Logowanie

Orzecznictwo sądu najwyższego

3.2.2012

( sygn. akt V KK 438/11)

WYROK Z DNIA 3 LUTEGO 2012 R. V KK 438/11 Prowadzenie postępowania bez udziału oskarżonego (art. 377 § 3 k.p.k.), w razie jego niestawiennictwa, jest możliwe tylko wtedy, gdy oskarżony został osobiście zawiadomiony o terminie rozprawy (art. 132 § 1 k.p.k.), co wyklucza możliwość doręczenia w trybie określonym w art. 139 § 1 k.p.k. Przewodniczący: sędzia SN D. Rysińska. Sędziowie SN: J. Dołhy, R. Malarski (sprawozdawca). Sąd Najwyższy w sprawie Adriana S., skazanego z art. 288 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 3 lutego 2012 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 25 lutego 2005 r., uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej Adriana S. i przekazał sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w K., wyrokiem z dnia 25 lutego 2005 r., skazał Adriana S. za popełnienie w dniu 18 marca 2004 r., wspólnie i w porozumieniu z kilkunastoma osobami, dwóch przestępstw ? zniszczenia mienia (art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.) i groźby karalnej (art. 190 § 1 k.k.), wymierzył mu dwie kary jednostkowe, a na zasadzie pełnej absorpcji


2

karę łączną 2 lat pozbawienia wolnośći, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 4 lat próby, oddając go w tym czasie pod dozór kuratora sądowego, oraz zasądził solidarnie od oskarżonego i pozostałych współsprawców na rzecz pokrzywdzonych odpowiednie odszkodowania. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 5 marca 2005 r. bez wszczynania postępowania apelacyjnego. Postanowieniem z 6 listopada 2008 r. sąd właściwy zarządził wykonanie orzeczonej wobec Adriana S. kary pozbawienia wolności. Postępowanie wykonawcze zostało w dniu 1 lutego 2011 r. zawieszone z uwagi na ukrywanie się skazanego. Kasację od wskazanego wyroku na korzyść skazanego złożył w trybie art. 521 § 1 k.p.k. Prokurator Generalny. Zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie art. 6 k.p.k., art. 139 § 1 k.p.k., art. 374 § 1 k.p.k. i art. 377 § 3 k.p.k., polegające na błędnym uznaniu, że dwukrotnie awizowane i nie podjęte przez Adriana S. wezwania do stawiennictwa na rozprawę w dniu 25 lutego 2005 r., wysłane na podany przez niego adres zamieszkania, zostały mu prawidłowo doręczone, co doprowadziło do rozpoznania, z naruszeniem prawa do obrony, prowadzonej w trybie zwyczajnym sprawy bez udziału oskarżonego, którego obecność była obowiązkowa, i co stanowi bezwzględną przyczyną odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 11 k.p.k. ? wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej Adriana S. i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja z racji swej oczywistej zasadności zasługiwała w całości na uwzględnienie na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.). Bezsporne było, że Adrian S. nie odebrał pierwszego wezwania na rozprawę główną wyznaczoną na dzień 25 lutego 2005 r., że czynność wezwania ? stosownie do art. 132 § 2 k.p.k. ? powtórzono i że pismo to również nie zostało przez adresata odebrane. Mimo że wezwania wysłano

3

na adres wskazany przez samego oskarżonego, ostatnie pismo wróciło z adnotacją ?adresat nieznany?. Sąd właściwy rozpoznający sprawę w trybie zwyczajnym, powołując się na treść art. 139 § 1 k.p.k., uznał wezwanie na rozprawę za doręczone, a niestawiennictwo oskarżonego za nieusprawiedliwione i ? na podstawie art. 377 § 3 k.p.k. ? postanowił prowadzić rozprawę pod jego nieobecność. Ugruntowane jest w judykaturze zapatrywanie, że zastosowanie art. 377 § 3 k.p.k., jako normy zezwalającej na prowadzenie rozprawy w trybie zwykłym bez udziału oskarżonego, jest możliwe tylko przy spełnieniu warunków zawartych w tym przepisie. Jednym z tych warunków jest to, aby oskarżony był zawiadomiony o rozprawie ?osobiście?. Przywołany zwrot wyklucza inne formy zawiadomienia o terminie, w szczególności możliwość przyjęcia swego rodzaju fikcji doręczenia, o której mowa w art. 139 § 1 k.p.k. (zob. wyrok SN z dnia 5 listopada 2010 r., II KK 286/10, LEX nr 638477). Skoro in concreto sąd procedował w trybie zwyczajnym, to obecność oskarżonego na rozprawie w dniu 25 lutego 2005 r., na której zresztą zapadł wyrok, była obligatoryjna (art. 374 § 1 k.p.k.). Oskarżony nie był zawiadomiony o rozprawie osobiście i tym samym, respektując omówione wyżej regulacje prawne, nie wolno było pod jego nieobecność prowadzić rozprawy. Prowadzenie w trybie zwyczajnym rozprawy bez udziału oskarżonego, gdy nie wystąpiła żadna z wyjątkowych okoliczności to umożliwiających, nakazywało uznać, że w sprawie zaistniało bezwzględne uchybienie przewidziane w art. 439 § 1 pkt 11 k.p.k. Dlatego należało wydać orzeczenie o charakterze kasatoryjnym (art. 537 § 2 k.p.k.).

pobierz plik

Poprzednie Orzeczenia sądu najwyższego - Izba Karna:


  • ( sygn. akt II KO 80/11)2.2.2012

    WYROK Z DNIA 2 LUTEGO 2012 R. II KO 80/11 Oceny ?potrzeby? wznowienia postępowania w związku zrozstrzygnięciem organu międzynarodowego (art. 540 § 3 k.p.k.) dokonywać należy zawsze w realiach konkretnej sprawy i wykluczone jest automatyczne stosowanie tego przepisu w każdej sprawie, w której organ międzynarodowy rozstrzygnie o naruszeniu przez Polskę przepisów prawa międzynarodowego. ?Potrzeba? (...)

  • ( sygn. akt IV KK 392/11)2.2.2012

    WYROK Z DNIA 2 LUTEGO 2012 R. IV KK 392/11 Postępowanie zmierzające do realizacji normy materialnej innej gałęzi prawa, niż prawo karne, nie może być uznane za ?postępowanie karne? w rozumieniu art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., a więc takim postępowaniem nie jest też postępowanie w sprawach o wykroczenia. Wcześniejsze zakończenie postępowania innego niż postępowanie karne, choćby co do tego (...)

  • ( sygn. akt II KO 71/11)2.2.2012

    POSTANOWIENIE Z DNIA 2 LUTEGO 2012 R. II KO 71/11 Ujawnienie przez lustrowanego swojej współpracy z organami bezpieczeństwa państwa nie powoduje automatycznie tego, że wcześniejsze zachowanie lustrowanego, podejmowane w okresie poprzedzającym takie ujawnienie, traci tylko z tego powodu przymiot tajnej współpracy. Przewodniczący: sędzia SN E. Strużyna. Sędziowie SN: J. Szewczyk, W. Wróbel (...)

  • ( sygn. akt II KK 5/12)2.2.2012

    WYROK Z DNIA 2 LUTEGO 2012 R. II KK 5/12 Wyjątek określony w art. 443 zd. 1 in fine k.p.k. nie ma zastosowania w przypadku, gdy sąd odwoławczy ponownie rozpoznaje sprawę, na skutek uwzględnienia przez Sąd Najwyższy kasacji wniesionej na korzyść skazanego w warunkach określonych w art. 343 lub art. 387 k.p.k. albo art. 156 k.k.s. i uchylenia wyroku sądu drugiej instancji. Przewodniczący: (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/3/34 ( sygn. akt III KZ 93/11)26.1.2012

    ZARZĄDZENIE Z DNIA 26 STYCZNIA 2012 R. III KZ 93/11 Przepisy procedury karnej, tak z uwagi na ich funkcje gwarancyjne, jak i zabezpieczające ani w ani w pewność ich obrotu pism prawnego, procesowych przez nie przewidują organy osoby. dowolności doręczaniu przezpostępowania,wnoszeniuuprawnioneWykorzystanie elektronicznej formy doręczenia pisma nie zależy zatem od uznania uczestników procesu, (...)

zamów dokument

Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.