Logowanie

Legislacja ROK 2010 NR 144 POZ 1 - Strona 29

Tytuł:

Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 500/08/COL z dnia 16 lipca 2008 r. zmieniająca po raz sześćdziesiąty piąty zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa przez wprowadzenie nowego rozdziału o pomocy państwa na ochronę środowiska naturalnego

Data ogłoszenia:2010-06-10


Treść dokumentu: Legislacja ROK 2010 NR 144 POZ 1 - Strona 29

Strona 29 z 41

(55) Jeśli inwestycje są związane wyłącznie z ochroną środowiska i nie przynoszą innych korzyści ekonomicznych, do określenia kosztów kwalifikowalnych nie stosuje się żadnych dodatkowych potrąceń. (56) Prace naprawcze wykonywane przez organy administracji publicznej na należących do nich gruntach jako takie nie są przedmiotem art. 87 Traktatu. Problemy z pomocą państwa mogą się jednak pojawić, jeśli grunty poddane takim działaniom zostaną sprzedane po cenie niższej niż ich wartość rynkowa. Zastosowanie mają tutaj nadal Wspólnotowe wytyczne w sprawie elementów pomocy państwa w sprzedaży gruntów i budynków przez władze publiczne (Dz.U. L 137 z 8.6.2000, Suplement EOG nr 26). (57) Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7. 58) Dyrektywa włączona do Porozumienia EOG w pkt 23 lit. a) załącznika X. (


L 144/24

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

10.6.2010

Intensywność pomocy na relokację

Małe przedsiębiorstwa Średnie przedsiębiorstwa Duże przedsiębiorstwa Koszty kwalifikowalne 138.

70 % 60 % 50 %

W celu określenia kwoty kosztów kwalifikowalnych w przypadku pomocy na relokację Urząd będzie brał pod uwagę przede wszystkim niżej wymienione czynniki. a) Następujące korzyści: (i) dochód z tytułu sprzedaży lub wynajmu/dzierżawy opuszczonego zakładu lub gruntu; (ii) rekompensata wypłacona w przypadku wywłaszczenia; (iii) inne korzyści związane z przeniesieniem zakładu, a zwłaszcza korzyści wynikające z usprawnienia, przy okazji przeniesienia, stosowanej technologii i zysków księgowych wynikających z lepszego wykorzystania zdolności produkcyjnych zakładu; (iv) inwestycje związane ze zwiększeniem zdolności produkcyjnych. b) Następujące koszty: (i) koszty związane z zakupem gruntu lub budową lub zakupem nowego zakładu o takich samych zdolno­ ściach produkcyjnych jak opuszczony zakład; (ii) grzywny nałożone na przedsiębiorstwo z tytułu wypowiedzenia umowy najmu/dzierżawy gruntów lub budynków, o ile decyzja administracyjna lub sądowa nakazująca zmianę lokalizacji skutkowała wcześniej­ szym wypowiedzeniem tej umowy.

3.1.12. P o m o c d o t y c z ą c a p r o g r a m ó w h a n d l u u p r a w n i e n i a m i 139. Programy handlu uprawnieniami mogą obejmować pomoc państwa na różne sposoby, np. jeśli uprawnienia i zezwolenia są przyznawane przez państwo EFTA poniżej ich wartości rynkowej. Pomoc państwa na programy handlu uprawnieniami może zostać uznana za zgodną z Porozumieniem EOG w rozumieniu art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG, o ile spełnione są warunki określone w lit. a)–d) niniejszego punku oraz pkt 141. Na zasadzie odstępstwa pkt 141 nie ma zastosowania do okresu handlowego kończącego się dnia 31 grudnia 2012 r. w przypadku programów handlu uprawnieniami zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (59) (»europejski system handlu uprawnieniami do emisji«): a) programy handlu uprawnieniami do emisji muszą być przygotowywane w sposób pozwalający osiągnąć cele w zakresie ochrony środowiska wykraczające poza te, które mają być osiągnięte na podstawie norm wspól­ notowych obowiązkowych dla przedsiębiorstw, o których mowa; b) przydział uprawnień musi odbywać się w sposób przejrzysty, w oparciu o obiektywne kryteria i źródła danych o najwyższej dostępnej jakości, a całkowita kwota uprawnień lub zezwoleń przyznana każdemu przedsiębiorstwu poniżej ich wartości rynkowej nie przekracza jego przewidywanych potrzeb oszacowanych dla sytuacji nieistnienia programu handlu uprawnieniami; c) metoda przydziału uprawnień nie może faworyzować określonych przedsiębiorstw lub określonych sektorów, chyba że jest to uzasadnione logiką ekologiczną samego programu, lub w przypadkach, gdy takie zasady są niezbędne dla zachowania spójności z innymi obszarami polityki związanymi z ochroną środowiska; d) w szczególności nowe podmioty zasadniczo nie otrzymują uprawnień ani zezwoleń na korzystniejszych warunkach niż istniejące przedsiębiorstwa działające na tych samych rynkach. Przyznawanie większej liczby uprawnień istniejącym instalacjom w porównaniu z nowymi podmiotami nie powinno powodować nadmier­ nych barier wejścia na rynek.

< >

pobierz plik

© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/

Za autentyczne uważa się wyłącznie przepisy prawne Unii Europejskiej opublikowane w papierowych wydaniach Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.




Legislacja ROK 2010 NR 144 POZ 1 - Strona 29 - pozostałe dokumenty


zamów dokument

Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.