Logowanie

Orzecznictwo sądu najwyższego

28.3.2012

( sygn. akt I KZP 2/12)

Strona 1 z 8
POSTANOWIENIE Z DNIA 28 MARCA 2012 R. I KZP 2/12 Przewodniczący: sędzia SN P. Hofmański. Sędziowie SN: J. Dołhy, M. Gierszon (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Herzog. Sąd Najwyższy w sprawie Dariusza G., oskarżonego z art. 177 § 2 k.k. i innych, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 marca 2012 r. przekazanego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 stycznia 2012 r., zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy: ?Czy użyte w art. 115 § 10 k.k. znamię ?w czasie orzekania nie ukończył 24 lat? dotyczy wydania pierwszego wyroku w sprawie, czy też każdego kolejnego wydania w tej sprawie wyroku? postanowił na podstawie art. 441 § 2 k.p.k. przekazać


rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego powiększonemu składowi Sądu Najwyższego. UZASADNIENIE Przytoczone powyżej pytanie prawne Sąd Okręgowy w K. zadał w następującej sytuacji procesowej: Urodzony w dniu 17 września 1985 r. Dariusz G. został oskarżony o dokonanie w dniu 17 lipca 2004 r. przestępstwa z art. 177 § 2 k.k. i art. 177 § 1 k.k.

2

Sąd Rejonowy w M. wyrokiem z dnia 4 września 2006 r. uznał go za winnego dokonania zarzuconego czynu i skazał m.in. na karę pozbawienia wolności w wymiarze dwóch lat z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat pięciu. Wyrok ten zaskarżyli na niekorzyść oskarżonego, co do kary, prokurator oraz pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego. Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 20 lutego 2007 r. zaskarżony wyrok zmienił w ten sposób, że podwyższył orzeczoną nim karę pozbawienia wolności do trzech lat i uchylił orzeczenie o warunkowym zawieszeniu jej wykonania. Kasację od tego wyroku sądu odwoławczego wnieśli obrońcy skazanego. Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 21 listopada 2007 r. uznał jej zasadność i uchylił zaskarżony nią wyrok, przekazując sprawę Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 21 lutego 2008 r. uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w M. z dnia 4 września 2006 r. w części dotyczącej kary i w tym zakresie sprawę przekazał temuż Sądowi do ponownego rozpoznania. Wyrokiem z dnia 25 listopada 2009 r. Sąd Rejonowy w M. wymierzył Dariuszowi G. za prawomocnie przypisane mu przestępstwo z art. 177 § 2 k.k. m.in. karę dwóch lat pozbawienia wolności. Wyrok ten zaskarżył obrońca oskarżonego, podnosząc w apelacji m.in. zarzut obrazy prawa materialnego, to jest art. 54 k.k. w zw. z art. 115 § 10 k.k. wskutek błędnego przyjęcia, że oskarżony nie jest już osobą ?młodocianą? w rozumieniu art. 54 k.k. Sąd Okręgowy w K., po rozpoznaniu tej apelacji, wyrokiem z dnia 20 lipca 2010 r. uchylił zaskarżony nią wyrok i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w M. do ponownego rozpoznania.

3

Wyrokiem z dnia 8 marca 2011 r. Sąd Rejonowy w M. wymierzył oskarżonemu za przypisane mu przestępstwo karę tożsamą z tą orzeczoną w poprzednim wyroku tego Sądu z dnia 25 listopada 2009 r. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd podniósł, iż ? w jego ocenie, uzasadnionej przede wszystkim względami pragmatycznymi ? w sytuacji, w której sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania a oskarżony ukończył w chwili ponownego wyrokowania 24 rok życia, uznać należy, że utracił on status młodocianego. Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, w której ? obok zarzutu rażącej niewspółmierności kary ? nadal zarzucił obrazę prawa materialnego, to jest art.. 54 k.k. w zw. z art. 115 § 10 k.k., poprzez ich nieprawidłową wykładnię, powielając przy tym argumenty z poprzedniej swojej apelacji. Nadto obrońca zauważył, że motywem ustawodawczym odmiennego potraktowania sprawcy młodocianego był przede wszystkim jego młodociany wiek w czasie popełnienia przestępstwa. Stąd też kara, jako następstwo winy, nie może być modyfikowana na niekorzyść skazanego tylko na skutek upływu czasu. Rozpoznając tę apelację w dniu 11 października 2011 r. Sąd Okręgowy w K. postanowił, na podstawie art. 441 k.p.k., zwrócić się do Sądu Najwyższego z wyżej przytoczonym pytaniem prawnym. W pisemnym stanowisku z dnia 13 lutego 2012 r. prokurator Prokuratury Generalnej wniósł o odmowę podjęcia uchwały, wobec tego, że sformułowane przez sąd pytanie nie spełnia określonych w art. 441 § 1 k.p.k. wymogów. Sąd Okręgowy wyraził bowiem swój pogląd odnośnie pytanych kwestii, przez co nie można przyjąć, iż miał odnośnie nich rzeczywiste wątpliwości interpretacyjne. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przewidziana w przepisie 441 § 1 k.p.k. instytucja tzw. pytań prawnych stanowi odstępstwo od zasady jurysdykcyjnej samodzielności

4

sądu karnego, wyrażonej w art. 8 k.p.k. Stosownie do niej, sąd karny ? poza wyjątkiem wskazanym w § 2 tego przepisu ? rozstrzyga samodzielnie zagadnienia faktyczne i prawne oraz nie jest związany rozstrzygnięciem innego sądu lub organu.

< >
pobierz plik

Poprzednie Orzeczenia sądu najwyższego - Izba Karna:


  • ( sygn. akt III KK 244/11)15.3.2012

    POSTANOWIENIE Z DNIA 15 MARCA 2012 R. III KK 244/11W wypadkach określonych w art. 185a § 1 k.p.k., gdy dowodu nie da się trwale przeprowadzić, z uwagi na stan zdrowia świadka ? pokrzywdzonego, podstawę oddalenia wniosku dowodowego stanowi art. 170 § 1 pkt 4 k.p.k. Przewodniczący: Prezes SN L. Paprzycki. Sędziowie: SN J. B. Rychlicki, SA (del. do SN) H. Komisarski (sprawozdawca). Prokurator (...)

  • ( sygn. akt II KK 39/12)7.3.2012

    WYROK Z DNIA 7 MARCA 2012 R. II KK 39/12 Prowadzenie czynności wyjaśniających w trybie art. 54 § 1 k.p.s.w. nie powoduje wydłużenia okresu przedawnienia ścigania do 2 lat. Ten skutek ma tylko wszczęcie postępowania w sprawach o wykroczenie (art. 45 § 1 in fine k.w.), które następuje z chwilą wydania przez prezesa sądu (przewodniczącego wydziału, upoważnionego sędziego) zarządzenia (...)

  • ( sygn. akt V KK 358/11)2.3.2012

    WYROK Z DNIA 2 MARCA 2012 R. V KK 358/11 Grunt rolny, podobnie jak podwórko przydomowe, nie może być uznany za miejsce, gdzie odbywa się ruch lądowy pojazdów, a zatem nie korzysta z ochrony art. 178a § 1 k.k. Przewodniczący: sędzia SN H. Gradzik. Sędziowie: SN R. Malarski, SA (del. do SN) A. Ryński (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Generalnej: Z. Siejbik. Sąd Najwyższy w sprawie Alojzego (...)

  • ( sygn. akt V KK 283/11)2.3.2012

    WYROK Z DNIA 2 MARCA 2012 R. V KK 283/11 Dowód rejestracyjny pojazdu stwierdza nie prawo majątkowe osoby związane z tym pojazdem, lecz administracyjne dopuszczenie pojazdu do ruchu. Jako taki dowód rejestracyjny nie należy do kategorii dokumentów stwierdzających prawo majątkowe, dysponowanie którymi stanowi przedmiot ochrony wymieniony w opisie strony przedmiotowej przestępstwa określonego (...)

  • ( sygn. akt III KO 91/11)23.2.2012

    POSTANOWIENIE Z DNIA 23 LUTEGO 2012 R. III KO 91/11 W kwestii wznowienia sąd orzeka na posiedzeniu bez udziału stron, chyba że prezes sądu lub sąd postanowi inaczej (art. 544 § 3 k.p.k.). W braku takiego zarządzenia albo postanowienia, strony mogą wziąć udział tylko w razie sprawdzenia okoliczności faktycznych (art. 546 k.p.k. w zw. z art. 97 k.p.k.). Przewodniczący: sędzia SN Z. Puszkarski. (...)

zamów dokument

Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.

Zapytaj prawnika – skontaktujemy się z Tobą w ciągu godziny!

* pola wymagane