Logowanie

Orzecznictwo sądu najwyższego

28.3.2012

( sygn. akt I KZP 1/12)

Strona 7 z 7

Jest to zresztą zrozumiałe, albowiem jak już wyżej podkreślono, zebrane w sprawie dane niczego w istocie nie wyjaśniają w sposób pewny, poza tym, iż sprawcy uzyskali te świadectwa. Tymczasem to ustalenie wszystkich okoliczności związanych z ewentualnym istnieniem podziału quoad usum oraz treścią takiej umowy umożliwiałoby dokonanie prawnej oceny zachowania sprawców wycięcia drzew z działki leśnej, w której mieli udziały jako współwłaściciele. Ocena ta powinna sprowadzać się do udzielenia odpowiedzi, czy pozyskane (wycięte) przez współwłaścicieli lasu drzewa (rzeczy w rozumieniu prawa karnego) przynależne im były w sposób samodzielny ? a więc z wyłączeniem innych współwłaścicieli (tu: D. M.) ? i w z zgodzie z przepisami prawa. Na tym tle wypada wskazać, że drzewa rosnące na działkach leśnych (las) stanowią części składowe tych nieruchomości (art. 48 k.c.), a zatem objęte są także współwłasnością ułamkową. Natomiast zgodnie z treścią art. 53 § 1 k.c. pożytkami rzeczy mogą być odłączone od niej części składowe, o ile według zasad prawidłowej gospodarki stanowią normalny dochód z rzeczy. To, że w niniejszej sprawie współwłaściciele lasu uzyskali świadectwa legalności pozyskania drewna wskazuje, po pierwsze, iż dochowali warunkom formalnym pozyskania drewna przewidzianym w ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2011 r. Nr 12, poz. 59 ze zm.) oraz w wydanych przepisach wykonawczych, a po drugie, że pozyskanie drewna zgodne było z uproszczonym planem urządzenia lasu, a zatem odbyło się w ramach zrównoważonej gospodarki leśnej, która określa taką ilość drewna do pozyskania (etat cięć), aby zapewnić odnowienie, pielęgnację i ochronę lasu, a także trwałość i ciągłość jego użytkowania (art. 6 ust. 1 pkt 9, art. 7 i 19 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach). W prawie 16

cywilnym istnieje pogląd wskazujący, iż wycięcie lasu w ramach prawidłowej gospodarki leśnej pozwalałoby uznać tak pozyskane drewno jako pożytki [wyrok SN z dnia 29 stycznia 1971 r., III CRN 441/70, Lex nr 6865 przywołany jako trafny przez E. Skowrońską ? Bocian w: Kodeks cywilny?, s. 269; odmiennie SN w wyroku z dnia 18 października 2000 r., III KKN 200/98, Lex 51079]. Aprobata tego poglądu prowadzi do stwierdzenia, że drzewa rosnące w lesie, wycięte w ramach prawidłowej gospodarki leśnej, na co wskazuje posiadanie świadectwa legalności pozyskania drewna, stanowią pożytki rzeczy (nieruchomości ? lasu) w rozumieniu art. 53 § 1 k.c. Rzecz jednak w tym, że w przypadku współwłasności lasu wycięte z niego drzewa, stanowią, w rozumieniu prawa karnego, dalej rzecz wspólną, i ? o ile zostały one pozyskane w ramach prawidłowej gospodarki leśnej ? będą pożytkami rzeczy wspólnej (art. 53 § 1 k.c.), a te winny podlegać podziałowi pomiędzy współwłaścicieli lasu zgodnie z treścią art. 207 k.c. lub w sposób określony w umowie quoad usum. Jeżeli umowa quoad usum ma taką treść, że uprawnia współwłaściciela rzeczy wspólnej do uzyskania i oddzielnego czerpania pożytków z tej części rzeczy, z której korzysta w sposób wyłączający innych współwłaścicieli, to zadysponowanie pożytkami w sposób samodzielny, zgodnie z postanowieniami umowy, nie stanowi zachowania bezprawnego. Podstawą takiej oceny winno być założenie, że jeśli zachowanie danej osoby wyczerpuje znamiona czynu zabronionego, ale jest ono realizowane w ramach przysługujących tej osobie uprawnień wynikających z przepisów należących do innych dziedzin prawa (np. prawa cywilnego), to taki czyn, jako nie mający cech bezprawności, nie może być podstawą do pociągnięcia tej osoby do odpowiedzialności karnej (np. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 sierpnia 2007 r. I KZP 18/07, OSNKW 2007, z. 9, poz. 64; L. Gardocki, Prawo karne: Warszawa 2005, s. 109). Inaczej będzie w przypadku, gdy pozyskane drewno nie będzie mogło być uznane za 17

pożytki w rozumieniu art. 53 § 1 k.c. lub gdy zadysponowanie pożytkami nastąpi w sposób sprzeczny ze stosownymi regulacjami prawnymi. Z tych powodów orzeczono jak w postanowieniu.

18

< >
pobierz plik

Poprzednie Orzeczenia sądu najwyższego - Izba Karna:


  • ( sygn. akt III KK 244/11)15.3.2012

    POSTANOWIENIE Z DNIA 15 MARCA 2012 R. III KK 244/11W wypadkach określonych w art. 185a § 1 k.p.k., gdy dowodu nie da się trwale przeprowadzić, z uwagi na stan zdrowia świadka ? pokrzywdzonego, podstawę oddalenia wniosku dowodowego stanowi art. 170 § 1 pkt 4 k.p.k. Przewodniczący: Prezes SN L. Paprzycki. Sędziowie: SN J. B. Rychlicki, SA (del. do SN) H. Komisarski (sprawozdawca). Prokurator (...)

  • ( sygn. akt II KK 39/12)7.3.2012

    WYROK Z DNIA 7 MARCA 2012 R. II KK 39/12 Prowadzenie czynności wyjaśniających w trybie art. 54 § 1 k.p.s.w. nie powoduje wydłużenia okresu przedawnienia ścigania do 2 lat. Ten skutek ma tylko wszczęcie postępowania w sprawach o wykroczenie (art. 45 § 1 in fine k.w.), które następuje z chwilą wydania przez prezesa sądu (przewodniczącego wydziału, upoważnionego sędziego) zarządzenia (...)

  • ( sygn. akt V KK 358/11)2.3.2012

    WYROK Z DNIA 2 MARCA 2012 R. V KK 358/11 Grunt rolny, podobnie jak podwórko przydomowe, nie może być uznany za miejsce, gdzie odbywa się ruch lądowy pojazdów, a zatem nie korzysta z ochrony art. 178a § 1 k.k. Przewodniczący: sędzia SN H. Gradzik. Sędziowie: SN R. Malarski, SA (del. do SN) A. Ryński (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Generalnej: Z. Siejbik. Sąd Najwyższy w sprawie Alojzego (...)

  • ( sygn. akt V KK 283/11)2.3.2012

    WYROK Z DNIA 2 MARCA 2012 R. V KK 283/11 Dowód rejestracyjny pojazdu stwierdza nie prawo majątkowe osoby związane z tym pojazdem, lecz administracyjne dopuszczenie pojazdu do ruchu. Jako taki dowód rejestracyjny nie należy do kategorii dokumentów stwierdzających prawo majątkowe, dysponowanie którymi stanowi przedmiot ochrony wymieniony w opisie strony przedmiotowej przestępstwa określonego (...)

  • ( sygn. akt III KO 91/11)23.2.2012

    POSTANOWIENIE Z DNIA 23 LUTEGO 2012 R. III KO 91/11 W kwestii wznowienia sąd orzeka na posiedzeniu bez udziału stron, chyba że prezes sądu lub sąd postanowi inaczej (art. 544 § 3 k.p.k.). W braku takiego zarządzenia albo postanowienia, strony mogą wziąć udział tylko w razie sprawdzenia okoliczności faktycznych (art. 546 k.p.k. w zw. z art. 97 k.p.k.). Przewodniczący: sędzia SN Z. Puszkarski. (...)

porady prawne online

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.