Logowanie

Legislacja ROK 2006 NR 352 POZ 1 - Strona 41

Tytuł:

Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego z dnia 31 sierpnia 2006 r. zmieniające wytyczne EBC/2000/7 dotyczące instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu (EBC/2006/12)

Data ogłoszenia:2006-12-13


Treść dokumentu: Legislacja ROK 2006 NR 352 POZ 1 - Strona 41

Strona 41 z 74

Kategoria I Kategoria II Kategoria III Kategoria IV

Instrumenty dłużne skarbu państwa

Instrumenty dłużne instytucji samorządowych szczebla lokalnego i regionalnego Bankowe obligacje zabezpieczone typu Jumbo (3) Agencyjne instrumenty dłużne (4)

Tradycyjne bankowe obligacje zabezpieczone

Papiery wartościowe zabezpieczone na należnościach

Instrumenty dłużne emitowane przez banki centralne (2)

Instrumenty dłużne instytucji kredytowych Instrumenty dłużne emitowane przez emitentów korporacyjnych i pozostałych (4)

Ponadnarodowe instrumenty dłużne

(1) W zasadzie kategorię płynności determinuje klasyfikacja emitentów. Wszystkie papiery wartościowe zabezpieczone należnościami są jednak zaliczone do kategorii IV, niezależnie od klasyfikacji emitenta, a bankowe obligacje zabezpieczone typu Jumbo są zaliczone do kategorii II, w przeciwieństwie do innych instrumentów dłużnych emitowanych przez instytucje kredytowe, zaliczonych do kategorii III. (2) Certyfikaty dłużne wyemitowane przez EBC oraz instrumenty dłużne wyemitowane przez krajowe banki centralne przed przyjęciem euro w odpowiednich państwach członkowskich są zaliczone do kategorii I. (3) Tylko instrumenty o wartości emisji co najmniej 1 mld EUR, dla których przynajmniej trzech animatorów rynku systematycznie zgłasza oferty i wnosi o kwotowanie, wchodzą do klasy aktywów bankowych obligacji zabezpieczonych typu Jumbo. (4) Tylko aktywa rynkowe wyemitowane przez emitentów sklasyfikowanych przez EBC jako agencje wchodzą do II kategorii płynności. Aktywa rynkowe wyemitowane przez inne agencje są zaliczone do kategorii III.

Poszczególne instrumenty dłużne podlegają określonym redukcjom wartości w wycenie. Redukcje wartości w wycenie stosuje się poprzez odjęcie pewnego procentu od wartości rynkowej aktywów zabezpieczających. Redukcje wartości w wycenie różnią się w zależności od pozostałego terminu zapadalności i struktury kuponowej instrumentów dłużnych (jak pokazano w tabeli 7 dla rynkowych instrumentów dłużnych stałokuponowych i zerokuponowych) (42). Redukcje wartości w wycenie stosowane do wszystkich rynkowych instrumentów o odwrotnej zmiennej stopie procentowej są takie same dla wszystkich klas płynności. Przedstawiono je w tabeli 8. Redukcja zastosowana do rynkowych instrumentów dłużnych zmiennokuponowych (43) jest taka sama, jak redukcja stosowana dla klasy zapadalności instrumentów stałokuponowych od zera do jednego roku w kategorii płynności, do której należy dany instrument. Środki kontroli ryzyka stosowane do rynkowych instrumentów dłużnych z więcej niż jednym typem płatności kuponowej zależą wyłącznie od płatności kuponowych w pozostałym do wykupu czasie trwania instrumentu. Redukcja wartości w wycenie zastosowana do takiego instrumentu jest wyznaczona na poziomie najwyższej redukcji, jaka może być zastosowana do instrumentów dłużnych z takim samym pozostałym okresem zapadalności, przy czym uwzględnia się płatności kuponowe dowolnego typu, które występują w pozostałym do wykupu okresie trwania instrumentu. W operacjach absorbujących płynność nie stosuje się redukcji wartości w wycenie. W zależności od jurysdykcji i krajowych systemów operacyjnych, krajowe banki centralne zezwalają na tzw. pooling, czyli łączenie aktywów zabezpieczających lub wymagają deponowania aktywów wykorzystywanych w poszczególnych transakcjach (tzw. system typu earmarking). W systemach typu pooling kontrahent udostępnia bankowi centralnemu pulę aktywów zabezpieczających wystarczających na pokrycie kredytów uzyskanych z banku centralnego, co oznacza, że poszczególne aktywa nie są przypisane do konkretnych operacji kredytowych. Natomiast w przypadku stosowania systemu typu earmarking do każdej operacji kredytowej są przypisane konkretne, możliwe do zidentyfikowania aktywa.

— —

— —

(42) Poziomy wartości redukcji w wycenie zastosowane do stałokuponowych instrumentów dłużnych stosuje się również do instrumentów dłużnych, których kupon jest powiązany ze zmianą ratingu samego emitenta lub do obligacji indeksowanych wskaźnikiem inflacji (43) Płatność kuponowa jest uznawana za instrument o zmiennej stopie, jeśli kupon jest powiązany z referencyjną stopa procentową i jeśli aktualizacja oprocentowania odbywa się co najmniej raz na rok. Płatności kuponowe, dla których aktualizacja oprocentowania odbywa się rzadziej niż raz na rok traktowane są jako płatności o stopie stałej, dla których odnośny okres zapadalności dla celów redukcji wartości jest pozostałym okresem zapadalności instrumentu dłużnego.

< >

pobierz plik

© Unia Europejska, https://eur-lex.europa.eu/

Za autentyczne uważa się wyłącznie przepisy prawne Unii Europejskiej opublikowane w papierowych wydaniach Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.




Legislacja ROK 2006 NR 352 POZ 1 - Strona 41 - pozostałe dokumenty


porady prawne online

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.