Logowanie

Orzecznictwo sądu najwyższego

17.11.2011

Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/2/21 ( sygn. akt V KK 226/11)

Strona 1 z 3
WYROK Z DNIA 17 LISTOPADA 2011 R. V KK 226/11 Przestępstwo określone w art. 300 § 2 k.k. dotyczy także mienia ?zagrożonego zajęciem?. Nie jest więc wymagane, aby w czasie przestępnego działania istniało już orzeczenie, którego wykonanie sprawca chce udaremnić. Przestępstwa z art. 300 § 2 k.k. można się zatem dopuścić również wtedy, gdy egzekucja dopiero grozi, a więc w okresie, kiedy wierzyciel w sposób niedwuznaczny daje do zrozumienia, że postanowił dochodzić swojej pretensji majątkowej w drodze sądowej. Wystarczające jest więc, by składniki majątku były zagrożone zajęciem, jeżeli istnieje obiektywne, rzeczywiste i bezpośrednie niebezpieczeństwo zajęcia, a więc takie niebezpieczeństwo, z którym należy się liczyć. Przewodniczący: sędzia SN A. Siuchniński. Sędziowie SN: K. Klugiewicz (sprawozdawca), M. Laskowski. Prokurator Prokuratury Generalnej: K. Parchimowicz. Sąd Najwyższy w sprawie Ryszarda O. i Czesławy O.,

uniewinnionych od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 300 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 17 listopada 2011 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Okręgowego w Z. od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 24 lutego 2011 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w N. z dnia 8 czerwca 2010 r., u c h y l i ł zaskarżony wyrok i sprawę p r z e k a z a ł Sądowi Okręgowemu w Z. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

2

UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w N. z dnia 8 czerwca 2010 r., oskarżeni Ryszard O. i Czesława O. zostali uznani za winnych tego, że w dniu 22 marca 2001 r. w N., działając wspólnie i w porozumieniu, w warunkach grożącej niewypłacalności, w N., w zbyli celu zagrożoną zajęciem egzekucji nieruchomość położoną udaremnienia

dochodzonego przez firmę ?M.? sp. z o.o. na podstawie orzeczeń sądowych roszczenia w kwocie 130 000 zł, tj. popełnienia występku z art. 300 § 2 k.k. i za to skazani na kary po 4 miesiące pozbawienia wolności, których wykonanie wobec każdego z oskarżonych, na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k., warunkowo zawieszono na okres próby 2 lat. Sąd Rejonowy obciążył również oskarżonych stosownymi kosztami procesu. Apelacje od powyższego wyroku wywiedli obrońca oskarżonych oraz pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego. Obrońca oskarżonych zaskarżył wyrok Sądu pierwszej instancji w całości i powołując się na zarzuty:

1. obrazy prawa materialnego, tj. art. 300 § 2 k.k., poprzez błędną jego interpretację i bezpodstawne przyjęcie, że oskarżeni popełnili zarzucany im w akcie oskarżenia czyn pomimo braku spełnienia ustawowych przesłanek określonych w tym przepisie,

2. naruszenia prawa procesowego mającego wpływ na treść orzeczenia, tj.: a) art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., poprzez prowadzenie ? mimo jego niedopuszczalności ? postępowania zakończonego już prawomocnym orzeczeniem co do tego samego czynu tej samej osoby, b) art. 5 § 2 k.p.k., poprzez rozstrzygniecie wszystkich niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonych,

3

c) art. 7 k.p.k., poprzez zupełnie dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, wniósł o zmianę tego wyroku i uniewinnienie oskarżonych od zarzucanego im czynu, ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego jej rozpoznania. Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego zaskarżył wyrok ? na niekorzyść oskarżonych ? w części dotyczącej orzeczenia o karze i powołując się na zarzut obrazy prawa materialnego, tj. art. 46 § 1 k.k., poprzez zaniechanie orzeczenia o środku karnym w postaci obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, wniósł o jego zmianę poprzez orzeczenie wobec oskarżonych środka karnego w postaci solidarnego obowiązku naprawienia szkody. Sąd Okręgowy w Z. wyrokiem z dnia 24 lutego 2011 r., zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w N. z dnia 8 czerwca 2010 r. w ten sposób, że uniewinnił oskarżonych od popełnienia zarzucanego im czynu, a kosztami procesu obciążył Skarb Państwa. Kasację od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 24 lutego 2011 r. wywiódł Prokurator Okręgowy w Z., który powołując się na zarzut rażącej obrazy prawa materialnego, mającej wpływ na treść wyroku, a polegającej na uniewinnieniu oskarżonych od popełnienia przestępstwa z art. 300 § 2 k.k., pomimo poczynienia ustaleń faktycznych wskazujących na wypełnienie przez nich wszystkich znamion zarzucanego im występku, wniósł w konkluzji o uchylenie tegoż wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu odwoławczym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Okręgowego w Z. jest zasadna, a zawarty w niej postulat uchylenia wyroku Sądu Okręgowego i przekazania sprawy do w Z. do ponownego rozpoznania w postępowaniu

4

ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym zasługuje na uwzględnienie.

< >
pobierz plik

Poprzednie Orzeczenia sądu najwyższego - Izba Karna:


  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/2/20 ( sygn. akt III KZ 77/11)16.11.2011

    POSTANOWIENIE Z DNIA 16 LISTOPADA 2011 R. III KZ 77/11 Wyznaczenie, w trybie art. 22 k.p.s.w., obrońcy z urzędu w postępowaniu w sprawie o wykroczenia uzależnione jest od kumulatywnego spełnienia dwóch warunków: niezamożności wnioskującego i interesu wymiaru sprawiedliwości. Przepis ten wymaga także, by obwiniony w sposób należyty wykazał pierwszą z przesłanek, przy czym ? w odróżnieniu (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/2/19 ( sygn. akt III KO 79/11)16.11.2011

    POSTANOWIENIE Z DNIA 16 LISTOPADA 2011 R. III KO 79/11 1. Sędziego w jego czynnościach może zastąpić m. in. sędzia tego samego sądu, na podstawie zarządzenia przewodniczącego wydziału lub prezesa sądu, na wniosek sędziego lub z urzędu, w celu zapewnienia sprawności postępowania (art. 45 § 1 i 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. ? Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz. U. Nr 98, poz. (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/12/112 ( sygn. akt III KK 230/11)10.11.2011

    POSTANOWIENIE Z DNIA 10 LISTOPADA 2011 R. III KK 230/11 Obrońca z urzędu ma prawo do wynagrodzenia za nieopłaconą przez skazanego, a udzieloną mu pomoc prawną, polegającą na wniesieniu środka zaskarżenia objętego tzw. przymusem adwokackim, także wtedy, gdy bez jego wiedzy, w tym samym czasie, podobne działania obrończe podejmuje również obrońca ustanowiony z wyboru przez oskarżonego. (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2012/2/18 ( sygn. akt III KK 165/11)9.11.2011

    WYROK Z DNIA 9 LISTOPADA 2011 R. III KK 165/11 Niedopuszczalne jest sprostowanie w trybie określonym w art. 105 § 1 k.p.k. uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego, w części obejmującej merytoryczną treść motywów podjętego rozstrzygnięcia, bowiem z istoty tego wyroku wynika, że dopiero jego uzasadnienie wskazuje na przyczyny nieuwzględnienia (lub uwzględnienia) zarzutów przedstawionych (...)

  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego-Izba Karna i Wojskowa 2011/12/111 ( sygn. akt III KK 134/11)9.11.2011

    WYROK Z DNIA 9 LISTOPADA 2011 R. III KK 134/11 Warunek wniesienia ponownego zaniechania aktu ścigania nie wymagany dotyczy do formsubsydiarnegooskarżenia,postępowania przygotowawczego (śledztwo albo dochodzenie) oraz faz jego przebiegu (?w sprawie" albo ?przeciwko osobie"). Decydujące znaczenie ma wyłącznie wymóg dwukrotnego wydania postanowienia o umorzeniu postępowania albo o odmowie jego (...)

porady prawne online

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.