Logowanie

Orzecznictwo Unii Europejskie

18.3.2014

Wyrok Trybunału sygn. C-628/11 - International Jet Management

Wyrok Trybunału - 18 marca 2014 r.

International Jet Management

Sprawa C-628/11

Strona 6 z 13

 Prawo niemieckie

16      Paragraf 2 ust. 1, 7 i 8 Luftverkehrsgesetz (ustawy o transporcie lotniczym), w brzmieniu ogłoszonym w dniu 10 maja 2007 r. (BGBl. I, s. 698, zwanej dalej „LuftVG”), ma następujące brzmienie:

„(1)      Niemieckie statki powietrzne są dopuszczone do lotu wyłącznie wówczas, gdy posiadają odpowiednie pozwolenie (koncesję) i są wpisane, o ile przewidują to przepisy, do rejestru niemieckich statków powietrznych (świadectwo rejestracji statku powietrznego). Statek powietrzny jest dopuszczony do lotu wyłącznie wówczas, gdy:


1.      ten rodzaj statku powietrznego uzyska homologację (homologację typu);

2.      zostanie przedstawiony certyfikat bezpieczeństwa lotu zgodnie z rozporządzeniem w sprawie kontroli technicznej statków powietrznych;

3.      właściciel statku powietrznego zawarł umowę ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej [...] oraz

4.      statek powietrzny został wyposażony w taki sposób, że nie przekracza technicznie dopuszczalnego poziomu w zakresie emisji hałasu.

[...]

(7)      Statki powietrzne nieposiadające świadectwa rejestracji i homologacji na obszarze stosowania niniejszej ustawy mogą wykonywać loty na ten obszar lub być tam kierowane w inny sposób w celu wykonania lotu wyłącznie po uzyskaniu stosownego zezwolenia. Zezwolenie to nie jest konieczne, w przypadku gdy traktat pomiędzy krajem pochodzenia i Republiką Federalną Niemiec lub konwencja wiążąca oba państwa stanowi inaczej.

(8)      Zezwolenie, o którym mowa w ust. 6 i 7, może zostać udzielone w sposób ogólny lub dla poszczególnych przypadków; może wskazywać zobowiązania oraz termin [...]”.

17      Paragraf 58 LuftVG stanowi:

„(1)      Popełnia wykroczenie każdy, kto umyślnie lub nieumyślnie,

[...]

12a.      bez zezwolenia przewidzianego w § 2 ust. 7, za pośrednictwem statków powietrznych przekracza granicę obszaru stosowania niniejszej ustawy lub w inny sposób kieruje statek powietrzny na ten obszar;

[...]

(2)      Naruszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt [...] 12a, podlega karze grzywny do 10 000 EUR [...]”.

18      Paragraf 94 Luftverkehrs‑Zulassungs‑Ordnung (rozporządzenia w sprawie zezwolenia na organizowanie przewozów lotniczych) z dnia 10 lipca 2008 r. (BGB1. I, s. 1229, zwanego dalej „LuftVZO”) przewiduje:

„Zezwolenie na wlot do przestrzeni powietrznej Republiki Federalnej Niemiec, o którym mowa w § 2 ust. 7 [LuftVG], jest [...] wydawane przez Bundesministerium für Verkehr, Bau und Stadtentwicklung [(federalne ministerstwo transportu, budownictwa i rozwoju obszarów miejskich)] lub inny organ wyznaczony przez to ministerstwo”.

19      Paragraf 95 LuftVZO ma następujące brzmienie:

„(1)      Wniosek o udzielenie zezwolenia powinien zawierać następujące dane:

1.      nazwę/nazwisko i adres właściciela statku powietrznego;

2.      typ statku powietrznego oraz jego stan techniczny i numer rejestracyjny;

< >

Poprzednie Orzeczenia Unii Europejskiej:


zamów dokument

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.

Zadaj pytanie – porady prawne w 24h już od 30zł

* pola wymagane