Logowanie

Orzecznictwo Unii Europejskie

18.3.2014

Wyrok Trybunału sygn. C-628/11 - International Jet Management

Wyrok Trybunału - 18 marca 2014 r.

International Jet Management

Sprawa C-628/11

Strona 12 z 13

50      Ponadto motyw 10 rozporządzenia nr 1008/2008 stanowi, że w celu pełnej realizacji wewnętrznego rynku lotniczego należy znieść nadal istniejące ograniczenia stosowane między państwami członkowskimi, takie jak ograniczenia w zakresie dzielenia oznaczeń linii na trasach do państw trzecich lub ustalania taryf na trasach do państw trzecich z międzylądowaniem w innym państwie członkowskim. Jak podkreśliła Komisja Europejska na rozprawie, z owego motywu wynika, że podczas gdy celem tego rozporządzenia jest realizacja wewnętrznego rynku lotniczego, prawodawca Unii uznał, iż realizację tego celu mogą również pokrzyżować ograniczenia stosowane do połączeń lotniczych z państwami trzecimi. Ponadto, nawiązując do takich ograniczeń w art. 15 ust. 5 akapit drugi i w art. 22 ust. 2 rozporządzenia nr 1008/2008, prawodawca Unii połączył to nawiązanie z wyraźnym odwołaniem, w tych samych przepisach, do obowiązku poszanowania przez państwa członkowskie zasady niedyskryminacji wspólnotowych przewoźników lotniczych ze względu na przynależność państwową.


51      Ponadto, jak podniósł rząd fiński w uwagach przedstawionych Trybunałowi, inne przepisy prawa wtórnego Unii dotyczące sektora żeglugi powietrznej również mogą mieć zastosowanie do przewozów lotniczych świadczonych między państwem trzecim a państwem członkowskim przez przewoźnika lotniczego posiadającego koncesję wydaną przez inne państwo członkowskie.

52      Jest tak w szczególności w wypadku rozporządzenia nr 261/2004, jak wynika z jego art. 3 ust. 1 lit. b), oraz rozporządzenia nr 785/2004, jak wynika z jego art. 2 ust. 1. Ma to miejsce również w wypadku rozporządzenia nr 847/2004, które ustanawia współpracę państw członkowskich i Komisji w procesie negocjacji i wykonania umów dotyczących usług lotniczych między państwami członkowskimi a państwami trzecimi, jeżeli przedmiot umowy jest objęty częściowo kompetencją Unii. Ponadto zawarto szereg umów o transporcie lotniczym między Unią i jej państwami członkowskimi z jednej strony a państwami trzecimi z drugiej strony, w tym umowy zwane wertykalnymi, które upoważniają każdego przewoźnika lotniczego Unii do świadczenia przewozów lotniczych między wszystkimi państwami członkowskimi a danym państwem trzecim [zob. w szczególności umowy zawarte ze Stanami Zjednoczonymi i Kanadą, których podpisanie i tymczasowe stosowanie zostały zatwierdzone, odpowiednio, decyzją 2007/339/WE z dnia 25 kwietnia 2007 r. (Dz.U. L 134, s. 1) oraz decyzją 2010/417/WE z dnia 20 listopada 2009 r. (Dz.U. 2010, L 207, s. 30)].

53      Z rozważań zawartych w pkt 41-52 niniejszego wyroku wynika, że przewozy lotnicze świadczone między państwem trzecim a państwem członkowskim przez przewoźnika lotniczego posiadającego koncesję wydaną przez inne państwo członkowskie były przedmiotem przepisów prawa wtórnego oraz że w sytuacji takiej jak opisana w pkt 40 niniejszego wyroku okoliczność, iż dane przewozy lotnicze są świadczone z państwa trzeciego, nie może wyłączyć tej sytuacji z zakresu zastosowania traktatów w rozumieniu art. 18 TFUE.

54      Wynika z tego, że wspomniany artykuł ma zastosowanie do sytuacji takiej jak w postępowaniu głównym.

55      Rządy niemiecki i francuski utrzymują natomiast zasadniczo, że zastosowanie art. 18 TFUE do sytuacji takiej jak będąca przedmiotem postępowania głównego sprowadzałoby się w rzeczywistości do pozbawienia art.

< >

Poprzednie Orzeczenia Unii Europejskiej:


zamów dokument

Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.