­ towego, treści, aplikacje i usługi uznaje się za zgodne z pra­ wem lub szkodliwe zgodnie z  krajowym prawem materialnym i  proceduralnym. Podejmowanie zgodnie z odpowiednią procedurą decyzji o tym, czy treści, aplika­ cje lub usługi są zgodne z  prawem lub szkodliwe, należy do zadań państw członkowskich, a nie do dostawców sie­ ci lub usług łączności elektronicznej. Dyrektywa ramowa i dyrektywy szczegółowe pozostają bez uszczerbku dla dy­ rektywy 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w  szcze­ gólności handlu elektronicznego w  ramach rynku we­ wnętrznego (dyrektywa o  handlu elektronicznym) (1), która zawiera między innymi zasadę „zwykłego przekazu” dotyczącą określonych w  niej usługodawców będących pośrednikami.

< >

pobierz plik

© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/

Za autentyczne uważa się wyłącznie przepisy prawne Unii Europejskiej opublikowane w papierowych wydaniach Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.




Legislacja ROK 2009 NR 337 POZ 11 - Strona 6 - pozostałe dokumenty


  • Dz. U. L337 - 37 z 200918.12.2009

    Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/140/WE z dnia 25 listopada 2009 r. zmieniająca dyrektywy 2002/21/WE w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej, 2002/19/WE w sprawie dostępu do sieci i usług łączności elektronicznej oraz wzajemnych połączeń oraz 2002/20/WE w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (1)

  • Dz. U. L337 - 1 z 200918.12.2009

    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1211/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. ustanawiające Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Urząd (1)

zamów dokument

Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.