Logowanie

Orzecznictwo sądu najwyższego

22.2.2012

( sygn. akt IV KK 166/11)

Strona 1 z 6
POSTANOWIENIE Z DNIA 22 LUTEGO 2012 R. IV KK 166/11 Zgodnie z przepisem art. 8 ust. 5 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34, poz. 149 ze zm.), osobom, które w jakimkolwiek okresie od dnia 1 stycznia 1944 r. do dnia 31 grudnia 1989 r. prowadziły działalność, która była zaprzeczeniem działalności na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, nie przysługuje od Skarbu Państwa odszkodowanie za poniesioną szkodę i zadośćuczynienie za doznaną krzywdę wynikłe z wykonania orzeczenia, którego stwierdzono nieważność albo decyzji o internowaniu, która z mocy prawa została uznana za nieważną. Bez znaczenia jest przy tym to, czy działalność taka miała miejsce przed, czy też po wydaniu takiego orzeczenia albo decyzji. Przewodniczący: sędzia SN J. Matras. Sędziowie SN: K. Klugiewicz (sprawozdawca), J. Sobczak. Prokurator Prokuratury Generalnej: M. Tabor. Sąd Najwyższy w sprawie Stanisława H., o odszkodowanie i zadośćuczynienie w racji internowania w stanie wojennym, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniach 8 i 22 lutego 2012 r., kasacji wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 20 stycznia 2011 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 września 2010 r., o d d a l i ł kasację (...).


2

UZASADNIENIE W dniu 6 sierpnia 2008 r. Stanisław H., wystąpił do Sądu Okręgowego w K. z wnioskiem ? w oparciu o przepis art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34, poz. 149 ze zm.) ? o zasądzenie na jego rzecz od Skarbu Państwa kwoty 25 000 zł, tytułem odszkodowania za poniesioną szkodę i zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, wynikłe z jego internowania w okresie od dnia 13 do 24 grudnia 1981 r. Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 10 września 2010 r. wniosek oddalił i kosztami postępowania w sprawie obciążył Skarb Państwa. Apelację od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 września 2010 r. wniósł pełnomocnik Stanisława H., który powołując się na zarzuty:

1. błędu w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść wyroku, a polegającego na przyjęciu, że wnioskodawca miał świadomość, iż w okresie od dnia 2 lipca 1982 r. do dnia 8 maja 1990 r. był tajnym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa,

2. obrazy przepisów postępowania ? art. 7 k.p.k., poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów,

3. naruszenia prawa materialnego ? art. 8 ust. 5 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, poprzez przyjecie, że: a) działalność wnioskodawcy stanowiła zaprzeczenie działalności na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego,

3

b) zarejestrowanie wnioskodawcy jako tajnego współpracownika przez organy Służby Bezpieczeństwa w okresie od dnia 2 lipca 1982 r. do dnia 8 maja 1990 r., wyłącza możliwość uzyskania przez niego odszkodowania i zadośćuczynienia za internowanie, które miało miejsce wcześniej, bo w grudniu 1981 r., wniósł o zmianę tegoż wyroku i przyznanie wnioskodawcy tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia kwoty 25 000 zł, ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny w K. wyrokiem z dnia 20 stycznia 2011 r., po rozpoznaniu apelacji pełnomocnika wnioskodawcy, zaskarżony wyrok utrzymał w mocy i kosztami postępowania odwoławczego obciążył Skarb Państwa. Kasację od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 20 stycznia 2011 r. wywiódł pełnomocnik Stanisława H., który powołując się na zarzut obrazy prawa materialnego mającej wpływ na treść orzeczenia, to jest art. 8 ust. 5 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż zarejestrowanie wnioskodawcy jako tajnego współpracownika przez organy Służby Bezpieczeństwa w okresie od dnia 2 lipca 1982 r. do dnia 8 maja 1990 r., wyłącza możliwość stosowania art. 8 ust. 1 tej ustawy, a więc wyklucza możliwość uzyskania przez niego odszkodowania i zadośćuczynienia za internowanie, które miało miejsce wcześniej, bo w grudniu 1981 r., wniósł w konkluzji o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie rozpoznania. sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego jej

4

Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w K., w pisemnej odpowiedzi na kasację, wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

< >
pobierz plik

Poprzednie Orzeczenia sądu najwyższego - Izba Karna:


  • ( sygn. akt III KK 449/11)16.2.2012

    POSTANOWIENIE Z DNIA 16 LUTEGO 2012 R. III KK 449/11Cofnąć dopuszczalny.możnawyłącznieśrodekzaskarżenia,któryjestPrzewodniczący: sędzia SN T. Artymiuk.Sąd Najwyższy w sprawie Henryka G., skazanego z art. 178a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 lutego 2012 r. z urzędu kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść (...)

  • ( sygn. akt II KK 201/11)15.2.2012

    WYROK Z DNIA 15 LUTEGO 2012 R. II KK 201/11 Prawomocne postanowienie prokuratora o umorzeniu postępowania przygotowawczego wydane na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k., w którym stwierdzono popełnienie przez oznaczoną osobę czynu o znamionach określonych w ustawie karnej, ale o znikomym stopniu społecznej szkodliwości, stwarza stan rzeczy osądzonej w rozumieniu art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. również (...)

  • ( sygn. akt V KK 294/11)8.2.2012

    WYROK Z DNIA 8 LUTEGO 2012 R. V KK 294/11Brak oznaczenia w przepisie typizującym czyn zabroniony górnej granicy kary oznacza, że karę tę można orzec do górnej granicy wymiaru danego rodzaju kary.Przewodniczący: sędzia SN P. Hofmański. Sędziowie SN: E. Wildowicz, B. Skoczkowska (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Generalnej: L. Nowakowski. Sąd Najwyższy w sprawie Lesława G., ukaranego (...)

  • ( sygn. akt V KZ 1/12)3.2.2012

    POSTANOWIENIE Z DNIA 3 LUTEGO 2012 R. V KZ 1/12 Jeżeli w postępowaniu apelacyjnym oskarżony pozbawiony wolności miał wyznaczonego obrońcę z urzędu, to z chwilą wydania wyroku obrońca nie ma obowiązku podejmowania dalszych czynności procesowych (art. 84 § 2 k.p.k.). Oskarżony pozbawiony wolności, który nie został doprowadzony na ogłoszenie wyroku, znajduje się w takiej sytuacji, jakby (...)

  • ( sygn. akt V KK 438/11)3.2.2012

    WYROK Z DNIA 3 LUTEGO 2012 R. V KK 438/11 Prowadzenie postępowania bez udziału oskarżonego (art. 377 § 3 k.p.k.), w razie jego niestawiennictwa, jest możliwe tylko wtedy, gdy oskarżony został osobiście zawiadomiony o terminie rozprawy (art. 132 § 1 k.p.k.), co wyklucza możliwość doręczenia w trybie określonym w art. 139 § 1 k.p.k. Przewodniczący: sędzia SN D. Rysińska. Sędziowie (...)

zamów dokument

Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.

Zapytaj prawnika – skontaktujemy się z Tobą w ciągu godziny!

* pola wymagane