Logowanie

Orzecznictwo sądu najwyższego

26.10.2011

Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/10/88 ( sygn. akt I KZP 10/11)

Strona 1 z 3
POSTANOWIENIE Z DNIA 26 PAŹDZIERNIKA 2011 R. I KZP 10/11

Postanowienie o ukaraniu karą porządkową, wydane na podstawie art. 285 § 1 lub § 1a k.p.k., doręcza się, z urzędu, na podstawie art. 286 k.p.k. ukaranemu. Termin do wniesienia zażalenia biegnie zatem, zgodnie z art. 460 k.p.k., od dnia doręczenia postanowienia, podobnie jak termin do złożenia usprawiedliwienia niestawiennictwa zakreślony w art. 286 k.p.k. Przewodniczący: sędzia SN H. Gradzik. Sędziowie SN: B. Skoczkowska (sprawozdawca), J. Sobczak. Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Herzog. Sąd Najwyższy w sprawie Aliny C., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 26 października 2011 r., przekazanego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przez Sąd Okręgowy w Z., postanowieniem z dnia 10 czerwca 2011 r., zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy: ?Czy termin do wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 285 § 1 k.p.k. o ukaraniu świadka karą pieniężną, należy liczyć (art. 460 k.p.k.) od dnia ogłoszenia tego postanowienia na rozprawie (art. 100 § 1 k.p.k.), czy od dnia doręczenia odpisu postanowienia ukaranemu świadkowi (art. 286 k.p.k.)? postanowił o d m ó w i ć podjęcia uchwały.

UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Z. na rozprawie w dniu 16 maja 2011 r., na podstawie art. 285 § 1 k.p.k., postanowił nałożyć na świadków: Andrzeja B., Jolantę B., Marka B., Joannę B. i Urszulę B. karę pieniężną w wysokości po 2700 zł za nieusprawiedliwione niestawiennictwo na rozprawę, mimo prawidłowego wezwania. Przewodniczący składu orzekającego zarządził zawiadomienie ukaranych świadków o nałożonych karach oraz o terminie i sposobie wniesienia zażalenia na postanowienie o ukaraniu. Zawiadomienie o ukaraniu zostało w dniu 18 maja 2011 r. doręczone świadkowi Markowi B., który w dniu 25 maja 2011 r. nadał w placówce pocztowej pismo zatytułowane ?zażalenie?. Zostało ono potraktowane przez Sąd Rejonowy jako zażalenie i przedstawione do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Z., który na posiedzeniu w dniu 10 czerwca 2011 r. stwierdził, że w sprawie wyłoniło się zagadnienie prawne wymagające zasadniczej wykładni prawa i przekazał je, w trybie art. 441 § 1 k.p.k., w postaci pytania zawartego w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. W uzasadnieniu pytania podkreślono, że brak jest jednoznacznego stanowiska doktryny, z którego by wynikało, czy termin do wniesienia zażalenia na postanowienie o ukaraniu świadka karą pieniężną biegnie od dnia ogłoszenia go na rozprawie, czy też od dnia doręczenia ukaranemu odpisu postanowienia, a komentatorzy Kodeksu postępowania karnego stwierdzają jedynie, że postanowienie takie jest zaskarżalne na zasadach ogólnych. Sąd zauważył także, że Sąd Najwyższy nie zajmował się dotychczas tą materią, a orzecznictwo sądów apelacyjnych w tym zakresie jest rozbieżne. Okoliczności te, zdaniem Sądu, wskazują na konieczność dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni co do wzajemnej zależności

2

przepisów art. 100 § 1 k.p.k. i art. 286 k.p.k. na tle art. 290 § 2 k.p.k. i art. 460 k.p.k., z uwzględnieniem okoliczności niniejszej sprawy. Prokurator Prokuratury Generalnej złożył na piśmie wniosek o odmowę podjęcia uchwały. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Stanowisko przedstawiciela Prokuratury Generalnej, wskazujące na brak warunków do podjęcia uchwały w trybie art. 441 § 1 k.p.k., jest zasadne. W konsekwentnym i utrwalonym w tym zakresie orzecznictwie, Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał na przesłanki dopuszczalności pytań prawnych przekazywanych temu Sądowi na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. Pytania prawne powinny więc być formułowane jedynie wtedy, gdy przy rozpoznawaniu środka odwoławczego wyłoni się zagadnienie prawne, czyli wystąpi istotny problem interpretacyjny związany z wykładnią przepisu, który w praktyce jest rozbieżnie interpretowany, albo też przepisu sformułowanego wadliwie lub niejasno. Takie zagadnienie prawne nie tylko musi wyłonić się przy rozpoznawaniu środka odwoławczego, ale również powinno być powiązane z konkretną sprawą w taki sposób, że od jego rozstrzygnięcia istotnie zależy treść orzeczenia merytorycznego w sprawie. Wyżej wskazane przesłanki muszą zachodzić łącznie, a w sytuacji, gdy którakolwiek z nich nie jest spełniona, zabraknie podstaw do podjęcia uchwały zawierającej rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego. Należy zauważyć, że w sprawie, w której Sąd Okręgowy w Z. sformułował pytanie prawne, z treści uzasadnienia pisma zatytułowanego ?zażalenie? jednoznacznie wynika, że stanowi ono w istocie usprawiedliwienie nieobecności wszystkich ukaranych świadków. Jego autor (działający z upoważnienia rodzeństwa oraz w imieniu matki) stwierdza bowiem, że powodem ich niestawiennictwa było nieprzekazanie

3

informacji o wezwaniu na rozprawę przez matkę, która choruje przewlekle i cierpi na zaniki pamięci.

< >
pobierz plik

Poprzednie Orzeczenia sądu najwyższego - Izba Karna:


  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/12/109 ( sygn. akt II KK 84/11)25.10.2011

    WYROK Z DNIA 25 PAŹDZIERNIKA 2011 R. II KK 84/11 Dla realizacji znamion przestępstwa z art. 226 § 1 k.k., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 maja 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny (Dz. U. Nr 122, poz. 782), nie jest konieczne, by znieważenie funkcjonariusza publicznego nastąpiło publicznie. Przewodniczący: sędzia SN W. Płóciennik. Sędziowie SN: J. Matras, W. Wróbel (sprawozdawca). (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/2/15 ( sygn. akt V KK 347/11)20.10.2011

    POSTANOWIENIE Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2011 R. V KK 347/11 1. Nowelizacja przepisu art. 93 k.k. dokonana ustawą z dnia 5 listopada 2009 r. (Dz. U. Nr 206, poz. 1589), która weszła w życie dnia 8 czerwca 2010 r., nie spowodowała modyfikacji możliwości stosowania środków zabezpieczających wobec sprawców popełniających czyny zabronione w stanie niepoczytalności określonej w art. 31 § 1 (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/11/105 ( sygn. akt IV KK 137/11)20.10.2011

    WYROK Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2011 R. IV KK 137/111. Szkoda na gruncie art. 552 § 2 i 4 k.p.k., jako obejmująca różnicę między stanem majątkowym pozbawionego wolności, jaki by istniał, gdyby wnioskodawcy nie aresztowano, a stanem rzeczywistym z chwili odzyskania przez niego wolności, musi uwzględniać także wykazane w sprawie zobowiązania pieniężne, w których pokryciu musi on obecnie (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/12/108 ( sygn. akt IV KK 129/11)20.10.2011

    POSTANOWIENIE Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2011 R. IV KK 129/11 W przypadku rozwiązania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i ustanowienia przez sąd likwidatora, staje się on nie organem spółki, lecz jej ustawowym przedstawicielem, który ma prawo prowadzenia spraw takiej spółki i reprezentowania jej, ale tylko w granicach swoich uprawnień (art. 283 § 1 k.s.h.), a więc w zakresie związanym (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/2/14 ( sygn. akt III KK 159/11)20.10.2011

    WYROK Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2011 R. III KK 159/11 1. Skoro jedną z przesłanek warunkowego umorzeniapostępowania jest wymóg, aby okoliczności popełnienia czynu nie budziły wątpliwości, sąd na podstawie zebranego materiału dowodowego musi dojść nie tylko do wniosku, że sam fakt popełnienia przestępstwa nie budzi wątpliwości, a zatem istnieją wystarczające podstawy, aby oskarżonemu (...)

porady prawne online

Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.