Logowanie

Orzecznictwo sądu najwyższego

28.3.2012

( sygn. akt I KZP 24/11)

Strona 5 z 10

W konsekwencji, dodawanie jakichś nowych warunków nie jest uprawnione, o ile nie stanowi ono rezultatu wykładni tych dwóch, wyżej wskazanych, przewidzianych przez ustawodawcę. Wypada zatem, w kolejności, rozważyć semantykę wyrazów ?pisarskie? oraz ?oczywiste? i to z punktu widzenia języka ogólnego, albowiem ani poddawany wykładni akt prawny, ani wydane doń akty wykonawcze nie zawierają definicji legalnej tych dwóch pojęć, a nic nie wskazuje także na to, aby można było przyjąć, że dookreślniki ?omyłki?, użyte przez ustawodawcę, miały swoje specyficzne i powszechnie ustalone znaczenie w języku prawniczym. Sięgając do wskazanych wyżej źródeł słownikowych ustalić należy, że przez ?pisarski? należy rozumieć ?odnoszący się do pisania?; ?taki, który ma związek z pisaniem? (por. S. Dubisz [red.]: Uniwersalny słownik?, t. 3, s. 469; E. Sobol [red.]: Nowy słownik?, s. 664; M. Bańko [red.] : Inny słownik?, t. II, s. 77). W rozważanym kontekście omyłka ?pisarska? oznacza więc błąd związany z napisaniem orzeczenia lub zarządzenia, pomyłkę związaną z samym sporządzeniem orzeczenia lub zarządzenia (a nie błąd mający swoje źródło w zdarzeniach z wcześniejszych etapów postępowania, w tym także etapu podejmowania sędziowskich decyzji, który poprzedza sporządzenie orzeczenia lub zarządzenia na piśmie). Za

11

?pisarską? może zatem zostać uznana jedynie taka omyłka, która ma charakter niejako techniczny i związana jest li tylko z utrwalaniem w pisemnej formie wcześniej podjętych sędziowskich decyzji. W tym miejscu wywodu po raz wtóry zasygnalizować należy, że konieczność stwierdzenia ?pisarskiego? charakteru omyłki nie pozwala na dokonywanie w trybie określonym w art. 105 § 2 - 4 k.p.k. korektury tych błędów co do personaliów oskarżonego, które powstały już na wcześniejszym etapie postępowania, a w fazie ?pisania? orzeczenia jedynie zostały zmaterializowane, choćby inne względy (funkcjonalne) przemawiały za ich potraktowaniem na równi z omyłkami mającymi charakter pisarski. W końcu wypada przypomnieć, że ?oczywisty? oznacza ?niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny?, a przymiot ten może być odnoszony jedynie do czegoś, ?co jest oczywiste, nie budzi żadnych wątpliwości? (por. S. Dubisz [red.]: Uniwersalny słownik?, t. 3, Warszawa 2003, s. 76; E. Sobol [red.]: Nowy słownik?, Warszawa 2003, s. 565; M. Bańko [red.]: Inny słownik?, Warszawa 2000, t. I, s. 1090). Cechę ?oczywistości? odnosić przy tym należy nie tylko do samego faktu ?omyłki?, ale także do całej pozostałej treści przepisu art. 105 § 1 k.p.k., a więc także charakteru tej omyłki, relewantnego z punktu widzenia treści tego przepisu. W konsekwencji zaś cechę ?oczywistości? odnieść należy ? w aspekcie rozważań istotnych dla niniejszej uchwały ? do tego, czy omyłka ma charakter ?pisarski? (z punktu zaś widzenia figurujących w orzeczeniu lub zarządzeniu liczb, niekiedy do tego, czy ma ona oczywisty charakter ?rachunkowy?). Odrębną kwestią, i także wypadnie do niej jeszcze powrócić w sposób bardziej szczegółowy w dalszej części uchwały, jest to, odwołanie się do jakich instrumentów, prowadzących do stwierdzenia omyłki, pozwala na przyjęcie jej ?oczywistości?, a w jakich sytuacjach atrybutu takiego dostrzeżonej omyłce nie można już przypisać. W tym miejscu przypomnieć wypada, że na gruncie Kodeksu postępowania karnego z 1969 r.

12

zaprezentowany został pogląd, iż omyłki ?oczywiste? to takie, które ?w danym kontekście są już widoczne na pierwszy rzut oka? (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 sierpnia 1970 r., III KZ 76/70, OSNKW 1970, z. 11, poz. 149). Zważywszy na zawodność kryterium ?na pierwszy rzut oka?, a przywiązując większą wagę do wskazania, iż oceny należy dokonywać ?w danym kontekście?, w późniejszym orzecznictwie próbowano doprecyzować to, iż oczywistość oznacza sytuację, w której charakter omyłki można określić na podstawie samej treści orzeczenia lub zarządzenia, bez konieczności dokonywania dalszych ustaleń co do jej istoty. Po powyższym nakreśleniu kontekstu językowego, raz jeszcze należy zwrócić uwagę na to, że ustawodawca nie zakreślił żadnych dalszych warunków, od spełnienia których zależne jest stosowanie korektury orzeczeń i zarządzeń w trybie art. 105 k.p.k., poza stwierdzeniem dwóch cech ujawnionej omyłki, a mianowicie jej ?pisarskiego? charakteru oraz jej ?oczywistości?. W szczególności, w paragrafie pierwszym tej jednostki redakcyjnej nie poczyniono rozróżnienia omyłek co do ich ?wagi?, czy ?merytorycznej doniosłości?. Skoro ustawa nie wprowadziła takiego kryterium podziału, zatem nie powinien do niego odwoływać się także i intepretator, chyba że wykaże jego konieczny związek z którymś z kryteriów ustawowych.

< >
pobierz plik

Poprzednie Orzeczenia sądu najwyższego - Izba Karna:


  • ( sygn. akt III KK 244/11)15.3.2012

    POSTANOWIENIE Z DNIA 15 MARCA 2012 R. III KK 244/11W wypadkach określonych w art. 185a § 1 k.p.k., gdy dowodu nie da się trwale przeprowadzić, z uwagi na stan zdrowia świadka ? pokrzywdzonego, podstawę oddalenia wniosku dowodowego stanowi art. 170 § 1 pkt 4 k.p.k. Przewodniczący: Prezes SN L. Paprzycki. Sędziowie: SN J. B. Rychlicki, SA (del. do SN) H. Komisarski (sprawozdawca). Prokurator (...)

  • ( sygn. akt II KK 39/12)7.3.2012

    WYROK Z DNIA 7 MARCA 2012 R. II KK 39/12 Prowadzenie czynności wyjaśniających w trybie art. 54 § 1 k.p.s.w. nie powoduje wydłużenia okresu przedawnienia ścigania do 2 lat. Ten skutek ma tylko wszczęcie postępowania w sprawach o wykroczenie (art. 45 § 1 in fine k.w.), które następuje z chwilą wydania przez prezesa sądu (przewodniczącego wydziału, upoważnionego sędziego) zarządzenia (...)

  • ( sygn. akt V KK 358/11)2.3.2012

    WYROK Z DNIA 2 MARCA 2012 R. V KK 358/11 Grunt rolny, podobnie jak podwórko przydomowe, nie może być uznany za miejsce, gdzie odbywa się ruch lądowy pojazdów, a zatem nie korzysta z ochrony art. 178a § 1 k.k. Przewodniczący: sędzia SN H. Gradzik. Sędziowie: SN R. Malarski, SA (del. do SN) A. Ryński (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Generalnej: Z. Siejbik. Sąd Najwyższy w sprawie Alojzego (...)

  • ( sygn. akt V KK 283/11)2.3.2012

    WYROK Z DNIA 2 MARCA 2012 R. V KK 283/11 Dowód rejestracyjny pojazdu stwierdza nie prawo majątkowe osoby związane z tym pojazdem, lecz administracyjne dopuszczenie pojazdu do ruchu. Jako taki dowód rejestracyjny nie należy do kategorii dokumentów stwierdzających prawo majątkowe, dysponowanie którymi stanowi przedmiot ochrony wymieniony w opisie strony przedmiotowej przestępstwa określonego (...)

  • ( sygn. akt III KO 91/11)23.2.2012

    POSTANOWIENIE Z DNIA 23 LUTEGO 2012 R. III KO 91/11 W kwestii wznowienia sąd orzeka na posiedzeniu bez udziału stron, chyba że prezes sądu lub sąd postanowi inaczej (art. 544 § 3 k.p.k.). W braku takiego zarządzenia albo postanowienia, strony mogą wziąć udział tylko w razie sprawdzenia okoliczności faktycznych (art. 546 k.p.k. w zw. z art. 97 k.p.k.). Przewodniczący: sędzia SN Z. Puszkarski. (...)

porady prawne online

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.