Logowanie

Orzecznictwo sądu najwyższego

5.2.2002

Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Cywilna 2002/12/156 ( sygn. akt V CKN 644/0)

Strona 1 z 6
Wyrok z dnia 5 lutego 2002 r., V CKN 644/00

1. Zderzeniem się mechanicznych środków komunikacji poruszanych za pomocą sił przyrody (art. 436 § 2 k.c.) jest ich zetknięcie się, gdy pozostają wobec siebie w ruchu w rozumieniu przepisów Prawa o ruchu drogowym (ustawa z dnia 1 lutego 1983 r., jedn. tekst: Dz.U. z 1992 r. Nr 11, poz. 41, ze zm. oraz ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r., Dz.U. Nr 98, poz. 602 ze zm.).


2. Taksówka osobowa, która dojechawszy do celu została unieruchomiona na poboczu na czas dłuższy niż jedną minutę z przyczyn nie wynikających z warunków lub przepisów ruchu drogowego, nie jest w ruchu ? w rozumieniu przepisów Prawa o ruchu drogowym ? w stosunku do innych jadących pojazdów mechanicznych.

Sędzia SN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) Sędzia SN Gerard Bieniek Sędzia SN Bronisław Czech (sprawozdawca) Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Emila G. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W., Inspektoratowi w G. o zapłatę, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2002 r. na rozprawie kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 30 kwietnia 1999 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że oddalił apelację pozwanego i zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1000 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego oraz kwotę 1421 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Sąd Rejonowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 30 grudnia 1998 r. zasądził od pozwanego Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń S.A. na rzecz powoda kwotę 8382 zł z ustawowymi odsetkami oraz oddalił powództwo w pozostałej części. Sąd ten ustalił, że w dniu 28 grudnia 1997r. samochód powoda uległ uszkodzeniu

wskutek najechania go przez samochód volvo, którego kierowca tuż przed wypadkiem doznał zawału serca i mózgu, w wyniku czego zmarł po przewiezieniu go do szpitala. Bezpośrednio przed zdarzeniem powód swoim samochodem (taksówką) zjechał na pobocze, wyłączył silnik, wyciągnął kluczyk ze stacyjki i rozliczał z klientem należność za kurs, po czym zamierzał wysiąść z samochodu, by wydać klientowi jego bagaż z bagażnika. Sąd Rejonowy przyjął, że ze zderzeniem pojazdów mechanicznych mamy do czynienia wówczas, gdy oba pojazdy znajdują się w ruchu. Ustalone okoliczności sprawy ? zdaniem Sądu Rejonowego ? świadczą o trwałości postoju i decydują o rzeczywistym wyłączeniu pojazdu z ruchu. Samochód powoda w czasie kolizji nie znajdował się w ruchu, zatem odpowiedzialność za przedmiotową kolizję ukształtowana jest na zasadzie ryzyka (art. 436 § 1 k.c.), a nie na zasadzie winy (art. 436 § 2 k.c.), której zresztą nie można przypisać kierowcy samochodu volvo, co uzasadnia odpowiedzialność pozwanego jako ubezpieczyciela (art. 805 k.c.). Na skutek apelacji pozwanego Sąd Okręgowy w Katowicach wyrokiem zaskarżonym kasacją zmienił wyrok Sądu Rejonowego i powództwo oddalił. Sąd Okręgowy przyjął, że "nie można podzielić stanowiska Sądu pierwszej instancji co do trwałości postoju samochodu powoda i oparcia tej oceny głównie na fakcie wyłączenia silnika. Z ustaleń Sądu jednoznacznie wynikało, że zatrzymanie samochodu spowodowane było zakończeniem kursu, a wyłączenie silnika związane było wyłącznie z koniecznością wydania bagażu z zamkniętego bagażnika. Reguły logicznego rozumowania wskazują, że skoro powód ? kierowca taksówki wyłączył silnik jedynie po to, by otworzyć bagażnik, to z pewnością po wydaniu bagażu kontynuowałby jazdę. Przyczyna postoju (zakończenie zamówionego przez pasażera kursu) i wyłączenia silnika (wydanie bagażu) wyraźnie wskazują, że postój miał charakter chwilowy, a w związku z tym mimo wyłączenia silnika należało uznać, że pojazd powoda znajdował się w ruchu w rozumieniu art. 436 § 1 k.c. Skoro zatem zderzeniem się pojazdów mechanicznych jest każde ? bez względu na przyczynę ? zetknięcie się tych pojazdów w ruchu, to zgodnie z art. 436 § 2 do oceny kto odpowiada za skutki kolizji zastosowanie mają zasady ogólne, czyli należało zbadać, kto ponosi winę za spowodowanie wypadku. Nie ulega wątpliwości, że powód nie zawinił kolizji, nie można także przypisać winy (...) drugiemu uczestnikowi zderzenia ? kierowcy samochodu volvo. Prowadzi to ? zdaniem Sądu Okręgowego ? do wniosku, że wobec braku podstaw

odpowiedzialności ubezpieczonego w zakresie odpowiedzialności cywilnej, ubezpieczyciel, którym jest pozwany, nie ma obowiązku naprawienia szkody w pojeździe powoda (§ 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 1992 r. w sprawie ogólnych warunków obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów, Dz.U. Nr 96, poz. 475).? Powód w kasacji zarzucił naruszenie art. 436 § 1 i 2 k.

< >
pobierz plik

Poprzednie Orzeczenia sądu najwyższego - Izba Cywilna:


  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Cywilna 2002/12/155 ( sygn. akt IV CKN 651/0)31.1.2002

    Wyrok z dnia 31 stycznia 2002 r., IV CKN 651/00Skuteczne skorzystanie przez stronę z prawa zatrzymania wzajemnego świadczenia pieniężnego wyłącza opóźnienie w spełnieniu tego świadczenia (art. 496 w związku z art. 481 § 1 k.c.).Sędzia SN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Irena Gromska-Szuster Sędzia SN Marian Kocon Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Cywilna 2002/12/154 ( sygn. akt IV CKN 622/0)31.1.2002

    Wyrok z dnia 31 stycznia 2002 r., IV CKN 622/00Skarga na czynności komornika nie jest czynnością przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia o naprawienie szkody wyrządzonej przez wadliwe wyegzekwowanie świadczenia.Sędzia SN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Irena Gromska-Szuster Sędzia SN Marian (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Cywilna 2002/9/107 ( sygn. akt III CZP 72/1)31.1.2002

    Uchwała składu siedmiu sędziów z dnia 31 stycznia 2002 r., III CZP 72/01Prezes SN Tadeusz Ereciński (przewodniczący) Sędzia SN Filomena Barczewska Sędzia SN Helena Ciepła Sędzia SN Tadeusz Domińczyk (sprawozdawca) Sędzia SN Jacek Gudowski Sędzia SN Hubert Wrzeszcz Sędzia SN Kazimierz Zawada (autor uzasadnienia) Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku Marii Z. przy uczestnictwie Władysława (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Cywilna 2002/10/122 ( sygn. akt III CZP 84/1)30.1.2002

    Uchwała z dnia 30 stycznia 2002 r., III CZP 84/01Sędzia SN Barbara Myszka (przewodniczący) Sędzia SN Stanisław Dąbrowski (sprawozdawca) Sędzia SN Tadeusz Domińczyk Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku Andrzeja Z. przy uczestnictwie Jacka M. o przejęcie nieruchomości na własność, po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 30 stycznia 2002 r., przy udziale prokuratora (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Cywilna 2003/1/2 ( sygn. akt III CZP 80/1)30.1.2002

    Uchwała z dnia 30 stycznia 2002 r., III CZP 80/01Sędzia SN Barbara Myszka (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Stanisław Dąbrowski Sędzia SN Tadeusz Domińczyk Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku wierzyciela Powszechnej Kasy Oszczędności, Banku Polskiego S.A., IV Oddziału w P. przy uczestnictwie Łukasza S. o nadanie bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności, po rozstrzygnięciu (...)

zamów dokument

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.

Zadaj pytanie – porady prawne w 24h już od 30zł

* pola wymagane