Logowanie

Orzecznictwo sądu najwyższego

26.10.2011

Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/10/87 ( sygn. akt I KZP 8/11)

Strona 1 z 8
UCHWAŁA SKŁADU SIEDMIU SĘDZIÓW Z DNIA 26 PAŹDZIERNIKA 2011 R. I KZP 8/11 Kary porządkowe określone w art. 49 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. ? Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) mogą być stosowane tylko wobec osób obecnych w czasie i miejscu wykonywania czynności sądowych, gdy osoby te bądź to naruszają powagę, spokój lub porządek tych czynności bądź to ubliżają sądowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w tej czynności, niezależnie od tego, w jakiej formie to czynią. Kar tych nie stosuje się natomiast do czynów co prawda naruszających dobra chronione przepisem art. 49 § 1 wskazanej wyżej ustawy, dokonanych jednak poza miejscem i czasem rozprawy, posiedzenia lub innej czynności sądowej, w tym w szczególności w formie pisma złożonego do sądu. Przewodniczący: sędzia SN S. Zabłocki (sprawozdawca). Sędziowie SN: K. Cesarz, J. Dołhy, H. Gradzik, P. Kalinowski, B. Skoczkowska, J. Sobczak. Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Herzog. Przedstawiciel Rzecznika Praw Obywatelskich: A. Błaszczak. Sąd Najwyższy po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 26 października 2011 r., przedstawionego przez Rzecznika Praw Obywatelskich, na podstawie art. 16 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (Dz. U. z 2001 r., Nr 14, poz. 147 ze zm.) oraz art. 60 § 2 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.), w związku z ujawnionymi roz-

bieżnościami w orzecznictwie sądowym, następującego zagadnienia prawnego: ?Czy art. 49 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. ? Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) ma zastosowanie w wypadku naruszenia w piśmie powagi czynności sądowych albo ubliżenia w piśmie skierowanym do sądu temu organowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w sprawie? uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej. Uzasadnienie Rzecznik Praw Obywatelskich, wskazując jako podstawę prawną swego wystąpienia art. 16 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (Dz. U. z 2001 r. Nr 14, poz. 147 ze zm.) oraz art. 60 § 2 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 240, poz. 2052 ze zm. ? dalej jako ustawa o Sądzie Najwyższym), zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego ?czy art. 49 § 1 ustawy z dnia 27 listopada 2001 r. ? Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) ma zastosowanie w wypadku naruszenia w piśmie powagi czynności sądowych albo ubliżenia w piśmie skierowanym do sądu temu organowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w sprawie?. Uzasadniając istnienie przesłanki do wystąpienia z wnioskiem, to jest ujawnienie się w orzecznictwie Sądu Najwyższego i sądów powszechnych rozbieżności w wykładni prawa, Rzecznik wskazał z jednej strony na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2004 r., I PZ 115/03, OSNP 2005, z. 2, poz. 23, w którego tezie stwierdzono m. in., że ?Przepis

2

art. 49 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. ? Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) dotyczy także przypadku ubliżenia sądowi na piśmie (?)?, a z drugiej strony uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 2003 r., I KZP 1/03, OSNKW 2003, z. 3-4, poz. 26, której teza brzmi: ?Przepis art. 49 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. ? Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) nie ma zastosowania w wypadku naruszenia w piśmie powagi czynności sądowych albo ubliżenia w piśmie skierowanym do sądu temu organowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w sprawie?. Autor wniosku wskazał nadto, że wykazana przezeń rozbieżność nie jest wynikiem bezrefleksyjnego odmiennego zastosowania przepisu art. 49 § 1 prawa o ustroju sądów powszechnych (dalej jako u.s.p.) przez dwa składy Sądu Najwyższego, ale wynika z odmiennej wykładni prawa. W pierwszym z wyżej wskazanych orzeczeń Sąd Najwyższy stwierdzając, że ?wprawdzie art. 49 § 1 prawa o ustroju sądów powszechnych nie uściśla, w jakiej formie może nastąpić owo ubliżenie, ale skoro ustawodawca tego nie uczynił, to znaczy, że może ono nastąpić zarówno ustnie, jak i na piśmie? odwołał się do reguły lege non distinguente nec nostrum est distinguere, to jest do jednej z dyrektyw interpretacyjnych, do których ? według teoretyków prawa ? wolno odwołać się w toku wykładni językowej (zob. np. L. Morawski: Zasady wykładni prawa, Toruń 2006, s. 88). W drugim z judykatów powołanych przez Rzecznika, Sąd Najwyższy, dostrzegając kontekst językowy, nie ograniczył się jednak tylko do niego, a do ostatecznego rezultatu prowadzonej wykładni dotarł uwzględniając kontekst historyczny, systemowy oraz funkcjonalny interpretowanego przepisu. Już tylko tak zarysowana rozbieżność przemawiałaby, zdaniem Rzecznika Praw Obywatelskich, za stwierdzeniem, że wykazane zostało istnienie przesłanek do podjęcia uchwały w trybie art. 61 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym. Potrzebę podjęcia uchwały wnioskodawca dodatkowo

< >
pobierz plik

Poprzednie Orzeczenia sądu najwyższego - Izba Karna:


  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/12/109 ( sygn. akt II KK 84/11)25.10.2011

    WYROK Z DNIA 25 PAŹDZIERNIKA 2011 R. II KK 84/11 Dla realizacji znamion przestępstwa z art. 226 § 1 k.k., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 maja 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny (Dz. U. Nr 122, poz. 782), nie jest konieczne, by znieważenie funkcjonariusza publicznego nastąpiło publicznie. Przewodniczący: sędzia SN W. Płóciennik. Sędziowie SN: J. Matras, W. Wróbel (sprawozdawca). (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/2/15 ( sygn. akt V KK 347/11)20.10.2011

    POSTANOWIENIE Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2011 R. V KK 347/11 1. Nowelizacja przepisu art. 93 k.k. dokonana ustawą z dnia 5 listopada 2009 r. (Dz. U. Nr 206, poz. 1589), która weszła w życie dnia 8 czerwca 2010 r., nie spowodowała modyfikacji możliwości stosowania środków zabezpieczających wobec sprawców popełniających czyny zabronione w stanie niepoczytalności określonej w art. 31 § 1 (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/11/105 ( sygn. akt IV KK 137/11)20.10.2011

    WYROK Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2011 R. IV KK 137/111. Szkoda na gruncie art. 552 § 2 i 4 k.p.k., jako obejmująca różnicę między stanem majątkowym pozbawionego wolności, jaki by istniał, gdyby wnioskodawcy nie aresztowano, a stanem rzeczywistym z chwili odzyskania przez niego wolności, musi uwzględniać także wykazane w sprawie zobowiązania pieniężne, w których pokryciu musi on obecnie (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/12/108 ( sygn. akt IV KK 129/11)20.10.2011

    POSTANOWIENIE Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2011 R. IV KK 129/11 W przypadku rozwiązania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i ustanowienia przez sąd likwidatora, staje się on nie organem spółki, lecz jej ustawowym przedstawicielem, który ma prawo prowadzenia spraw takiej spółki i reprezentowania jej, ale tylko w granicach swoich uprawnień (art. 283 § 1 k.s.h.), a więc w zakresie związanym (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/2/14 ( sygn. akt III KK 159/11)20.10.2011

    WYROK Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2011 R. III KK 159/11 1. Skoro jedną z przesłanek warunkowego umorzeniapostępowania jest wymóg, aby okoliczności popełnienia czynu nie budziły wątpliwości, sąd na podstawie zebranego materiału dowodowego musi dojść nie tylko do wniosku, że sam fakt popełnienia przestępstwa nie budzi wątpliwości, a zatem istnieją wystarczające podstawy, aby oskarżonemu (...)

porady prawne online

Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.