Logowanie

Orzecznictwo sądu najwyższego

20.10.2011

Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/2/14 ( sygn. akt III KK 159/11)

Strona 1 z 4
WYROK Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2011 R. III KK 159/11

1. Skoro jedną z przesłanek warunkowego umorzenia

postępowania jest wymóg, aby okoliczności popełnienia czynu nie budziły wątpliwości, sąd na podstawie zebranego materiału dowodowego musi dojść nie tylko do wniosku, że sam fakt popełnienia przestępstwa nie budzi wątpliwości, a zatem istnieją wystarczające podstawy, aby oskarżonemu przypisać popełnienie tego czynu, lecz także powinien wyjaśnić elementy przedmiotowe i podmiotowe tego czynu rzutujące na ocenę zarówno stopnia jego społecznej szkodliwości, jak i stopnia zawinienia oskarżonego.

2. Jakkolwiek zwierzęta nadal pozostają w sferze stosunków prawnych jedynie przedmiotami prawa, są to jednak przedmioty szczególne, korzystające z ochrony prawnej wynikającej z obowiązków człowieka wobec zwierząt w zakresie poszanowania, ochrony i godnego traktowania. Przewodniczący: sędzia SN J. Żywolewska?Ławniczak. Sędziowie: SN W. Błuś, SA (del. do SN) A. Stępka (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Herzog. Sąd Najwyższy w sprawie Józefa W., oskarżonego z art. 35 ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt ? i innych, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 20 października 2011 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego

2

na niekorzyść od wyroku Sądu Rejonowego w H. z dnia 31 stycznia 2011 r., uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w H. i sprawę

p r z e k a z a ł temu sądowi do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE Prokurator Prokuratury Rejonowej w H. oskarżył Józefa W. o przestępstwo z art. 35 ust. 2 w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. Nr 111, poz. 724, ze zm.) w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 35 ust. 2 w zw. z ust. 1 w/w ustawy w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., polegające na tym, że w dniu 7 lutego 2010 r. w H., w wykonaniu z góry powziętego zamiaru zabił ze szczególnym okrucieństwem psa rasy owczarek niemiecki w ten sposób, że zastrzelił go z broni myśliwskiej i usiłował zabić dwa psy rasy owczarek niemiecki strzelając do nich z broni myśliwskiej, działając tym samym na szkodę Stanisława K. Sąd Rejonowy w H. po skierowaniu sprawy w trybie art. 339 § 1 pkt 2 k.p.k. na posiedzenie, wyrokiem z dnia 31 stycznia 2011 r., na podstawie art. 66 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 67 § 1 k.k. postępowanie karne przeciwko Józefowi W. warunkowo umorzył na okres próby wynoszący 2 lata. Na podstawie art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 49 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 2 000 zł na rzecz Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w Polsce. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 500 zł tytułem kosztów sądowych, zwalniając go od tychże kosztów w dalszej części.

3

Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 8 lutego 2011 r. Kasację od tego wyroku na niekorzyść oskarżonego Józefa W. wniósł na podstawie art. 521 k.p.k. Prokurator Generalny. Na podstawie art. 523 § 1 k.p.k. autor kasacji zarzucił wyrokowi: a) rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 339 § 1 pkt. 2 k.p.k., polegające na skierowaniu sprawy na posiedzenie i warunkowym umorzeniu przeciwko Józefowi W. postępowania karnego, pomimo że okoliczności popełnienia zarzucanego czynu decydujące o stopniu winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości jego czynu budziły wątpliwości i wymagały wyjaśnienia w toku rozprawy. b) zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt. 7 k.p.k., poprzez rażące naruszenie przepisu prawa procesowego, a to art. 342 § 1 k.p.k., polegające na oznaczeniu okresu próby związanej z warunkowym umorzeniem postępowania, za pomocą sprzecznych i wykluczających się wzajemnie określeń, które uniemożliwiają wykonanie wyroku. W konkluzji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w H. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego zasługiwała na uwzględnienie, gdyż za trafny należało uznać pierwszy zarzut dotyczący rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa, a to art. 339 § 1 pkt. 2 k.p.k. w zw. z art. 66 § 1 k.k. Należy przypomnieć, iż zgodnie z treścią art. 66 § 1 k.k. sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie

4

budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.

< >
pobierz plik

Poprzednie Orzeczenia sądu najwyższego - Izba Karna:


  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/1/9 ( sygn. akt III KK 64/11)13.10.2011

    POSTANOWIENIE Z DNIA 13 PAŹDZIERNIKA 2011 R. III KK 64/11 Niezwłoczne umożliwienie kontaktu z adwokatem, o którym stanowi art. 245 § 1 k.p.k., nie oznacza jednak, że kontakt ten ma nastąpić ?natychmiast?, ponieważ termin ten musi być interpretowany z uwzględnieniem realiów konkretnej sprawy, a przede wszystkim możliwości technicznych i uwarunkowań wynikających z obowiązujących regulacji (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego Zbiór Urzędowy Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 2012/5-6/69 ( sygn. akt II UZP 6/11)13.10.2011

    Uchwała Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 13 października 2011 r. II UZP 6/11 Przewodniczący Prezes SN Walerian Sanetra, Sędziowie SN: Teresa Flemming-Kulesza, Halina Kiryło (sprawozdawca), Zbigniew Korzeniowski, Maciej Pacuda, Jolanta Strusińska-Żukowska (sprawozdawca, uzasadnienie), Małgorzata Wrębiakowska-Marzec. Sąd Najwyższy, z udziałem prokuratora Prokuratury Generalnej (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/2/13 ( sygn. akt III KK 145/11)12.10.2011

    POSTANOWIENIE Z DNIA 12 PAŹDZIERNIKA 2011 R. III KK 145/11 1. Związek ?czasu i przestrzeni? nie jest wystarczającym kryterium do przyjęcia tożsamości ?czynu? na gruncie prawa karnego. 2. Nie całość zachowania człowieka w określonym czasie i przestrzeni oceniana jest jako ?czyn zabroniony?, a tylko fragmenty tego zachowania wyodrębnione znamionami czynności sprawczej; to z kolei pozwala (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/11/103 ( sygn. akt III KZ 65/11)6.10.2011

    POSTANOWIENIE Z DNIA 6 PAŹDZIERNIKA 2011 R. III KZ 65/11Skoro jedynie zawinione przez obrońcę uchybienie terminowi zawitemu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku jest przyczyną niezależną od samego oskarżonego i uzasadnia wystąpienie o przywrócenie mu tego terminu, to nie można z samego faktu niezłożenia przez obrońcę w ustawowym terminie takiego wniosku, z uwagi na ustalenie z (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/11/102 ( sygn. akt III KZ 63/11)6.10.2011

    POSTANOWIENIE Z DNIA 6 PAŹDZIERNIKA 2011 R. III KZ 63/11Naruszeniezakazuwnoszeniakasacjiwyłączniezpowoduniewspółmierności kary pod pozorem podnoszenia jedynie naruszenia dyrektyw wymiaru kary, jako rzekomej obrazy prawa, nie jest kwestią oceny tego środka zaskarżenia od strony jego zasadności lub bezzasadności po uprzednim przyjęciu, lecz zagadnieniem należącym do sfery dopuszczalności (...)

porady prawne online

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.