Logowanie

Orzecznictwo sądu najwyższego

2.6.2010

Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2010/9/80 ( sygn. akt V KK 369/9)

Strona 1 z 8
POSTANOWIENIE Z DNIA 2 CZERWCA 2010 R. V KK 369/09

O doprowadzeniu, o którym mowa w art. 199 § 3 k.k., można mówić jedynie wtedy, gdy zachowanie sprawcy, odpowiadające znamionom określonym w tym przepisie (nadużycie zaufania lub udzielenie korzyści majątkowej lub osobistej, albo jej obietnicy), było wyłącznym powodem, dla którego małoletni powyżej 15 roku życia wyraził zgodę na obcowanie płciowe lub na poddanie się innej czynności seksualnej albo na wykonanie takiej czynności. Przewodniczący: sędzia SN T. Grzegorczyk. Sędziowie SN: T. Artymiuk (sprawozdawca), M. Pietruszyński. Prokurator Prokuratury Generalnej: B. Nowińska. Sąd Najwyższy w sprawie Jerzego M., skazanego z art. 199 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 2 czerwca 2010 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Okręgowego w L. od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 4 sierpnia 2009 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w L. z dnia 9 kwietnia 2009 r., o d d a l i ł kasację (...).

2

UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2009 r., Sąd Rejonowy w L. uznał Jerzego M. za winnego tego, że ?w okresie od dnia 26 maja do dnia 23 czerwca 2006 r. w miejscowości R. oraz w okolicach L., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czterokrotnie doprowadził małoletnią Magdalenę N. do obcowania płciowego, udzielając jej w zamian korzyści majątkowej w łącznej kwocie nie mniej niż 400 zł, czym działał na szkodę wyżej wymienionej?, tj. popełnienia przestępstwa określonego w art. 199 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 199 § 3 k.k. w zw. z art. 199 § 2 k.k. wymierzył mu kary roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat oraz grzywny w wysokości 150 stawek dziennych, przy ustaleniu jednej stawki na kwotę 30 zł. Nadto orzeczono wobec oskarżonego środki karne w postaci zakazu wykonywania zawodu funkcjonariusza Policji na okres 10 lat oraz zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną Magdaleną N. na okres 5 lat. Wyrok ten zaskarżył apelacją obrońca Jerzego M. zarzucając:

1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na ustaleniu, że oskarżony w okresie od dnia 26 maja do dnia 23 czerwca 2006 r. czterokrotnie doprowadził małoletnią Magdalenę N. do obcowania płciowego udzielając jej w zamian korzyści majątkowej w sytuacji, gdy działanie oskarżonego polegało na odpłatnym obcowaniu płciowym z osobą małoletnią, która ukończyła 15 lat,

2. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 4 k.p.k. i art. 7 k.p.k., polegającą na wybiórczej i dowolnej, sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego i obiektywizmu ocenie ze-

3

branego w sprawie materiału dowodowego, poprzez uznanie za w pełni wiarygodne zeznań pokrzywdzonej,

3. obrazę prawa materialnego, a mianowicie art. 199 § 3 k.k., polegającą na przyjęciu, że działaniem swoim oskarżony wyczerpał dyspozycję tego przepisu. W oparciu o te zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego. Sąd Okręgowy w L., po rozpoznaniu apelacji obrońcy, wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2009 r., zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że oskarżonego Jerzego M. uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu. Kasację od wyroku Sądu odwoławczego, w części dotyczącej oskarżonego Jerzego M. na jego niekorzyść, wniósł Prokurator Okręgowy w L. Zarzucił w niej ?rażące naruszenia przepisu prawa materialnego w postaci art. 199 § 3 k.k., mające istotny wpływ na treść orzeczenia, polegające na błędnym przyjęciu przez Sąd Okręgowy w L., iż oskarżony Jerzy M. swoim zachowaniem nie wyczerpał dyspozycji tego przepisu, tzn. nie doprowadził małoletniej Magdaleny N. do obcowania płciowego w zamian za udzieloną korzyść majątkową, podczas gdy prawidłowo przeprowadzona wykładnia przepisu i subsumcja prowadzą do stwierdzenia, że oskarżony doprowadził małoletnią do obcowania płciowego w rozumieniu tego przepisu, przez co wyczerpał jego znamiona?. W konkluzji wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w L. i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Stanowisko powyższe podtrzymał w toku rozprawy kasacyjnej prokurator Prokuratury Generalnej wskazując m.in. na kwestie świadomości małoletniego co do udziału w czynnościach o charakterze seksualnym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

4

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania podniesionego w petitum kasacji zarzutu naruszenia prawa materialnego, a to art. 199 § 3 k.k., niejako dla oczyszczenia przedpola poczynić należy następujące zauważenia. Po pierwsze, oczywiste jest, że podstawą skargi kasacyjnej ? stosownie do treści art. 523 § 1 k.

< >
pobierz plik

Poprzednie Orzeczenia sądu najwyższego - Izba Karna:


porady prawne online

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.