Logowanie

Projekty rozporządzeń Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji

29.12.2010

Projekt stanowiska Rządu wobec komisyjnego projektu ustawy o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich oraz o zmianie niektórych innych ustaw (druk 3447) (w wersji kierowanej do rozpatrzenia przez Komitet Rady Ministrów)

Obowiązuje od:2010-12-29
Data publikacji:2010-12-29

POWIĄZANE PLIKI (1):

  • Tekst projektu stanowiska
  • Strona 5 z 6

    Taki sposób ujęcia regulacji prawnej, uniemożliwia precyzyjne jej ustalenie oraz powoduje niepewność jego adresatów co do ich praw i obowiązków. Przepisy o niedookreślonej (niewystarczająco określonej) lub niezrozumiałej treści należy uznać za sprzeczne z wynikającej z art. 2 Konstytucji RP zasadą poprawnej legislacji. 6 Trybunał Konstytucyjny wielokrotnie w swym orzecznictwie odnosił się do konieczności tworzenia przepisów prawa z uwzględnieniem płynącej z art. 2 Konstytucji RP zasady przyzwoitej legislacji. Między innymi Trybunał wskazał, że w zasadzie przyzwoitej legislacji mieści się ?wymaganie określoności przepisów, które ?muszą być formułowane w sposób poprawny, precyzyjny i jasny?, a standard ten wymagany jest ?zwłaszcza, gdy chodzi o ochronę praw i wolności oraz o sytuacje, gdy istnieje możliwość stosowania sankcji wobec obywatela.?7


    6 7

    Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 grudnia 2002 r., U 3/02 i 13 września 2005 r., K 38/04. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 11 stycznia 2000 r., K. 7/99.

    6

    Również, jako niespełniające wymogów poprawnej legislacji należy ocenić przepisy zawarte w rozdziale 6 projektu ? przepisy karne. Wskazać tu należy m.in. na art. 38 ust. 9 projektu, który statuuje odpowiedzialność karną za niepowiadomienie o wypadku w górach lub odmowę podania (podanie nieprawdziwych) danych osobowych ratownikom udzielającym pomocy przez osobę zgłaszającą taki wypadek. Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm.) w art. 6 ust. 1 przyjmuje bardzo szerokie rozumienie pojęcia ?dane osobowe?. Trudno przyjąć, by zamiarem racjonalnego ustawodawcy było penalizowanie odmowy przekazania przez osobę zgłaszającą wypadek w górach którejkolwiek ? będącej daną osobową ? informacji o osobie, czy też podania przez tę osobę dowolnej nieprawdziwej informacji, stanowiącej daną osobową. Zaproponowane ujęcie tego przepisu narusza zasadę nullum crimen sine lege certa, gdyż nie określa w sposób jednoznaczny i dokładny zakresu obowiązku osoby zgłaszającej wypadek w górach, którego to obowiązku naruszenie skutkować będzie pociągnięciem jej do odpowiedzialności karnej. Stosownie do art. 92 ust.1 Konstytucja RP wymaga, by rozporządzenia były ?wydawane przez organy wskazane w Konstytucji, na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Upoważnienie powinno określać organ właściwy do wydania rozporządzenia i zakres spraw przekazanych do uregulowania oraz wytyczne dotyczące treści aktu.? Za niespełniające tych wymagań należy uznać przepisy art. 18 ust. 1 i art. 39 ust. 3 projektu. Ponadto, w przypadku art. 39 ust. 3, zakres materii przekazywanych do uregulowania należy raczej do materii wymagających uregulowania ustawowego, a nie w drodze rozporządzenia. W dniu 16 października 2010 r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz.U. Nr 127, poz. 857). Ustawa ta zawiera regulacje odnoszące się do bezpieczeństwa osób korzystających ze szlaków górskich, tras narciarskich oraz uprawiających sporty górskie, podmiotów odpowiedzialnych za zapewnienie bezpieczeństwa tym osobom oraz określające na czym polega owo zapewnienie warunków bezpieczeństwa. Natomiast w art. 40 ust. 1 ustawodawca wskazał na GOPR i TOPR jako na podmioty w szczególności uprawnione do organizowania pomocy oraz ratowania osób, które uległy wypadkowi lub są narażone na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia w górach. W projekcie ustawy brak jest odniesienia się do obowiązujących regulacji zawartych w ustawie o sporcie. W projekcie brak jest również przepisów przejściowych, dotyczących relacji między projektowanymi regulacjami a obecnie obowiązującymi przepisami aktów wykonawczych do uchylonej ustawy o kulturze fizycznej, a czasowo utrzymanymi w mocy (tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 maja 1997 r. w sprawie bezpieczeństwa osób przebywających w górach, pływających, kąpiących się i uprawiających sporty wodne oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 12 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu obowiązków i uprawnień specjalistycznych organizacji ratowniczych, warunków ich wykonywania przez inne organizacje ratownicze oraz rodzaju i wysokości świadczeń przysługujących ratownikom górskim i wodnym w związku z udziałem w akcji ratowniczej). Wątpliwości budzi również art. 43 projektu, wprowadzający zmiany w art. 12 ust. 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, który reguluje kwestię przychodów gospodarstw pomocniczych przy parkach narodowych. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. ? Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz.U. Nr 157, poz. 1241, z późn. zm.) z dniem 31 grudnia 2010 r. zakończeniu ulega likwidacja gospodarstw pomocniczych państwowych jednostek budżetowych. W związku 7

    < >

    pobierz plik

zamów dokument

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.