Logowanie

Orzecznictwo sądu najwyższego

2.6.2010

Orzecznictwo Sądu Najwyższego Zbiór Urzędowy Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 2011/23-24/297 ( sygn. akt I PZ 2/10)

Strona 1 z 5
Postanowienie z dnia 2 czerwca 2010 r. I PZ 2/10 Sposób skorzystania z art. 102 k.p.c. jest suwerennym uprawnieniem jurysdykcyjnym sądu orzekającego i do oceny tego sądu należy przesądzenie, czy wystąpił szczególnie uzasadniony wypadek pozwalający na odstąpienie od ogólnej zasady rozliczenia kosztów procesu (art. 98 § 1 k.p.c.). Przewodniczący SSN Józef Iwulski, Sędziowie SN: Katarzyna Gonera (sprawozdawca), Beata Gudowska. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 czerwca 2010 r. sprawy z powództwa Krzysztofa B. przeciwko ?E.G.T.? SA w K. Oddziałowi w C. - Zakładowi Energetycznemu w C. o odszkodowanie, na skutek zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 25 września 2009 r. [...] o d d a l i ł zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Częstochowie wyrokiem z 10 kwietnia 2009 r. [...] zasądził od strony pozwanej ?E.G.T.? SA w K. Oddział w C. na rzecz powoda Krzysztofa B. kwotę 254.846 zł tytułem odszkodowania za rozwiązanie umowy o pracę przed upływem okresu zatrudnienia gwarantowanego w Umowie Społecznej oraz umorzył postępowanie co do roszczenia o odsetki. Sąd Okręgowy ustalił, że powód był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w wymiarze pełnego etatu w Zakładzie Energetycznym C. SA od 12 października 1998 r. do 30 czerwca 1999 r. Od 1 lipca 1999 r. do 27 kwietnia 2006 r. pracował u strony pozwanej na pół etatu na stanowisku asystenta prawnego do spraw obsługi odbiorców. Jako pracownik pozwanej spółki powód został objęty gwarancją zatrudnienia na podstawie Umowy Społecznej zawartej 19 marca 2004 r. W dniu 26 kwietnia 2006 r. pozwana rozwiązała - w trybie art. 52 § 1 pkt 1 k.p. w związku z art. 30 §

2 1 pkt 3 k.p. - umowę o pracę zawartą z powodem, podając jako przyczynę ciężkie naruszenie przez niego obowiązków pracowniczych. W wyniku odwołania powoda od rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia, Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Częstochowie, wyrokiem z 4 lutego 2008 r., uwzględnił powództwo i zasądził na rzecz powoda odszkodowanie. Apelację strony pozwanej od tego wyroku oddalił Sąd Okręgowy w Częstochowie. Pismem z 8 czerwca 2008 r. powód zwrócił się do byłego pracodawcy z wezwaniem o wypłacenie odszkodowania w wysokości 239.621,04 zł jako ?rekompensaty? z tytułu naruszenia przez pozwaną gwarancji zatrudnienia wynikających z Umowy Społecznej, a następnie wniósł pozew o odszkodowanie. Sąd Okręgowy - uwzględniając to powództwo - ocenił, że zgodnie z § 11 pkt 2 Umowy Społecznej nie nastąpiło wyłączenie powoda z gwarancji zatrudnienia, ponieważ oświadczenie pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia naruszało obowiązujące przepisy prawa. Sąd pierwszej instancji nie uwzględnił zarzutu strony pozwanej, wywodzonego z art. 8 k.p., dotyczącego nadużycia prawa podmiotowego przez powoda, ponieważ okoliczność, że powód otrzymał od strony pozwanej odszkodowanie z tytułu naruszenia przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę bez wypowiedzenia w kwocie 8.000 zł, nie stanowiła przeszkody w dochodzeniu przez niego odszkodowania z tytułu naruszenia przez pozwaną gwarancji zatrudnienia. Apelację od wyroku Sądu Okręgowego wniosła strona pozwana, zaskarżając go w części zasądzającej na rzecz powoda kwotę 254.846 zł oraz nakazującej pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 12.743 zł tytułem opłaty stosunkowej od pozwu, od której uiszczenia powód był zwolniony postanowieniem Sądu Okręgowego. W apelacji strona pozwana zarzuciła, między innymi, naruszenie art. 8 k.p., poprzez jego bezzasadne niezastosowanie, w sytuacji gdy powód domagał się zasądzenia kwoty ponad 250.000 zł, pomimo że przyczyny rozwiązania z nim umowy o pracę leżały wyłącznie po jego stronie i były usprawiedliwione, a powód mógł w niniejszym procesie twierdzić, że nie został zwolniony z pracy dyscyplinarnie, wyłącznie z uwagi na naruszenie przez stronę pozwaną przy rozwiązywaniu umowy o pracę art. 30 § 4 k.p. Ponadto strona pozwana powołała się na to, że powód zarabia obecnie lepiej niż w pozwanej spółce, co stanowi o oczywistej sprzeczności jego żądania z zasadami współżycia społecznego. Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach wyrokiem z 25 września 2009 r. [...] zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że powództwo w całości oddalił oraz zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1.000

3 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, ponadto odstąpił od obciążenia powoda pozostałą częścią kosztów procesu należnych stronie pozwanej (na podstawie art. 102 k.p.c.). Sąd Apelacyjny stwierdził, że istotą sporu w rozpoznawanej sprawie było ustalenie, czy rozwiązanie przez pozwaną stosunku pracy z powodem w trybie art. 52 § 1 pkt 1 k.p., co zostało uznane prawomocnym wyrokiem sądu za niezgodne z prawem, stanowiło naruszenie przewidzianej w § 9 Umowy Społecznej gwarancji zatrudnienia, a tym samym, czy rodziło po stronie pracodawcy odpowiedzialność odszkodowawczą na podstawie § 12 tej Umowy.

< >
pobierz plik

Poprzednie Orzeczenia sądu najwyższego - Izba Karna:


porady prawne online

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.