Logowanie

Orzecznictwo sądu najwyższego

2.3.2012

( sygn. akt V KK 358/11)

Strona 2 z 2
Sąd Rejonowy uznał, że zachowanie Alojzego D. polegające na kierowaniu ciągnikiem w stanie nietrzeźwości na gruncie rolnym mieści się w pojęciu prowadzenia pojazdu w ?ruchu lądowym?, ponieważ oskarżony zdecydował się na użycie ciągnika na własnym polu, w reakcji na zachowanie sąsiada, który zdaniem Alojzego D. swoim ciągnikiem naruszył granice między ich gruntami rolnymi. Na tej podstawie Sąd Okręgowy wyprowadził wniosek, że w miejscu zdarzenia ? na gruncie rolnym, odbywał się ruch dwóch pojazdów. W konsekwencji uznał, że oskarżony w krytycznym czasie wyczerpał dyspozycję art. 178a § 1 k.k., wyrażając pogląd, że przestępstwo to może być popełnione w każdym miejscu, w którym odbywa się ruch pojazdów i na poparcie tego stanowiska przywołał wyrok SN z dnia 10 marca 1964 r., IV K 1296/61, OSNKW 1964, z. 10, poz.

152. Taką ocenę prawną czynu oskarżonego zaakceptował Sąd odwoławczy. Sądy obu instancji nie dostrzegły jednak, że w powołanym judykacie za miejsce popełnienia przestępstwa prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości (art. 28 § 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu, Dz. U. z 1959 r. Nr 69, poz.

434) Sąd Najwyższy uznał, tylko takie obszary w których odbywa się ogólny lub lokalny ruch pojazdów, podając przykłady takich miejsc jak: tereny przemysłowe i lotniska. Dekodując pojęcie ruchu lądowego użyte w dyspozycji art. 178a § 1 k.k. należy odwołać się do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r., ? Prawo o ruchu drogowym, Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm., która reguluje zasady ruchu na drogach publicznych, w strefach zamieszkania oraz w strefach ruchu. Nadto przepisy tej ustawy stosuje się do ruchu

5

odbywającego się poza wskazanymi miejscami w zakresie koniecznym dla uniknięcia zagrożenia bezpieczeństwa osób oraz wynikającym ze znaków i sygnałów drogowych. Wszystkie wskazane w ustawie obszary, w których może odbywać się ruch lądowy mają charakterystyczne cechy wspólne, a mianowicie, muszą być ogólnodostępne i wykorzystywane przez nieograniczoną liczbę osób. Zważywszy na zawarte w art. 2 ust. 1a, 16 i 16a prawa o ruchu drogowym definicje pojęć użytych w art. 1 ust. 1 cyt. ustawy, grunt rolny nie stanowi drogi publicznej, strefy zamieszkania, czy strefy ruchu. Nie można go również uznać za miejsce wskazane w art. 1 ust. 2 ustawy ? Prawo o ruchu drogowym. Wprawdzie na gruncie rolnym używa się pojazdów mechanicznych lub konnych służących do prac polowych, jednak ruch tymi pojazdami odbywa się sporadycznie i obejmuje tylko wąskie grono użytkowników, co prowadzi do wniosku, że miejsce to nie jest ogólnie dostępne dla ruchu pojazdów. Z tego względu, w odniesieniu do gruntów rolnych, nie zachodzi potrzeba stosowania przepisów ustawy ? Prawo o ruchu drogowym, dla uniknięcia zagrożenia bezpieczeństwa osób wywołanego ruchem pojazdów. Prowadzi to do wniosku, że grunt rolny, podobnie jak podwórko przydomowe, nie może być uznany za miejsce gdzie odbywa się ruch lądowy pojazdów, a zatem nie korzysta z ochrony art. 178a § 1 k.k. (zob. uchwałę SN z dnia 14 września 1972 r., VI KZP 33/72, OSNKW 1972, z. 12, poz. 187; wyrok SN z dnia 5 grudnia 1995 r., WR 186/95, OSNKW 1996, z. 3-4, poz. 19; wyrok SN z dnia 11 października 2000 r., IV KKN 250/2000, OSPriPr 2001, nr 4, poz. 19, wyrok SN z dnia 23 kwietnia 2008 r., III KK 445/07, Lex nr 393935, wyrok SN z dnia 5 maja 2009 r., IV KK 432/08, R-OSNKW 2009, poz. 1068). Dlatego fakt, że w krytycznym czasie na sąsiadujących ze sobą gruntach rolnych poruszały się dwa ciągniki rolnicze nie przydał tym gruntom znamienia miejsca w którym odbywa się ruch lądowy.

6

Zatem, biorąc pod uwagę, że zachowanie nietrzeźwego oskarżonego, kierującego ciągnikiem na gruncie rolnym, nie wyczerpało znamienia prowadzenia pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, którego realizacja jest konieczna do przypisania przestępstwa z art. 178a § 1 k.k., Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Sądu odwoławczego i utrzymany tymże wyrokiem w mocy wyrok Sądu pierwszej instancji, w zakresie skazania za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. przypisane oskarżonemu w pkt.2 i orzeczenia o środku karnym wydanego na podstawie art. 42 § 2 k.k. oraz uniewinnił oskarżonego od popełnienia tego czynu. Rozstrzygnięcie to spowodowało konieczność uchylenia orzeczenia o karze łącznej i łącznym środku karnym. Natomiast o kosztach procesu, w tym kosztach sądowych postępowania kasacyjnego, orzeczono na podstawie art. 632 § 1 pkt. 2 k.p.k. i art. 638 k.p.k.

< >
pobierz plik

Poprzednie Orzeczenia sądu najwyższego - Izba Karna:


  • ( sygn. akt III KO 91/11)23.2.2012

    POSTANOWIENIE Z DNIA 23 LUTEGO 2012 R. III KO 91/11 W kwestii wznowienia sąd orzeka na posiedzeniu bez udziału stron, chyba że prezes sądu lub sąd postanowi inaczej (art. 544 § 3 k.p.k.). W braku takiego zarządzenia albo postanowienia, strony mogą wziąć udział tylko w razie sprawdzenia okoliczności faktycznych (art. 546 k.p.k. w zw. z art. 97 k.p.k.). Przewodniczący: sędzia SN Z. Puszkarski. (...)

  • ( sygn. akt III KK 375/11)23.2.2012

    WYROK Z DNIA 23 LUTEGO 2012 R. III KK 375/11 Wystawienie dokumentu, o którym mowa w art. 271 § 1 k.k. nie może być utożsamiane wyłącznie z jego sporządzeniem. Uprawnienie ?innej osoby?, o której mowa w art. 271 § 1 k.k., do wystawienia dokumentu powinno stanowić uzupełnienie kompetencji funkcjonariusza publicznego i nie może być utożsamiane z ogólną kompetencją do udziału w obrocie (...)

  • ( sygn. akt III KK 289/11)23.2.2012

    POSTANOWIENIE Z DNIA 23 LUTEGO 2012 R. III KK 289/11 Sobota nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 123 k.p.k. Przewodniczący: sędzia SN J. Matras. Sąd Najwyższy w sprawie Wojciecha Z., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 23 lutego 2012 r. z urzędu w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i w zw. z (...)

  • ( sygn. akt III KK 386/11)23.2.2012

    WYROK Z DNIA 23 LUTEGO 2012 R. III KK 386/11 Uwzględnienie wniosku prokuratora, uzgodnionego uprzednio z oskarżonym (art. 335 § 1 k.p.k.), o skazanie tego oskarżonego bez rozprawy w określony sposób (art. 343 § 1 k.p.k.), może nastąpić jedynie wówczas, gdy w tym czasie nie zmieniła się sytuacja prawna oskarżonego, a więc jeżeli stoi on nadal pod zarzutem popełnienia określonego przestępstwa, (...)

  • ( sygn. akt IV KK 166/11)22.2.2012

    POSTANOWIENIE Z DNIA 22 LUTEGO 2012 R. IV KK 166/11 Zgodnie z przepisem art. 8 ust. 5 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34, poz. 149 ze zm.), osobom, które w jakimkolwiek okresie od dnia 1 stycznia 1944 r. do dnia 31 grudnia 1989 r. prowadziły działalność, (...)

porady prawne online

Śledź najnowsze informacje


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.