Logowanie

Orzecznictwo sądu najwyższego

26.10.2011

Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/11/98 ( sygn. akt I KZP 14/11)

Strona 1 z 4
POSTANOWIENIE Z DNIA 26 PAŹDZIERNIKA 2011 R. I KZP 14/11 W razie złożenia rzeczy do depozytu sądowego na podstawie art. 231 § 1 k.p.k., koszty przechowania i utrzymania rzeczy w należytym stanie, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o likwidacji niepodjętych depozytów (Dz. U. Nr 208, poz. 1537 ze zm.) ponosi ta jednostka sektora finansów publicznych (prokuratura albo sąd), która wydała orzeczenie w tym przedmiocie (do czasu uiszczenia ich przez uprawnionego do odbioru rzeczy ? art. 8 ust. 2 tej ustawy). Przewodniczący: sędzia SN P. Kalinowski.

Sędziowie SN: K. Cesarz (sprawozdawca), J. Dołhy. Prokurator Prokuratury Generalnej: B. Mik. Sąd Najwyższy w sprawie z zażaleń Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. na postanowienia prokuratora Prokuratury Rejonowej z dnia 1 czerwca 2011 r. i z dnia 10 czerwca 2011 r., o odmowie poniesienia przez prokuraturę kosztów, po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 26 października 2011 r., przekazanego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przez Sąd Rejonowy w Ł. postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2011 r., zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy: ?Czy ?składnica?, o której mowa w § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym, to tylko miejsce przechowywania przedmiotów o niedużej objętości (np. biuro podawcze czy pomieszczenie dla dowodów rzeczowych), czy też każde

2

miejsce przechowywania przedmiotów, niezależnie od ich wielkości (np. biuro podawcze, pomieszczenie dla dowodów rzeczowych, magazyn, parking depozytowy Komisariatu bądź Komendy Policji)? postanowił o d m ó w i ć podjęcia uchwały. UZASADNIENIE Przedstawione zagadnienie prawne powstało na kanwie następującej sytuacji procesowej. Podczas dochodzenia prowadzonego w sprawie paserstwa pojazdów Policja w dniu 11 marca 2010 r. w wyniku przeszukania zatrzymała samochód marki ?VW Transporter?. Pojazd ten następnego dnia został przyjęty na parking strzeżony Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł. (dalej KWP) jako depozyt nr (...) na wniosek Komendy Miejskiej Policji w Ł. W dniu 26 sierpnia 2010 r. prokurator Prokuratury Rejonowej w Ł. postanowił umorzyć dochodzenie o czyn z art. 291 § 1 k.k., wobec braku znamion czynu zabronionego, a następnie m.in. samochód ten ?wobec nieustalenia właściciela złożyć do depozytu sądowego?. Kolejnym postanowieniem z dnia 17 lutego 2011 r. prokurator tej prokuratury na podstawie art. 231 § 1 k.p.k. w zw. z art. 323 § 1 k.p.k. złożył do depozytu sądowego ten pojazd ?przechowywany na parkingu depozytowym Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł.? Po rozpoznaniu zażalenia osoby, której odebrano pojazd, Sąd Rejonowy w Ł. w dniu 25 marca 2011 r. utrzymał w mocy to postanowienie. W dniu 31 marca 2011 r. KWP wystawiła notę księgową obciążającą prokuraturę kwotą 110 zł za parkowanie pojazdu w marcu 2011 r., zaś w dniu 30 maja 2011 r. ? analogiczną notę, ale dotyczącą miesiąca ? maj.

3

Postanowieniami, odpowiednio z dnia 1 i 10 czerwca 2011 r. prokurator Prokuratury Rejonowej w Ł. na podstawie art. 93 § 3 k.p.k. postanowił ?odmówić poniesienia przez prokuraturę kosztów parkowania pojazdu? w tych miesiącach, argumentując następująco: po pierwsze, za przechowanie w postępowaniu karnym zabezpieczonego samochodu nalicza się ryczałt w kwocie 40 zł, w myśl § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (Dz. U. Nr 108, poz. 1026 ze zm., dalej ? rozporządzenie) i po drugie, KWP nie jest wyodrębnioną jednostką budżetową, której przysługiwałoby wynagrodzenie za parkowanie pojazdów zabezpieczonych w postępowaniu karnym, lecz jednostką organizacyjną Policji realizującą zadania administracji rządowej w sferze publicznej. Zażalenia na te postanowienia złożył komendant KWP, podnosząc, że powinien mieć zastosowanie ust. 3 § 3 rozporządzenia, a nie ust. 1 tego przepisu oraz wnosząc o zmianę zaskarżonych postanowień i przyznanie wynagrodzeń, na które opiewają noty, albo uchylenie tych orzeczeń. Prokurator Prokuratury Okręgowej w Ł. na podstawie art. 626 a k.p.k. nie przychylił W się do zażaleń, podzielając argumenty zawarte w zaskarżonych postanowieniach i skierował te zażalenia do Sądu. uzasadnieniu postanowienia, zawierającego przedstawione zagadnienie, Sąd Rejonowy podkreślił, że: ? chodzi ?po prostu? o to, czy strzeżony parking samochodowy jest ?składnicą?, a samochód tam przechowywany jest ?złożony? w rozumieniu § 3 ust. 1 powołanego rozporządzenia, bo w przeciwnym wypadku miałby zastosowanie ust. 3 tego przepisu, ? od wydania przez Sąd Najwyższy uchwały z dnia 17 września 1997 r., I KZP 16/97, OSNKW 1997, z. 11 ? 12, poz. 95, stan prawny uległ zasadniczej zmianie,

< >
pobierz plik

Poprzednie Orzeczenia sądu najwyższego - Izba Karna:


  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/12/109 ( sygn. akt II KK 84/11)25.10.2011

    WYROK Z DNIA 25 PAŹDZIERNIKA 2011 R. II KK 84/11 Dla realizacji znamion przestępstwa z art. 226 § 1 k.k., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 maja 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny (Dz. U. Nr 122, poz. 782), nie jest konieczne, by znieważenie funkcjonariusza publicznego nastąpiło publicznie. Przewodniczący: sędzia SN W. Płóciennik. Sędziowie SN: J. Matras, W. Wróbel (sprawozdawca). (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/2/15 ( sygn. akt V KK 347/11)20.10.2011

    POSTANOWIENIE Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2011 R. V KK 347/11 1. Nowelizacja przepisu art. 93 k.k. dokonana ustawą z dnia 5 listopada 2009 r. (Dz. U. Nr 206, poz. 1589), która weszła w życie dnia 8 czerwca 2010 r., nie spowodowała modyfikacji możliwości stosowania środków zabezpieczających wobec sprawców popełniających czyny zabronione w stanie niepoczytalności określonej w art. 31 § 1 (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/11/105 ( sygn. akt IV KK 137/11)20.10.2011

    WYROK Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2011 R. IV KK 137/111. Szkoda na gruncie art. 552 § 2 i 4 k.p.k., jako obejmująca różnicę między stanem majątkowym pozbawionego wolności, jaki by istniał, gdyby wnioskodawcy nie aresztowano, a stanem rzeczywistym z chwili odzyskania przez niego wolności, musi uwzględniać także wykazane w sprawie zobowiązania pieniężne, w których pokryciu musi on obecnie (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/12/108 ( sygn. akt IV KK 129/11)20.10.2011

    POSTANOWIENIE Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2011 R. IV KK 129/11 W przypadku rozwiązania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i ustanowienia przez sąd likwidatora, staje się on nie organem spółki, lecz jej ustawowym przedstawicielem, który ma prawo prowadzenia spraw takiej spółki i reprezentowania jej, ale tylko w granicach swoich uprawnień (art. 283 § 1 k.s.h.), a więc w zakresie związanym (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/2/14 ( sygn. akt III KK 159/11)20.10.2011

    WYROK Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2011 R. III KK 159/11 1. Skoro jedną z przesłanek warunkowego umorzeniapostępowania jest wymóg, aby okoliczności popełnienia czynu nie budziły wątpliwości, sąd na podstawie zebranego materiału dowodowego musi dojść nie tylko do wniosku, że sam fakt popełnienia przestępstwa nie budzi wątpliwości, a zatem istnieją wystarczające podstawy, aby oskarżonemu (...)

porady prawne online

Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.