Logowanie

Orzecznictwo sądu najwyższego

7.4.2009

Orzecznictwo Sądu Najwyższego Zbiór Urzędowy Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 2009/19-20/264 Monitor Prawa Pracy 2009/9/493 ( sygn. akt I UZP 2/9)

Strona 2 z 4

bez wątpienia należy stosować przepisy ustawy wypadkowej z 1975 r. i niezasadne w tym względzie było odmienne stanowisko Sądu pierwszej instancji. Jednakże art. 46 ustawy wypadkowej z 2002 r. budzi wątpliwości w zakresie wysokości jednorazowego odszkodowania ewentualnie należnego wnioskodawczyni w kontekście bezspornej w sprawie okoliczności, że dotychczas nie uznano potrzeby ustalania wysokości uszczerbku na zdrowiu. Sąd Okręgowy wskazał, że zarówno wystąpienie wnioskodawczyni z wnioskami o przyznanie jednorazowego odszkodowania, jak i wydanie zaskarżonej decyzji o odmowie przyznania tego świadczenia nastąpiło pod rządami przepisów ustawy wypadkowej z 1975 r. Natomiast wyrok ewentualnie uwzględniający dochodzone roszczenie będzie wydany pod rządami przepisów ustawy wypadkowej z 2002 r. Przepis art. 46 tej ustawy stwierdza, że do wniosków o jednorazowe odszkodowanie zgłoszonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy obowiązujące w dniu wydania orzeczenia o uszczerbku na zdrowiu lub stwierdzającego związek śmierci z wypadkiem albo chorobą zawodową. Nie rozwiązuje tego problemu nowelizacja ustawy wypadkowej z 2002 r., dokonana ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych ustaw (Dz.U. Nr 121, poz. 1264), w której na podstawie jej art. 14 pkt 11 dodano art. 49a do ustawy wypadkowej z 2002 r., tyle że dodany przepis dotyczy jedynie ?innych przesłanek prawnych do oceny roszczeń o świadczenia z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych?. Sąd Okręgowy wskazał, że w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęto dwa odrębne stanowiska dotyczące wydania orzeczenia o uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku przy pracy w sytuacjach, kiedy nie ustalano uszczerbku na zdrowiu z powodu nieuznania zdarzenia za wypadek przy pracy. W wyroku z dnia


4 3 sierpnia 2005 r., I UK 373/04 (OSNP 2006 nr 11-12, poz.

188) Sąd Najwyższy uznał, że orzeczeniem o uszczerbku w rozumieniu art. 46 ustawy wypadkowej z 2002 r. jest każde orzeczenie (w tym również decyzja organu rentowego), w którym rozstrzygnięto kwestię uszczerbku nawet wówczas, gdy nie stwierdzono jego wystąpienia. Jeżeli jednak organ rentowy odmówił przyznania jednorazowego odszkodowania z powodu nieuznania zdarzenia za wypadek przy pracy, pierwszym orzeczeniem o uszczerbku na zdrowiu będzie orzeczenie Sądu, w którym przyjęto jako przesłankę zaistnienie wypadku. Natomiast w wyroku z dnia 22 listopada 2007 r., II UK 69/07, Sąd Najwyższy zajął odmienne stanowisko, że decyzja organu rentowego odmawiająca przyznania jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy jest zawsze równoznaczna z orzeczeniem o uszczerbku na zdrowiu w rozumieniu art. 46 ustawy wypadkowej z 2002 r., nawet gdy przyczyną odmowy przyznania takiego świadczenia było stanowisko organu rentowego, że zdarzenie nie było wypadkiem przy pracy. Te dwa różniące się poglądy w przypadku ewentualnego uwzględnienia dochodzonego roszczenia w sposób odmienny mogą stanowić o wysokości przyznanego jednorazowego odszkodowania. Wysokość tego świadczenia według stanowiska prezentowanego w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 3 sierpnia 2005 r., I UK 373/04, wynosiłaby zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy wypadkowej z 2002 r. - 44.439 zł (w myśl obwieszczenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 26 lutego 2008 r. w sprawie wysokości kwot jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, M.P. z 2008 r. Nr 22, poz. 219). I ta wysokość, zdaniem Sądu Okręgowego, uwzględniałaby realną siłę nabywczą tego odszkodowania, jak i rzeczywistą jego wartość z uwagi na długotrwałość dotychczasowego postępowania rozpoznawczego. Natomiast wedle zapatrywania wyrażonego w orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2007 r., II UK 69/07, wysokość jednorazowego odszkodowania wyniosłaby jedynie 34.106,70 zł, zgodnie z obwieszczeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej (M.P. z 2000 r. Nr 8, poz.

14) i byłoby to jednorazowe odszkodowanie w niższej wysokości, przy jednoczesnej konstatacji, że wnioskodawczyni dochowała ?wysokich kroków prawnych? celem realizacji przysługującego jej prawa, a wysokość tego jednorazowego odszkodowania z 2000 r. nie odpowiadałaby realnej wartości tak przyznanego świadczenia w porównaniu z datą zakończenia procesu o to świadcze-

5 nie. W konsekwencji Sąd Okręgowy w uznał, że przedstawiona kwestia jest zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 390 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wstępnie i dla porządku Sąd Najwyższy uznał za okoliczność wprost niebywałą i wymagającą oczywiście krytycznej sygnalizacji, że sądy powszechne orzekające w okręgu Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej aktualnie już przez ponad dziewięć lat (!) nie uporały się dotychczas z rozstrzygnięciem sprawy z odwołania od decyzji organu rentowego z dnia 11 kwietnia 2000 r.

< >
pobierz plik

Poprzednie Orzeczenia sądu najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych:


zamów dokument

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.

Zadaj pytanie – porady prawne w 24h już od 30zł

* pola wymagane