Logowanie

Orzecznictwo sądu najwyższego

26.10.2011

Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/11/98 ( sygn. akt I KZP 14/11)

Strona 2 z 4

4

? w przykładowo załączonych do akt orzeczeniach i pismach sądy powszechne odstępowały od przyjętej w tej uchwale wykładni, optując za szerokim rozumieniem pojęcia ?składnica? oraz przedstawił argumenty na poparcie przeciwstawnych wykładni. Prokurator Prokuratury Generalnej we wniosku z dnia 8 września 2011 r. wniósł o odmowę podjęcia uchwały, stwierdzając, że nie zostały spełnione wymogi z art. 441 § 1 k.p.k. do wystąpienia z zagadnieniem prawnym. Sąd przekazujący je nie rozważył zwłaszcza kwestii, czy prokurator był uprawniony do wydania zaskarżonych postanowień o odmowie ponoszenia kosztów, skoro obie noty księgowe zostały wystawione na podstawie załączonej do akt umowy z dnia 20 sierpnia 2010 r. zawartej pomiędzy KWP w Ł. (zleceniobiorcą), a Prokuraturą Okręgową w Ł. (zleceniodawcą). W myśl tej umowy, zleceniobiorca przyjmuje na prowadzony przez siebie parking depozytowy samochody i inne środki transportu w celu wykorzystania ich do celów procesowych (§ 1), po zakończeniu każdego miesiąca wystawia zleceniodawcy notę (fakturę), naliczając opłaty za przechowanie pojazdów na podstawie załączonego do umowy cennika (§ 4), zaś w sprawach nie uregulowanych tą umową mają zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego (§ 6). Ponadto, obie noty dotyczą okresu przechowywania pojazdu po prawomocnym zakończeniu postępowania karnego. Notami tymi została obciążona Prokuratora Okręgowa w Ł., która była stroną umowy (a nie Prokuratura Rejonowa). ?Kwestia ewentualnej odmowy zapłaty (...) nie powinna więc być przedmiotem postanowienia wydanego w postępowaniu karnym, lecz odpowiednich instrumentów prawa cywilnego?. Wreszcie, wobec tego, że rzeczony samochód od co najmniej 25 marca 2011 r. nie był już dowodem rzeczowym, lecz przedmiotem złożonym do depozytu sądowego, to koszty jego składowania powinien ponosić sąd. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

5

Warunkiem wystąpienia z zagadnieniem prawnym w trybie art. 441 § 1 k.p.k., jest wyłonienie się zagadnienia przy rozpoznawaniu środka odwoławczego, przez co rozumieć należy merytoryczne odniesienie się sądu do zasadności tego środka i następnie wydanie jednego z rozstrzygnięć przewidzianych w art. 437 § 1 k.p.k. (Przepis art. 441 § 1 k.p.k. może mieć zastosowanie prawne wyjątkowo dotyczy także wówczas, gdy sformułowane zagadnienie dopuszczalności środka

odwoławczego). Jednak do rozpoznania istoty zażalenia w tej sprawie nie mogło dojść już z powodu zasygnalizowanego we wniosku prokuratora Prokuratury Generalnej. Postępowanie przygotowawcze zakończyło się jego umorzeniem w dniu 26 sierpnia 2010 r. Po prawomocnym umorzeniu takiego postępowania prokurator na gruncie Kodeksu postępowania karnego jest uprawniony jedynie do: przekazania sprawy innemu organowi (art. 18 k.p.k.), sygnalizowania uchybień (art. 19 k.p.k.), wydania postanowienia co do dowodów rzeczowych stosownie do przepisów art. 230 ? 233 (art. 323 § 1 k.p.k.), wystąpienia z wnioskiem do sądu o orzeczenie przepadku tytułem środka zabezpieczającego (art. 323 § 3 k.p.k.), wnioskowania, aby sąd zniszczył utrwalone zapisy rozmów i przekazy informacji (art. 238 § 3 i 4 oraz art. 241 k.p.k.), orzekania w przedmiocie kosztów postępowania przygotowawczego, a więc powstałych w tym postępowaniu (art. 626a k.p.k.), dokonania niezbędnych czynności dowodowych w celu sprawdzenia okoliczności uzasadniających wydanie postanowienia o podjęciu lub wznowieniu postępowania przygotowawczego i orzeczenia o kosztach tylko tych czynności (art. 327 § 3 k.p.k.). W niniejszej sprawie prokurator nie był zatem władny do wypowiadania się w trybie art. 626a k.p.k. co do kosztów powstałych po prawomocnym umorzeniu dochodzenia, czyli do wydania w dniach 1 i 10 czerwca 2011 r. postanowień o odmowie poniesienia przez prokuraturę kosztów przechowania pojazdu. Nie ma więc znaczenia, że postanowienia te wydał

6

prokurator Prokuratury Rejonowej, a nie prokurator obciążonej notami księgowymi Prokuratury Okręgowej, skoro i ten ostatni nie byłby uprawniony do orzekania w tym przedmiocie. W tej sytuacji jest oczywiste, że nie istniała podstawa formalna, wskazana w art. 93 § 3 k.p.k. i powołana w zaskarżonych postanowieniach, do ich powzięcia. Przepis ten stanowi również, że są one wydawane w postępowaniu przygotowawczym. Decyzje wydane przez prokuratora poza tym postępowaniem nie były więc czynnościami procesowymi, mimo nadania im szaty prawnej postanowień. Prokurator bezpośrednio przełożony powinien zatem uchylić te decyzje na podstawie art. 8a ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2008 r. Nr 7, poz. 39 ze zm.), zamiast rozpatrywania zażaleń przez prokuratora nadrzędnego i kierowania ich do sądu. Skoro nie były to decyzje procesowe, to nie podlegały trybowi określonemu w Kodeksie postępowania karnego, o którym mowa w art. 8a ust.

< >
pobierz plik

Poprzednie Orzeczenia sądu najwyższego - Izba Karna:


  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/12/109 ( sygn. akt II KK 84/11)25.10.2011

    WYROK Z DNIA 25 PAŹDZIERNIKA 2011 R. II KK 84/11 Dla realizacji znamion przestępstwa z art. 226 § 1 k.k., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 maja 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny (Dz. U. Nr 122, poz. 782), nie jest konieczne, by znieważenie funkcjonariusza publicznego nastąpiło publicznie. Przewodniczący: sędzia SN W. Płóciennik. Sędziowie SN: J. Matras, W. Wróbel (sprawozdawca). (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/2/15 ( sygn. akt V KK 347/11)20.10.2011

    POSTANOWIENIE Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2011 R. V KK 347/11 1. Nowelizacja przepisu art. 93 k.k. dokonana ustawą z dnia 5 listopada 2009 r. (Dz. U. Nr 206, poz. 1589), która weszła w życie dnia 8 czerwca 2010 r., nie spowodowała modyfikacji możliwości stosowania środków zabezpieczających wobec sprawców popełniających czyny zabronione w stanie niepoczytalności określonej w art. 31 § 1 (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/11/105 ( sygn. akt IV KK 137/11)20.10.2011

    WYROK Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2011 R. IV KK 137/111. Szkoda na gruncie art. 552 § 2 i 4 k.p.k., jako obejmująca różnicę między stanem majątkowym pozbawionego wolności, jaki by istniał, gdyby wnioskodawcy nie aresztowano, a stanem rzeczywistym z chwili odzyskania przez niego wolności, musi uwzględniać także wykazane w sprawie zobowiązania pieniężne, w których pokryciu musi on obecnie (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/12/108 ( sygn. akt IV KK 129/11)20.10.2011

    POSTANOWIENIE Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2011 R. IV KK 129/11 W przypadku rozwiązania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i ustanowienia przez sąd likwidatora, staje się on nie organem spółki, lecz jej ustawowym przedstawicielem, który ma prawo prowadzenia spraw takiej spółki i reprezentowania jej, ale tylko w granicach swoich uprawnień (art. 283 § 1 k.s.h.), a więc w zakresie związanym (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/2/14 ( sygn. akt III KK 159/11)20.10.2011

    WYROK Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2011 R. III KK 159/11 1. Skoro jedną z przesłanek warunkowego umorzeniapostępowania jest wymóg, aby okoliczności popełnienia czynu nie budziły wątpliwości, sąd na podstawie zebranego materiału dowodowego musi dojść nie tylko do wniosku, że sam fakt popełnienia przestępstwa nie budzi wątpliwości, a zatem istnieją wystarczające podstawy, aby oskarżonemu (...)

porady prawne online

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.