Logowanie

Orzecznictwo sądu najwyższego

22.11.2011

Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/2/23 ( sygn. akt IV KK 258/11)

Strona 1 z 3
WYROK Z DNIA 22 LISTOPADA 2011 R. IV KK 258/11 Konsekwencją zaniedbań czy uchybień w zakresie wykonywania przez obrońcę oskarżonego ustawowych obowiązków, nie powinno być ograniczenie, czy wręcz wyłączenie, możliwości skutecznego realizowania przez oskarżonego jego prawa do korzystania z pomocy obrońcy (art. 6 k.p.k.). Przewodniczący: sędzia SN W. Kozielewicz. Sędziowie: SN M. Gierszon (sprawozdawca), SA (del. do SN) J. Góral. Prokurator Prokuratury Generalnej: B. Mik. Sąd Najwyższy w sprawie Krzysztofa W. skazanego z art. 191 § 1 k.k., art. 190 § 1 k.k., art. 288 § 1 k.k. i art. 178a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 22 listopada 2011 r., kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 11 kwietnia 2011 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 21 grudnia 2010 r., u c h y l i ł zaskarżony wyrok oraz utrzymany nim w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R. i sprawę Krzysztofa W. p r z e k a z a ł temu Sądowi do ponownego rozpoznania (...).

2

UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2010 r. Sąd Rejonowy w R. uznał Krzysztofa W. za winnego popełnienia: I. występku z art. 191 § 1 k.k., polegającego na tym, że w dniu 17 lipca 2009 r. w R. w celu zmuszenia Marty B. do określonego zachowania polegającego na wejściu do samochodu, groził jej potrąceniem samochodem oraz gwałtownie nim zajeżdżał jej drogę, i na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; II. występku z art. 190 § 1 k.k., polegającego na tym, że w czasie i miejscu j.w. groził Marcie B. spaleniem mieszkania oraz pozbawieniem życia przez spalenie, przy czym groźby te wzbudziły u niej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, i na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności; III. występku z art. 288 § 1 k.k., polegającego na tym, że w czasie i w miejscu j.w., poprzez wlanie przez uchylone okno łatwopalnej substancji i jej podpalenie dokonał zniszczenia mienia w postaci wyposażenia mieszkania oraz drzwi wejściowych i domofonu do innych mieszkań i pomieszczeń, powodując szkodę Marcie B. i Zakładowi Gospodarki Mieszkaniowej w R. w łącznej wartości nie mniejszej niż 2 347,10 zł, i na mocy tego przepisu wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; IV. występku z art. 178a § 1 k.k., polegającego na tym, że w dniu 17 lipca 2009 r. w R. znajdując się w stanie nietrzeźwości (ponad 2? alkoholu we krwi), prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny marki Jeep Grand Cheeroke, i na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 7 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył te orzeczone wobec oskarżonego kary i wymierzył mu, jako łączną, karę 2 lat

3

pozbawienia wolności. Nadto orzekł wobec niego na podstawie art. 42 § 1 k.k. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres dwóch lat oraz na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał go do naprawienia szkody poprzez zapłacenie na rzecz Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w R. kwoty 2 347,10 zł. Wyrok ten zaskarżył obrońca oskarżonego zarzucając mu obok błędu w ustaleniach faktycznych (co do I i II przypisanego czynu), obrazę przepisów postępowania, to jest art. 5 § 2 k.p.k. i art. 7 k.p.k. (co do III i IV przypisanego czynu), także obrazę art. 6 k.p.k., przez pozbawienie oskarżonego prawa do korzystania z pomocy obrońcy poprzez przeprowadzenie rozprawy w dniu 21 grudnia 2010 r. bez udziału ustanowionego w sprawie obrońcy, pomimo wpłynięcia przed rozprawą do akt pisma usprawiedliwiającego nieobecność obrońcy z powodu kolizji rozpraw wraz z wnioskiem o odroczenie rozprawy. Apelację tę rozpoznał Sąd Okręgowy w G. w dniu 11 kwietnia 2011 r. Wyrokiem w tym dniu wydanym uznał ją za oczywiście bezzasadną i zaskarżone nią orzeczenie utrzymał w mocy. Kasację od tego wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego. Zaskarżył on ten wyrok w całości, zarzucając mu:

1) rażące naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, a to art. 6 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 k.p.k., poprzez zanegowanie zasady, iż uchybienie przez obrońcę obowiązkom procesowym nie powinno wywołać ujemnych skutków dla oskarżonego,

2) rażące naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, a to art. 6 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 k.p.k., poprzez zanegowanie zasady, iż przeprowadzenie rozprawy w ramach czasowych tożsamych z odbywanym równocześnie posiedzeniem w przedmiocie przerwy w karze, na którym oskarżony

4

chciał być obecny ? stanowi naruszenie prawa oskarżonego do obrony i wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku oraz wyroku Sądu Rejonowego w R.

< >
pobierz plik

Poprzednie Orzeczenia sądu najwyższego - Izba Karna:


  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/2/22 ( sygn. akt V KK 253/11)17.11.2011

    POSTANOWIENIE Z DNIA 17 LISTOPADA 2011 R. V KK 253/11 Jeżeli orzeczenie zaskarżone było na niekorzyść oskarżonego, to uchylenie tego orzeczenia ? nawet wówczas, gdy następuje ono niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, również na podstawie art. 440 k.p.k. ? nie powoduje konieczności przestrzegania zakazu reformationis in peius przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Orzekanie (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/2/21 ( sygn. akt V KK 226/11)17.11.2011

    WYROK Z DNIA 17 LISTOPADA 2011 R. V KK 226/11 Przestępstwo określone w art. 300 § 2 k.k. dotyczy także mienia ?zagrożonego zajęciem?. Nie jest więc wymagane, aby w czasie przestępnego działania istniało już orzeczenie, którego wykonanie sprawca chce udaremnić. Przestępstwa z art. 300 § 2 k.k. można się zatem dopuścić również wtedy, gdy egzekucja dopiero grozi, a więc w okresie, (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/2/20 ( sygn. akt III KZ 77/11)16.11.2011

    POSTANOWIENIE Z DNIA 16 LISTOPADA 2011 R. III KZ 77/11 Wyznaczenie, w trybie art. 22 k.p.s.w., obrońcy z urzędu w postępowaniu w sprawie o wykroczenia uzależnione jest od kumulatywnego spełnienia dwóch warunków: niezamożności wnioskującego i interesu wymiaru sprawiedliwości. Przepis ten wymaga także, by obwiniony w sposób należyty wykazał pierwszą z przesłanek, przy czym ? w odróżnieniu (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/2/19 ( sygn. akt III KO 79/11)16.11.2011

    POSTANOWIENIE Z DNIA 16 LISTOPADA 2011 R. III KO 79/11 1. Sędziego w jego czynnościach może zastąpić m. in. sędzia tego samego sądu, na podstawie zarządzenia przewodniczącego wydziału lub prezesa sądu, na wniosek sędziego lub z urzędu, w celu zapewnienia sprawności postępowania (art. 45 § 1 i 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. ? Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz. U. Nr 98, poz. (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/12/112 ( sygn. akt III KK 230/11)10.11.2011

    POSTANOWIENIE Z DNIA 10 LISTOPADA 2011 R. III KK 230/11 Obrońca z urzędu ma prawo do wynagrodzenia za nieopłaconą przez skazanego, a udzieloną mu pomoc prawną, polegającą na wniesieniu środka zaskarżenia objętego tzw. przymusem adwokackim, także wtedy, gdy bez jego wiedzy, w tym samym czasie, podobne działania obrończe podejmuje również obrońca ustanowiony z wyboru przez oskarżonego. (...)

porady prawne online

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.