Logowanie

Orzecznictwo sądu najwyższego

23.2.2012

( sygn. akt III KO 91/11)

POSTANOWIENIE Z DNIA 23 LUTEGO 2012 R. III KO 91/11 W kwestii wznowienia sąd orzeka na posiedzeniu bez udziału stron, chyba że prezes sądu lub sąd postanowi inaczej (art. 544 § 3 k.p.k.). W braku takiego zarządzenia albo postanowienia, strony mogą wziąć udział tylko w razie sprawdzenia okoliczności faktycznych (art. 546 k.p.k. w zw. z art. 97 k.p.k.). Przewodniczący: sędzia SN Z. Puszkarski. Sędziowie SN: T. Grzegorczyk, J. Matras (sprawozdawca). Sąd Najwyższy w sprawie Grzegorza J., skazanego z art. 197 § 3 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 lutego 2012 r. bez udziału stron, wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w B. z dnia 2 grudnia 2010 r. i sprowadzenie skazanego na posiedzenie na podstawie art. 544 § 2 i 3 k.p.k. oraz art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 639 k.p.k. postanowił:


1. 2. wniosku o sprowadzenie skazanego na posiedzenie nie uwzględnić; wniosek o wznowienie postępowania o d d a l i ć (...).

2

UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Okręgowego w O. z dnia 25 czerwca 2010 r., Grzegorz J. został skazany za przestępstwo popełnione w nocy z 12 na 13 kwietnia 2009 r. w okolicy miejscowości F., kwalifikowane z art. 197 § 3 k.k. na karę trzech lat pozbawienia wolności. Tym samym wyrokiem został skazany za drugie przestępstwo, wyczerpujące dyspozycję art. 178a § 1 k.k. a popełnione w nocy z 12 na 13 kwietnia 2009 r. w miejscowości N., na karę 100 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 zł. Na skutek apelacji obrońców Sąd Apelacyjny w B. wyrokiem z dnia 2 grudnia 2010 r., zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. W sprawie tej wywiedziona została kasacja, która postanowieniem z dnia 20 października 2011 r. została przez Sąd Najwyższy oddalona jako oczywiście bezzasadna. Obecnie wniosek o wznowienie postępowania złożył obrońca skazanego. Powołując się na przepisy art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. oraz art. 544 § 2 k.p.k. obrońca skazanego wniósł o wznowienie postępowania w tej sprawie, domagając się uchylenia obu wydanych w sprawie wyroków i przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w O. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że po uprawomocnieniu się wyroku jeden z ?kluczowych? świadków podał odmiennie wiele faktów dotyczących tej sprawy, skutkiem czego skazany złożył doniesienie o popełnieniu przestępstwa do Prokuratury Rejonowej w O., ale prokurator tej prokuratury odmówił wszczęcia dochodzenia w tej sprawie wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego, a więc w oparciu o przepis art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. (postanowienie w sprawie 1 Ds. 323/09). Wskazując na te okoliczności skarżący wniósł o dołączenie akt sprawy z Prokuratury Rejonowej w O., albowiem w tychże aktach znajduje się zapis rozmowy świadka z Grzegorzem J., z którego to zapisu wynika, że pokrzywdzona

3

kontaktowała się ze świadkiem po zdarzeniu oraz miała zamiar wycofania sprawy. W pisemnej odpowiedzi prokurator Prokuratury Generalnej wniósł o oddalenie wniosku, wskazując że nie zachodzą podstawy do wznowienia postępowania w oparciu o przepis art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k., a w istocie autor wniosku wskazuje raczej na zamiar przywołania okoliczności z art. 541 § 1 k.p.k. W dniu 3 lutego 2012 r. wpłynął do Sądu Najwyższego wniosek obrońcy skazanego w o sprowadzenie skazanego wniosku na o posiedzenie wznowienie wyznaczone przedmiocie rozpoznania

postępowania; w uzasadnieniu wniosku jego autor podkreślił, że skazany chce uczestniczyć w tym posiedzeniu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Na wstępie trzeba wskazać, że zgodnie z art. 544 § 3 k.p.k. w kwestii wznowienia sąd orzeka na posiedzeniu bez udziału stron, chyba że prezes sądu lub sąd postanowi inaczej. W niniejszej sprawie nie zaistniały żadne okoliczności do uznania, że celowe i zasadne jest uczestnictwo skazanego w takim posiedzeniu. Rozstrzyganie na posiedzeniu co do wznowienia postępowania jest orzekaniem w oparciu o ściśle określone, i to z mające li tylko prawny charakter, okoliczności, co czyni zbytecznym udział stron w tym posiedzeniu. Skoro zaś nie doszło także do sprawdzenia okoliczności faktycznych, to nie miał również zastosowania przepis art. 546 k.p.k., co w konsekwencji skutkowało nieuwzględnieniem złożonego wniosku o sprowadzenie skazanego na posiedzenie. Wniosek o wznowienie postępowania okazał się niezasadny i z tego powodu podlegał oddaleniu. Trzeba na wstępie stwierdzić, czego nie zaznaczył autor tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, że wniosek dotyczy tylko jednego czynu przypisanego skazanemu prawomocnym wyrokiem, tj. przestępstwa z art. 197 § 3 k.p.k. W tej części wniosek

4

wskazywał jako podstawę wznowienia art. 540 § 1 pkt 2a k.p.k., a więc żądanie wznowienia uzasadnione było istnieniem podstawy propter nova pomimo, że tymi nowymi faktami i dowodami miało być nagranie rozmowy, które dowodziło, iż w postępowaniu karnym świadek S. W. oraz pokrzywdzona I. Z. złożyli fałszywe zeznania. Już sama treść wniosku wskazuje zatem w sposób bezsporny, że faktycznie oparty on został na twierdzeniu, iż w postępowaniu karnym dwóch świadków dopuściło się przestępstwa fałszywych zeznań, a zatem nagranie rozmowy S. W. stanowi nie o nowych faktach, tak jak obecnie wskazuje na to w podstawie prawnej wniosku obrońca skazanego powołując art. 540 § 1 pkt 2a k.p.k., ale dowodzi złożenia fałszywych zeznań w procesie. Złożenie fałszywych zeznań w procesie prawomocnie zakończonym może być podstawą wznowienia postępowania, ale w oparciu o inny przepis, tj. art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k., przy czym musi zostać wówczas spełniony warunek określony w art. 541 § 1 k.p.k. Ten warunek w sprawie niniejszej nie został spełniony, co wynika z treści prawomocnego postanowienia prokuratora Prokuratury Rejonowej w O. z dnia 25 lutego 2011 r. którym odmówiono wszczęcia śledztwa z uwagi na brak znamion czynów zabronionych (art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. ? akta sprawy 3 Ds. 33/11). W tym stanie rzeczy należało orzec jak w postanowieniu.

pobierz plik

Poprzednie Orzeczenia sądu najwyższego - Izba Karna:


  • ( sygn. akt IV KK 166/11)22.2.2012

    POSTANOWIENIE Z DNIA 22 LUTEGO 2012 R. IV KK 166/11 Zgodnie z przepisem art. 8 ust. 5 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34, poz. 149 ze zm.), osobom, które w jakimkolwiek okresie od dnia 1 stycznia 1944 r. do dnia 31 grudnia 1989 r. prowadziły działalność, (...)

  • ( sygn. akt III KK 449/11)16.2.2012

    POSTANOWIENIE Z DNIA 16 LUTEGO 2012 R. III KK 449/11Cofnąć dopuszczalny.możnawyłącznieśrodekzaskarżenia,któryjestPrzewodniczący: sędzia SN T. Artymiuk.Sąd Najwyższy w sprawie Henryka G., skazanego z art. 178a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 lutego 2012 r. z urzędu kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść (...)

  • ( sygn. akt II KK 201/11)15.2.2012

    WYROK Z DNIA 15 LUTEGO 2012 R. II KK 201/11 Prawomocne postanowienie prokuratora o umorzeniu postępowania przygotowawczego wydane na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k., w którym stwierdzono popełnienie przez oznaczoną osobę czynu o znamionach określonych w ustawie karnej, ale o znikomym stopniu społecznej szkodliwości, stwarza stan rzeczy osądzonej w rozumieniu art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. również (...)

  • ( sygn. akt V KK 294/11)8.2.2012

    WYROK Z DNIA 8 LUTEGO 2012 R. V KK 294/11Brak oznaczenia w przepisie typizującym czyn zabroniony górnej granicy kary oznacza, że karę tę można orzec do górnej granicy wymiaru danego rodzaju kary.Przewodniczący: sędzia SN P. Hofmański. Sędziowie SN: E. Wildowicz, B. Skoczkowska (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Generalnej: L. Nowakowski. Sąd Najwyższy w sprawie Lesława G., ukaranego (...)

  • ( sygn. akt V KZ 1/12)3.2.2012

    POSTANOWIENIE Z DNIA 3 LUTEGO 2012 R. V KZ 1/12 Jeżeli w postępowaniu apelacyjnym oskarżony pozbawiony wolności miał wyznaczonego obrońcę z urzędu, to z chwilą wydania wyroku obrońca nie ma obowiązku podejmowania dalszych czynności procesowych (art. 84 § 2 k.p.k.). Oskarżony pozbawiony wolności, który nie został doprowadzony na ogłoszenie wyroku, znajduje się w takiej sytuacji, jakby (...)

zamów dokument

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.

Zapytaj prawnika – skontaktujemy się z Tobą w ciągu godziny!

* pola wymagane