Logowanie

Dziennik Ustaw Nr 28, poz. 258 z 1999

Wyszukiwarka

Tytuł:

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 marca 1999 r. w sprawie zbywania niektórych ruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub podlegających sprzedaży przez organy administracji rządowej na podstawie przepisów szczególnych.

Status aktu prawnego:Obowiązujący
Data ogłoszenia:
Data wydania:1999-03-18
Data wejscia w życie:1999-04-17
Data obowiązywania:

Treść dokumentu: Dziennik Ustaw Nr 28, poz. 258 z 1999


©Kancelaria Sejmu

s. 1/5

Dz.U. 1999 Nr 28 poz. 258

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 18 marca 1999 r. w sprawie zbywania niektórych ruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub podlegających sprzedaży przez organy administracji rządowej na podstawie przepisów szczególnych.

Na podstawie art. 174 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r. Nr 20, poz. 78, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 85, poz. 426, z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 146, poz. 680, z 1997 r. Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 943 i 944 oraz z 1998 r. Nr 162, poz. 1126) zarządza się, co następuje: §


1. 1. Przepisy działu II rozdziału 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r. Nr 20, poz. 78, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 85, poz. 426, z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 146, poz. 680, z 1997 r. Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 943 i 944 oraz z 1998 r. Nr 162, poz. 1126), zwanej dalej „ustawą”, maja zastosowanie w całości do ruchomości, które stały się własnością Skarbu Państwa na podstawie:

1) orzeczenia przepadku rzeczy, wydanego w postępowaniu karnym, karnym skarbowym, administracyjnym, cywilnym oraz w sprawach o wykroczenia,

2) przepisów o rzeczach znalezionych oraz likwidacji nie podjętych depozytów i nie odebranych rzeczy,

3) darowizn lub objęcia w posiadanie rzeczy niczyjej,

4) przepisów o spadkach, o ile dalsze przepisy nie stanowią inaczej.

2. Przepisy, o których mowa w ust. 1, stosuje się również do ruchomości nie stanowiących własności Skarbu Państwa, jeżeli podlegają likwidacji na podstawie:

1) przepisów prawa karnego lub celnego,

2) przepisów o rzeczach znalezionych oraz o likwidacji nie podjętych depozytów i nie odebranych rzeczy, §

2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do:

1) rzeczy znalezionych w urządzenia i w środkach transportu publicznego,

2005-10-26

©Kancelaria Sejmu

s. 2/5

2) przedmiotów stanowiących sprzęt i ekwipunek wojskowy oraz sprzęt i ekwipunek policyjny,

3) przedmiotów, których posiadanie wymaga szczególnego zezwolenia organów administracji państwowej,

4) ryb i sprzętu rybackiego, podlegających przepadkowi na podstawie przepisów o rybołówstwie morskim. §

3. Przedmiotami wartościowymi w rozumieniu niniejszego rozporządzenia są złoto i monety złote, platyna, srebro i monety srebrne, wyroby użytkowe ze złota, platyny lub srebra, kamienie szlachetne i półszlachetne, perły naturalne i hodowlane, korale, bursztyny, zagraniczne i krajowe środki płatnicze, zagraniczne i krajowej papiery wartościowe oraz inne przedmioty, jeżeli stanowią dobra kultury w rozumieniu odrębnych przepisów. § 4.

1. Organem właściwym w zakresie sprawowania dozoru, szacowania i zbywania ruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa jest urząd skarbowy, zwany dalej „organem likwidacyjnym”, o ile z przepisów rozporządzenia nie wynika właściwość innego organu.

2. WE przypadku rzeczy znalezionych organem właściwym do ich przechowywania jest starosta powiatu, zwany dalej „organem przechowującym”. § 5.

1. Ruchomości wymienione w § 1, z zastrzeżeniem ust. 2, organ likwidacyjny może oddać pod dozór innej osobie lub instytucji, jeżeli przez to ruchomości nie stracą na wartości lub nie zachodzi niebezpieczeństwo ich uszkodzenia, zniszczenia lub utraty, a także w celu lepszego zabezpieczenia ruchomości. Pozostawienie rzeczy stanowiącej własność Skarbu Państwa pod dozorem poprzedniego właściciela lub członka jego rodziny jest dopuszczalne tylko w wyjątkowo uzasadnionych wypadkach.

2. Dobra kultury, o których mowa w § 3, mogą być oddane pod dozór wyłącznie państwowemu muzeum lub innej państwowej instytucji kultury. § 6.

1. Oszacowania ruchomości, innych niż wymienione w art. 99 § 2 lub 3 ustawy, dokonuje organ likwidacyjny we własnym zakresie.

2. Można zaniechać oszacowania ruchomości, które przed przejęciem na własność Skarbu Państwa zostały oszacowane przez organ likwidacyjny lub biegłego powołanego przez ten organ, jeżeli od daty tego oszacowania nie upłynął rok, a z innych okoliczności nie wynika, aby w tym okresie ich wartość mogła ulec zmianie. § 7.

2005-10-26

©Kancelaria Sejmu

s. 3/5

1. Oszacowanie i sprzedaż przedmiotów wartościowych może być dokonane przez przedsiębiorstwo zajmujące się obrotem tymi przedmiotami na podstawie umowy zawartej z tym przedsiębiorstwem przez organ likwidacyjny.


2. Do szacowania i sprzedaży przedmiotów wartościowych stosuje się odpowiednio art. 99 § 2, art. 105-108 i art. 110 ustawy oraz przepisy szczególne wydane na podstawie art. 109 § 1 ustawy. § 8.

1. Czynności organu likwidacyjnego w odniesieniu do ruchomości, które:

1) zostały przejęte na własność Skarbu Państwa na podstawie rozstrzygnięć lub decyzji organów celnych, wydanych w postępowaniu w sprawach celnych lub karnym skarbowym prowadzonym przez organy celne albo w postępowaniu dotyczącym likwidacji nie podjętych depozytów i nie odebranych rzeczy, a znajdujących się w dyspozycji organów celnych,

2) zostały przejęte na własność Skarbu Państwa w drodze nieodpłatnego przekazania w wypadkach przewidzianych w przepisach prawa celnego,

3) podlegają likwidacji stosownie do przepisów wymienionych w § 1 ust. 1 i znajdują się w dyspozycji organów celnych - wykonują dyrektorzy urzędów celnych, wyznaczonych przez Ministra Finansów.

2. W sprawach, o których mowa w ust. 1, do zakresu czynności dyrektorów urzędów celnych należy również przechowywanie, oszacowanie oraz sprzedaż przedmiotów wartościowych. W tym zakresie dyrektorzy urzędów celnych stosują odpowiednio przepisy art. 110 ustawy oraz przepisy szczególne wydane na podstawie art. 109 § 1 ustawy. §

9. W razie sprzedaży ruchomości nie stanowiących własności Skarbu Państwa, w zakresie uprawnień właściciela tych ruchomości stosuje się odpowiednio przepisy działu II rozdziału 6 ustawy, które dotyczą zobowiązanego. § 10.

1. Przedmioty stanowiące dobra kultury, o których mowa w § 3 przekazuje się nieodpłatnie państwowym muzeom lub innym państwowym instytucjom kultury.

2. Do wydania opinii, czy przedmiot stanowi dobro kultury, oraz do wskazania jednostki państwowej, której przedmiot może być przekazany, właściwy jest wojewódzki konserwator zabytków, a w przypadku materiałów bibliotecznych – dyrektor Biblioteki Narodowej w Warszawie.

3. Przedmioty nie nadające się do obrotu handlowego, a przedstawiające wartość użytkową, mogą być przekazane nieodpłatnie jednostkom organizacyjnym ochrony zdrowia, pomocy społecznej, placówkom oświatowym, instytucjom kultury oraz organizacjom charytatywnym jeżeli mogą być przez te podmioty wykorzystane przy realizacji ich zadań statutowych, z zastrzeżeniem ust. 4.

2005-10-26

©Kancelaria Sejmu

s. 4/5

4. Przekazanie ruchomości, które naruszałoby prawo autorskie bądź prawo pokrewne, może dojść do skutku, jeżeli twórca wyrazi na nie zgodę lub gdy, o ile jest to możliwe, jednostka przejmująca ruchomość zobowiąże się do usunięcia z niej znamion naruszonego prawa.

5. Przedmioty nadające się do obrotu handlowego, inne niż wymienione w ust. 1, mogą być, w wypadku zdarzeń żywiołowych w rozumieniu przepisów o stanie wyjątkowym, przekazane nieodpłatnie podmiotom, o których mowa w ust. 3, jeżeli przekazanie tych przedmiotów przyczyni się do złagodzenia bezpośrednich skutków takich zdarzeń.

6. Przepisy ust. 1, 3 i 5 mają zastosowanie wyłącznie do ruchomości, które stanowią własność Skarbu Państwa.

7. Nieodpłatne przekazanie przedmiotów, o których mowa w ust. 3 i 5, następuje za zgoda dyrektora izby skarbowej. Dyrektor izby skarbowej może upoważnić naczelnika urzędu skarbowego do wyrażania zgody na nieodpłatne przekazanie przedmiotów. W zakresie przedmiotów likwidowanych przez dyrektorów urzędów celnych na nieodpłatne ich przekazanie jest wymagana zgoda Prezesa Głównego Urzędu Ceł.

8. Nieodpłatne przekazanie następuje na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego, w którym podaje się wartość szacunkową przekazywanych przedmiotów, określoną w sposób wskazany w §

6. §

11. Pojazdy samochodowe będące ruchomościami, o których mowa w § 6, mogą być sprzedane, po cenie oszacowania, Straży Granicznej, Policji, Urzędowi Ochrony Państwa, wojsku i administracji celnej. § 12.

1. Zbycie przedmiotów wartościowych, stanowiących własność Skarbu Państwa i przyjętych na przechowanie przez Narodowy Bank Polski przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, dokonają organy likwidacyjne właściwe według miejsca przechowywania tych przedmiotów, z zastrzeżeniem ust.

2. 2. Zbycia przedmiotów wartościowych, znajdujących się na przechowaniu w Centrali Narodowego Banku Polskiego, dokonują organy likwidacyjne wyznaczone przez dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.

3. Przepisy rozporządzenia stosuje się także w całości do ruchomości, które zostały przejęte na własność Skarbu Państwa na podstawie:

1) orzeczenia kary konfiskaty mienia,

2) przepisów o majątkach opuszczonych i poniemieckich. §

13. Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 marca 1967 r. w sprawie zbywania niektórych ruchomości stanowiących Państwa lub podlegających sprzedaży przez organy administracji państwowej na podstawie przepisów szczególnych (Dz.U. Nr 9, poz. 41, z 1984 r. Nr 14, poz. 81 i z 1997 r. Nr 124, poz. 784).

2005-10-26

©Kancelaria Sejmu

s. 5/5

§

14. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

2005-10-26

pobierz plik

Dziennik Ustaw Nr 28, poz. 258 z 1999 - pozostałe dokumenty:

  • Dziennik Ustaw Nr 28, poz. 259 z 1999

    Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 marca 1999 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ustalenia szczegółowego zakresu działania Ministra-członka Rady Ministrów Janusza Pałubickiego.

  • Dziennik Ustaw Nr 28, poz. 266 z 1999

    Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 marca 1999 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie uposażenia zasadniczego dla typowych stanowisk służbowych funkcjonariuszy Straży Granicznej , jego wzrostu z tytułu wysługi lat oraz szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości dodatków do uposażenia.

  • Dziennik Ustaw Nr 28, poz. 265 z 1999

    Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 marca 1999 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ustalenia uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Straży Granicznej.

  • Dziennik Ustaw Nr 28, poz. 262 z 1999

    Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 marca 1999 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia zasadniczego dla żołnierzy niezawodowych.

  • Dziennik Ustaw Nr 28, poz. 261 z 1999

    Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 marca 1999 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych.

  • Dziennik Ustaw Nr 28, poz. 260 z 1999

    Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 marca 1999 r. w sprawie określenia wzorów deklaracji, zeznań i informacji podatkowych obowiązujących w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

  • Dziennik Ustaw Nr 28, poz. 264 z 1999

    Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 marca 1999 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej.

  • Dziennik Ustaw Nr 28, poz. 263 z 1999

    Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 marca 1999 r. w sprawie nadania osobowości prawnej Kołu Teologów Prawosławnych z siedzibą w Warszawie.

  • Dziennik Ustaw Nr 28, poz. 257 z 1999

    Ustawa z dnia 18 marca 1999 r. o zmianie ustawy o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich.

  • Dziennik Ustaw Nr 28, poz. 256 z 1999

    Ustawa z dnia 18 marca 1999 r. o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej.

  • Dziennik Ustaw Nr 28, poz. 255 z 1999

    Ustawa z dnia 4 marca 1999 r. o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej.

zamów dokument

Porady prawne

Podobne Akty prawne

  • Dziennik Ustaw z 2002-05-08 poz. 449

    Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 kwietnia 2002 r. w sprawie rozciągnięcia stosowania przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

  • Dziennik Ustaw z 2009-03-12 poz. 305

    Rozporządzenie Ministra Skarbu Państwa z dnia 2 marca 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sposobu określenia liczby akcji spółki konsolidującej podlegających zamianie i trybu dokonywania zamiany akcji lub prawa do akcji spółki konsolidowanej na akcje spółki konsolidującej

  • Dziennik Ustaw z 1990-11-09 poz. 72

    Ustawa z dnia 9 listopada 1990 r. o przejęciu majątku byłej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

  • Dziennik Ustaw z 2007-08-20 poz. 1069

    Rozporządzenie Ministra Skarbu Państwa z dnia 2 sierpnia 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad i trybu podziału 15 % akcji Banku Gospodarki Żywnościowej Spółka Akcyjna stanowiących własność Skarbu Państwa pomiędzy osoby uprawnione

  • Dziennik Ustaw z 2001-08-23 poz. 1118

    Ustawa z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy o zasadach zbywania mieszkań będących własnością przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa, państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa.


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.