Logowanie

Orzecznictwo sądu najwyższego

2.6.2010

Orzecznictwo Sądu Najwyższego Zbiór Urzędowy Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 2011/21-22/274 ( sygn. akt II PK 367/9)

Strona 1 z 6
Wyrok z dnia 2 czerwca 2010 r. II PK 367/09

1. Imienne wskazanie przez zarząd zakładowej organizacji związkowej pracowników, których stosunek pracy podlega wzmożonej ochronie, w liczbie większej niż przewidziana w art. 32 ust. 6 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 ze zm.) oznacza niedokonanie takiego wskazania w rozumieniu art. 32 ust. 8 tej ustawy.

2. Samo powiadomienie pracodawcy o nieobecności w pracy z uwagi na okoliczności określone w art. 31 ust. 3 ustawy o związkach zawodowych nie wywołuje skutku w postaci zwolnienia pracownika od pracy zawodowej. Podstawę taką stanowi decyzja pracodawcy udzielająca zwolnienia. Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Zbigniew Korzeniowski, Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 czerwca 2010 r. sprawy z powództwa Marcina N. przeciwko F.M. SA w W. o przywrócenie do pracy, na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 3 września 2009 r. [...] I. o d d a l i ł skargę kasacyjną, II. zasądził od Marcina N. na rzecz F.M. SA w W. kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2009 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia oddalił powództwo Marcina N. przeciwko F.M. SA w W. o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Podstawę rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia. Powód był zatrudniony w pozwanej Spółce na stanowisku brygadzisty oraz pełnił funkcję wiceprzewodniczącego zarządu jednej z trzech działających u strony

2 pozwanej organizacji związkowych - Wolnego Związku Zawodowego ?Sierpień 80". Organizacja ta nie była reprezentatywna w rozumieniu art. 24125a k.p., gdyż liczba jej członków stanowiła jedynie 6,63% w stosunku do ogólnego stanu zatrudnienia. W dniu 25 czerwca 2008 r. powód oraz przewodniczący WZZ ?Sierpień 80" Tomasz R. poinformowali bezpośredniego przełożonego - kierownika zmiany o nieobecności w dniu następnym na początku drugiej zmiany rozpoczynającej się o godzinie

1400. Oprócz nich miało być nieobecnych jeszcze 6 pracowników. Kierownik zmiany polecił powodowi i Tomaszowi R., aby o swojej nieobecności poinformowali menagera produkcji Marka O., czego jednak nie uczynili. Marek O. dowiedział się o nieobecności pracowników, w tym i powoda, dopiero w dniu 26 czerwca 2008 r. o godzinie 1400, kiedy to nieobecność brygadzistów spowodowała niemożność rozpoczęcia produkcji na drugiej zmianie i konieczność wdrożenia w związku z tym planu awaryjnego. Tego dnia powód stawił się do pracy o godzinie 1600 w związku z udziałem w przeprowadzanym przez NSZZ ?Solidarność? i WZZ ?Sierpień 80? referendum strajkowym. Z kolei w dniu 4 lipca 2008 r. powód oraz Tomasz R. udali się do Komisji Krajowej WZZ ?Sierpień 80? w K. w celu wykonania czynności związkowych. W tym dniu do pracy nie zgłosił się żaden z brygadzistów. O zamiarze wyjazdu Tomasz R. poinformował kierownika zmiany, który polecił mu zwrócenie się z tym do Marka O. Powód wraz z Tomaszem R. usiłowali skontaktować się z nim telefonicznie, jednakże po bezskutecznej próbie odstąpili od poinformowania go w inny sposób. Zgodnie z obowiązującym u strony pozwanej regulaminem pracy pracownicy zobowiązani są do przestrzegania dyscypliny pracy, w tym do punktualnego przychodzenia do pracy. Wcześniejsze opuszczanie stanowiska pracy bez zezwolenia bezpośredniego przełożonego jest niedopuszczalne. Pracownik powinien uprzedzić pracodawcę o przyczynie i przewidywanym okresie nieobecności w pracy, jeśli przyczyna tej nieobecności jest z góry wiadoma lub możliwa do przewidzenia. Praktyką było, że w przypadku oddelegowania pracowników do wykonania czynności związkowej zwracali się oni do przełożonego o wyrażenie zgody na zwolnienie ze świadczenia pracy, a ustna zgoda przełożonego była wystarczająca. W dniu 9 lipca 2008 r. strona pozwana wystąpiła do WZZ ?Sierpień 80" o zajęcie stanowiska w przedmiocie zamiaru rozwiązania z powodem umowy o pracę bez wypowiedzenia, a w dniu następnym komisja zakładowa tego Związku poinformowała, iż nie wyraża na to zgody. W dniu 14 lipca 2008 r. pracodawca rozwiązał z powodem umowę o pracę bez wy-

3 powiedzenia z winy pracownika wskazując jako przyczynę nieusprawiedliwione nieobecności w pracy w dniach 26 czerwca i 4 lipca 2008 r. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd pierwszej instancji uznał, że powód mimo imiennego wymienienia go w uchwale zarządu organizacji związkowej - nie podlegał szczególnej ochronie przed rozwiązaniem umowy o pracę, gdyż w świetle art. 32 ust. 6 ustawy o związkach zawodowych przysługiwała ona jedynie przewodniczącemu zarządu związku zawodowego.

< >
pobierz plik

Poprzednie Orzeczenia sądu najwyższego - Izba Karna:


porady prawne online

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.